Όχι μόνο επιστρέφει στο Δημοτικό Συμβούλιο Δυτικής Λέσβου ο πρώην πρόεδρος Στρατής Γελαγώτης, ο οποίος είχε απομακρυνθεί με απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 11 του ν. 4804/2021 (εγκύκλιος 1334/2023), αλλά είναι πολύ πιθανό να επιστρέψει και στη θέση του προέδρου.

Πιο συγκεκριμένα, τον περασμένο Νοέμβριο, ο Στρατής Γελαγώτης, θεωρώντας εξαιρετικά άδικη την απόφαση της ΑΔΑ να τον απομακρύνει από το Δημοτικό Συμβούλιο εξαιτίας χρέους προς τη ΔΕΥΑΛ –χρέος που προέκυψε από ακίνητο το οποίο ήταν μισθωμένο και όχι υπό τη δική του χρήση– προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Παράλληλα, κινήθηκε η διαδικασία αναστολής της απόφασης αποπομπής του, έως ότου εκδικαστεί η υπόθεση. Όπως αναφέρει ο ίδιος μιλώντας στο «Ν», η αναστολή αποφασίστηκε από τον πρόεδρο του αρμόδιου τμήματος του ΣτΕ, χωρίς να απαιτηθεί περαιτέρω διαδικασία.

Πλέον, ο στενός συνεργάτης του Δημάρχου Ταξιάρχη Βέρρου, έχοντας στα χέρια του από την Τρίτη 22 Απριλίου την απόφαση για την προσωρινή του επιστροφή, ενημέρωσε τόσο τον Δήμαρχο όσο και τους συναδέλφους του στο Δημοτικό Συμβούλιο –κυρίως τον κ. Πολύδωρο Βογιατζή, που είχε πάρει τη θέση του, και τον νυν πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτη Δήσσο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μετά την επιστροφή του Στρατή Γελαγώτη, η παράταξη της δημοτικής αρχής θα δρομολογήσει την επαναφορά του στη θέση του προέδρου. Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει την παραίτηση του σημερινού προέδρου και τη διεξαγωγή νέας ψηφοφορίας στο Δημοτικό Συμβούλιο. Έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι ήδη έχει υπάρξει σχετική προσυνεννόηση μεταξύ των εμπλεκόμενων στελεχών, ώστε η επιστροφή του κ. Γελαγώτη στην προεδρία να πραγματοποιηθεί ομαλά.

Μιλώντας στο «Ν», ο ίδιος δηλώνει ότι τα συναισθήματά του για την επιστροφή είναι ανάμεικτα:
«Δεν είναι εύκολο αυτό που μου συνέβη», αναφέρει. «Ήταν εξαιρετικά άδικο, και θεωρώ ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου δεν μου έδωσε ούτε καν τη δυνατότητα να δώσω εξηγήσεις για το τι ακριβώς είχε συμβεί. Στην περίπτωσή μου, επρόκειτο για ένα χρέος προς τη ΔΕΥΑΛ, το οποίο δεν δημιουργήθηκε από μένα αλλά από μισθωτή σε ακίνητο της οικογένειάς μου. Η μόνη διέξοδος ήταν η προσφυγή στο ΣτΕ – κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο και απαιτεί τεράστια δαπάνη για δικηγορικά έξοδα. Παρ’ όλα αυτά, αποφάσισα να μπω σε αυτή τη διαδικασία γιατί δεν άντεχα να γίνομαι αντικείμενο σχολιασμού και κακοπροαίρετων ερμηνειών για “δήθεν” χρέη μου στην τοπική κοινωνία. Η αλήθεια είναι πως ακόμη και οι δικοί μου άνθρωποι δεν με ενθάρρυναν να προχωρήσω, γνωρίζοντας πόσο απαιτητική είναι αυτή η περιπέτεια. Χαίρομαι που επιστρέφω στο Δημοτικό Συμβούλιο και στην Αυτοδιοίκηση, γιατί μπήκα σε αυτή για να προσφέρω και να βοηθήσω τον τόπο μου».