51 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου οι στόχοι που έθεσαν οι εξεγερμένοι νέοι τον Νοέμβρη του 1973 για ψωμί – παιδεία – Ελευθερία συνεχίζουν να συγκινούν μεγαλύτερες και νεώτερες γενιές ανθρώπων. Στο μήνυμα του για την ημέρα αυτή το Παράρτημα Λέσβου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ αναφέρει:
«Τιμάμε τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου και αντλούμε δύναμη από τα συνθήματά του «Ψωμί - Παιδεία – Ελευθερία», «Έξω οι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ», που παραμένουν επίκαιρα όσο ποτέ στον αγώνα για τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και την απεμπλοκή της χώρας από τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.
Τη στιγμή που τα κέρδη των εισηγμένων επιχειρήσεων, των ενεργειακών ομίλων, των τραπεζών κ.ο.κ. σημειώνουν το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο, οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές οικογένειες «στενάζουν» στο σούπερ μάρκετ, δυσκολεύονται να ζεστάνουν το σπίτι τους, να καλύψουν τα υπέρογκα έξοδα που απαιτούνται για την εκπαίδευση των παιδιών τους. Οι νέοι άνθρωποι ζουν μέσα σε μια διαρκή αβεβαιότητα, αντιμετωπίζουν την εμπορευματοποίηση της Εκπαίδευσης και την προσαρμογή της στις απαιτήσεις του κεφαλαίου, αδυνατούν να επιλύσουν το πρόβλημα της στέγης, να σχεδιάσουν το αύριο και να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Αυτή είναι και η πιο "ασφυκτική" μορφή ανελευθερίας, που συνοδεύεται από την κρατική καταστολή, όταν δεν αποδίδει η προσπάθεια παραπλάνησης και ενσωμάτωσης.
Σήμερα, που οι αντιπαραθέσεις για τη διεθνή πρωτοκαθεδρία ανάμεσα στο ευρωατλαντικό ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, από τη μία, και στο υπό διαμόρφωση ευρασιατικό, από την άλλη, έχουν φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, η χώρα μας, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντικού "τόξου", έχει αναδειχθεί σε "προκεχωρημένο φυλάκιο" των σχεδιασμών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην ευρύτερη περιοχή. Είναι απ' άκρη σ' άκρη γεμάτη από αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις που παίζουν κομβικό ρόλο στους πολέμους σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, ενώ μονάδες και εξοπλισμός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, που έχει χρυσοπληρώσει ο ελληνικός λαός, δήθεν για την "άμυνα της χώρας", αποστέλλονται διαρκώς εκτός συνόρων.
Γι’ αυτό ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου, παρά τις συνεχείς προσπάθειες να καταστεί ένα ανώδυνο σύμβολο, παρά την κατασυκοφάντησή του, συνεχίζει να συγκινεί μεγαλύτερες και νεότερες γενιές ως σύμβολο νέων αγώνων και ανυπακοής στα σχέδια της καπιταλιστικής εξουσίας. Αυτά τα 51 χρόνια, επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά το γεγονός ότι καμία διαχείριση του σάπιου συστήματος, «φιλελεύθερη» ή «προοδευτική», δεν μπορεί να συμβιβάσει τις επιδιώξεις της αστικής τάξης με τα συμφέροντα της εργατικής - λαϊκής πλειοψηφίας, ότι δεν υπάρχει κυβέρνηση, όπως κι αν αυτοχαρακτηρίζεται, που να μπορεί να βελτιώσει τη θέση του λαού στο έδαφος της εξουσίας του κεφαλαίου και παραμένοντας μέσα στις "φυλακές" του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, πολύ περισσότερο να ανοίξει δρόμο για ριζικές αλλαγές.
Η πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας αποτελεί τη μόνη διέξοδο στα αδιέξοδα του καπιταλισμού και ταυτόχρονα τον αποδοτικότερο φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν για την ανατροπή της απριλιανής δικτατορίας, σε όσους διαχρονικά θυσιάστηκαν για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτά είναι τα "Πολυτεχνεία" της γενιάς μας, για τα οποία αξίζει να αγωνιστούμε!».