
Η αγωνία των κτηνοτρόφων που περιμένουν στήριξη για να κρατήσουν όρθιες τις εκμεταλλεύσεις τους, αλλά και η σιωπή που εξακολουθεί να καλύπτει περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στη Λέσβο, βρέθηκαν στο επίκεντρο της εκπομπής «Τα παιδία παίζει», την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου, στον ραδιοφωνικό σταθμό «99 fm ΣΤΟ ΝΗΣΙ».
Η Μαρία Χατζηγεωργίου, ο Θράσος Αβραάμ και η Δέσποινα Φραντζή σχολίασαν δύο διαφορετικά ζητήματα της τοπικής επικαιρότητας, δίνοντας βάρος στους ανθρώπους πίσω από τις ειδήσεις. Στους παραγωγούς που δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν ακόμη και την τροφή των ζώων τους και σε όσους βιώνουν κακοποίηση, αλλά φοβούνται να ζητήσουν βοήθεια.
Η συζήτηση ξεκίνησε από τη μεγάλη συμμετοχή στη σύσκεψη της Πέμπτης στο Δημοτικό Θέατρο Καλλονής. Η γεμάτη αίθουσα, αλλά και η παρουσία κόσμου έξω από το κτίριο, παρά το κρύο, περιγράφηκαν ως ενδεικτικές της συσσωρευμένης αγανάκτησης στον αγροτικό κόσμο.
Στην εκπομπή παρουσιάστηκε η απόφαση για συγκέντρωση την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, στις 10 το πρωί, έξω από το κτίριο της Περιφέρειας στη Μυτιλήνη. Όπως διευκρινίστηκε, η διαμαρτυρία με μαύρες σημαίες αποσκοπεί στην ανάδειξη των προβλημάτων των κτηνοτρόφων, χωρίς παρεμπόδιση της παρέλασης για την επέτειο της απελευθέρωσης.
Ο Θράσος Αβραάμ υπογράμμισε ότι τις μορφές των κινητοποιήσεων τις αποφασίζουν οι ίδιοι οι άνθρωποι που βιώνουν την κρίση, υπενθυμίζοντας παράλληλα τις δικαστικές εκκρεμότητες από προηγούμενες διαμαρτυρίες. Όπως τόνισε, για τους κτηνοτρόφους η κατάσταση έχει ξεπεράσει τα όρια ενός επαγγελματικού προβλήματος καθώς «Είναι θέμα επιβίωσης».
Η Μαρία Χατζηγεωργίου, μεταφέροντας το ρεπορτάζ της και τη συζήτηση που είχε με τον Θέμη Καμμένο, παρουσίασε τα τρία βασικά ζητήματα που οδηγούν τους κτηνοτρόφους στη διαμαρτυρία: την καθυστέρηση των ενισχύσεων για ζωοτροφές, τις αποζημιώσεις για το γάλα που καταστράφηκε και τη συνεχιζόμενη αδυναμία λειτουργίας των σφαγείων.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη διάκριση ανάμεσα στις αποζημιώσεις για τα ζώα που θανατώθηκαν και στην οικονομική στήριξη για τη σίτιση των κοπαδιών που παραμένουν στις εκτροφές. Όπως εξήγησε, οι περιορισμοί έχουν δημιουργήσει μια καθημερινή ανάγκη αγοράς ζωοτροφών, την οποία οι παραγωγοί καλούνται να καλύψουν ενώ τα έσοδά τους έχουν πληγεί.
Το ζήτημα των σφαγείων γίνεται ακόμη πιο πιεστικό ενόψει των γεννήσεων και της περιόδου των Χριστουγέννων. Τα αρνιά που γεννιούνται χρειάζονται φροντίδα και διατροφή, ενώ η αδυναμία διάθεσής τους στερεί από τους κτηνοτρόφους ένα έσοδο στο οποίο προσβλέπουν για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Η δημοσιογράφος μετέφερε και την τοποθέτηση του βουλευτή Χαράλαμπου Αθανασίου, ο οποίος, σύμφωνα με όσα ανέφερε, αναγνώρισε το δίκαιο της διαμαρτυρίας και τις καθυστερήσεις στις σχετικές αποφάσεις. Η νέα εκτίμηση για επικείμενη διευθέτηση της ενίσχυσης των ζωοτροφών μεταφέρθηκε, πάντως, με επιφύλαξη.
