Δύο χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, που συγκλόνισε όλη τη χώρα, η Μαρία Καρυστιανού είναι ξεκάθαρη όσον αφορά το τι πιστεύει για τον ρόλο που διαδραματίζει η Δικαιοσύνη στη διερεύνηση της πολύνεκρης τραγωδίας. Η συνέντευξη που παραχώρησε στη Liberation έχει τον πλέον σαφή τίτλο: «Ελλάδα: Δύο χρόνια μετά την τραγωδία στα Τέμπη, δεν έχουμε πλέον εμπιστοσύνη στο δικαστικό σύστημα της χώρας μας».

Η εν λόγω συνέντευξη έρχεται στη δημοσιότητα μία μέρα μετά τις εκατοντάδες, μαζικές συγκεντρώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό που προκάλεσαν διεθνή αίσθηση.

Χωρίς να διστάζει, λοιπόν, η Μαρία Καρυστιανού ανέφερε μεταξύ άλλων πως «τα αποδεικτικά στοιχεία αποκρύπτονται από τους ίδιους τους ανακριτές», οι οποίοι «κατά συνέπεια, είναι συνεργοί των ενόχων». Με το σκεπτικό αυτό, υπογραμμίζει ότι η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) στο Στρασβούργο δείχνει ως η μόνη δυνατή λύση.

«Αυτό που συμβαίνει είναι αφύσικο. Τόσο οι οικογένειες των θυμάτων, όσο και οι επιζώντες είναι θύματα αυτής της δυσλειτουργίας. Ενώ παιδιά έχασαν τη ζωή τους στην καταστροφή της 28ης Φεβρουαρίου 2023, ο τρόπος με τον οποίο διεξήχθη η έρευνα ήταν μια απόλυτη καταστροφή», σημειώνει επίσης, ενώ από τα πυρά της δεν απουσιάζει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη:

«Δυστυχώς, σε αυτή τη χώρα η δικαιοσύνη και η κυβέρνηση προστατεύουν πάντα τους πολιτικούς. Για κανένα κρατικό έγκλημα δεν έχει αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη. Ωστόσο, στην περίπτωση του εγκλήματος των Τεμπών, ολόκληρη η κοινωνία έχει αναλάβει την υπόθεση των οικογενειών των θυμάτων και ζητά να αποδοθεί δικαιοσύνη. Οι συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται τακτικά, ιδιαίτερα αυτή που πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου, αποτελούν απόδειξη αυτού».

Σε ανάλογο πνεύμα εκφράζει τη μη ικανοποίησή της από το έργο της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, τονίζοντας πως σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, «όταν μια υπόθεση αφορά πολιτικό πρόσωπο, η υπόθεση παραπέμπεται αμέσως στο κοινοβούλιο, το οποίο συγκροτεί εξεταστική επιτροπή αποτελούμενη από βουλευτές για να καθορίσει την ποινική ευθύνη του πολιτικού προσώπου. Ωστόσο, ορισμένα άτομα που θα έπρεπε να είχαν κληθεί ως μάρτυρες δεν κλήθηκαν, παρά το ότι οι δηλώσεις τους θα βοηθούσαν να διαφωτιστεί το δυστύχημα».

Καταδικάζει επίσης το γεγονός ότι η Βουλή και η αρμόδια επιτροπή (όπου η κυβέρνηση έχει την πλειοψηφία) δεν αποφάσισαν την άρση της ασυλίας τού Κώστα Αχ. Καραμανλή, με αποτέλεσμα τα δικαστήρια να μην μπορούν να διεξάγουν προκαταρκτική έρευνα για την ποινική ευθύνη του τότε υπουργού Μεταφορών. «Στη Βουλή, η εξεταστική επιτροπή δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια παρωδία», τονίζει με σαφήνεια η κ. Καρυστιανού.