Για το γάλα, η Μαρία Χατζηγεωργίου στάθηκε στις δυσκολίες τεκμηρίωσης της καταστροφής ποσοτήτων που είχαν παραδοθεί σε παραληπτήρια. Κατά την άποψή της, η επίλυση αυτών των εκκρεμοτήτων αποτελεί πρωτίστως ζήτημα πολιτικής βούλησης: εφόσον υπάρχει απόφαση στήριξης των παραγωγών, πρέπει να βρεθεί και ο τρόπος να φτάσουν τα χρήματα στους δικαιούχους.
Αναφορά έγινε επίσης στον σχεδιασμό αξιοποίησης κρέατος από τη Λέσβο για προμαγειρεμένα γεύματα σε δομές προσφύγων και μεταναστών. Στη συζήτηση επισημάνθηκε ότι η συγκεκριμένη προοπτική παρουσιάζεται ως διέξοδος για τα σφαγεία, χωρίς όμως, μέχρι τη στιγμή της εκπομπής, να έχει περάσει στην εφαρμογή.
Η Δέσποινα Φραντζή εστίασε στην έλλειψη ρευστότητας και στον ρόλο των συνεταιρισμών, οι οποίοι επιχειρούν να στηρίξουν τους παραγωγούς διαθέτοντας ζωοτροφές επί πιστώσει.
Όπως διευκρινίστηκε στη συζήτηση, αυτή η στήριξη δεν σημαίνει ότι οι ζωοτροφές παρέχονται δωρεάν. Η πληρωμή μετατίθεται, με αποτέλεσμα η οικονομική πίεση να μεταφέρεται και στους ίδιους τους συνεταιρισμούς. Το ερώτημα που έθεσε ήταν πόσο ακόμη μπορούν να αντέξουν αυτή τη συνθήκη.
Η ίδια υποστήριξε ότι η εξασφάλιση χρημάτων για ζωοτροφές θα έπρεπε να αποτελεί βασική προτεραιότητα από τη στιγμή που επιβάλλονται περιορισμοί για την αντιμετώπιση της νόσου. Οι παραγωγοί, σημείωσε, καλούνται να διατηρούν τα ζώα περιορισμένα και να καλύπτουν το πρόσθετο κόστος, χωρίς να έχουν λάβει εγκαίρως την αναγκαία ενίσχυση.
Ο Θράσος Αβραάμ άσκησε έντονη κριτική στην κυβερνητική διαχείριση, επικεντρώνοντας στις δεσμεύσεις για πληρωμές που δεν υλοποιήθηκαν στον χρόνο που είχε ανακοινωθεί.
Αμφισβήτησε την επίκληση των γραφειοκρατικών διαδικασιών ως επαρκούς εξήγησης για τις καθυστερήσεις και υποστήριξε ότι η στήριξη ανθρώπων που έχουν υποστεί τόσο σοβαρές απώλειες θα έπρεπε να έχει ήδη εξασφαλιστεί. Κατά την εκτίμησή του, η αντιμετώπιση των αιτημάτων των κτηνοτρόφων αποτυπώνει τις πολιτικές προτεραιότητες της κυβέρνησης.
«Ακόμα και την κοινή λογική πρέπει να τη διεκδικήσεις», σχολίασε, συνδέοντας την κινητοποίηση της Κυριακής με την ανάγκη να ασκηθεί δημόσια πίεση για την επίσπευση των διαδικασιών.
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, η συζήτηση στράφηκε στο ρεπορτάζ της Δέσποινας Φραντζή για την ενδοοικογενειακή βία στη Λέσβο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, από τις αρχές του 2024 είχαν καταγραφεί στην Αστυνομία 685 περιστατικά, ενώ για το 2026, μέχρι το χρονικό σημείο αναφοράς του ρεπορτάζ, οι καταγραφές ανέρχονταν σε 158.
Η δημοσιογράφος υπογράμμισε ότι οι καταγεγραμμένες υποθέσεις δεν αποτυπώνουν κατ’ ανάγκη το σύνολο της βίας που εκδηλώνεται μέσα στα σπίτια. Ο φόβος, η οικονομική εξάρτηση, η ανησυχία για τα παιδιά και η πίεση του κοινωνικού περίγυρου μπορούν να εμποδίζουν έναν άνθρωπο να μιλήσει.
Στις μικρές κοινωνίες, το «τι θα πει το χωριό» εξακολουθεί, όπως επισημάνθηκε, να λειτουργεί αποτρεπτικά. Το ερώτημα που τέθηκε ήταν κατά πόσο η ενημέρωση και οι δράσεις ευαισθητοποίησης βοηθούν να σπάσει αυτή η σιωπή.
Η Δέσποινα Φραντζή μετέφερε εκτιμήσεις από τη συνέντευξή της με ψυχίατρο του νοσοκομείου, σύμφωνα με τις οποίες η μεγαλύτερη ενημέρωση μπορεί να βοηθά στην αναγνώριση κακοποιητικών συμπεριφορών και στην αναζήτηση διεξόδου. Ωστόσο, στη συζήτηση τονίστηκε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που παραμένουν εγκλωβισμένοι και φοβούνται να καταγγείλουν όσα βιώνουν.
Η Μαρία Χατζηγεωργίου στάθηκε στην αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων και στη σημασία της ενημέρωσης, επισημαίνοντας ότι συμπεριφορές που παλαιότερα αντιμετωπίζονταν με ανοχή αναγνωρίζονται πλέον ως κακοποιητικές.
Παράλληλα, έδωσε έμφαση στις μορφές βίας που δεν αφήνουν ορατά τραύματα: τη λεκτική, την ψυχολογική και την οικονομική κακοποίηση. Ιδιαίτερα αναφέρθηκε στον έλεγχο μέσω των χρημάτων, ο οποίος μπορεί να στερεί από μια γυναίκα τη δυνατότητα να καλύψει τις ανάγκες της και να δυσκολεύει την αποχώρησή της από μια σχέση.
Η προσφυγή περισσότερων γυναικών στις αρμόδιες υπηρεσίες για προστασία αξιολογήθηκε ως θετικό βήμα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ξεπεραστεί το πρόβλημα της σιωπής.
Στο κλείσιμο της συζήτησης έγινε αναφορά στις υπηρεσίες αντιμετώπισης της ενδοοικογενειακής βίας της Αστυνομίας στη Λέσβο, καθώς και στις δομές στήριξης γυναικών του Δήμου Μυτιλήνης.
Ο Θράσος Αβραάμ αναφέρθηκε στη σημασία της εξειδικευμένης αντιμετώπισης και της παρακολούθησης της πορείας των υποθέσεων. Η Μαρία Χατζηγεωργίου στάθηκε στη συμβολή της νομικής συνδρομής, της ψυχολογικής υποστήριξης και της συμβουλευτικής, μεταφέροντας παραδείγματα γυναικών που, με βοήθεια, κατάφεραν να απομακρυνθούν από κακοποιητικές σχέσεις και να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτονομία.
Μέσα από αυτές τις αναφορές αναδείχθηκε ότι η δυνατότητα διαφυγής από την κακοποίηση συνδέεται και με την ύπαρξη ουσιαστικής υποστήριξης: ανθρώπων και υπηρεσιών που θα ακούσουν, θα προστατεύσουν και θα βοηθήσουν το θύμα να σχεδιάσει την επόμενη ημέρα.