Μετά από τόσες ημέρες εξέλιξης της λοίμωξης του κορονοϊού και στην χώρα μας θεωρούμε πλέον δεδομένο ότι υπάρχει η στοιχειώδης ενημέρωση των πολιτών σχετικά με τους τρόπους μετάδοσης, τα συμπτώματα και τα μέτρα ατομικής και συλλογικής προστασίας που πρέπει να λαμβάνονται με βάση τις υποδείξεις των ειδικών.

Στις ανακοινώσεις συχνά αναφέρονται οι ομάδες υψηλού κινδύνου, μέσα στις οποίες συγκαταλέγεται  και ο Σακχαρώδης Διαβήτης.

Γενικά γνωρίζουμε ότι τα άτομα με διαβήτη είναι πιο ευάλωτα στις λοιμώξεις και έχουν δυο με τρεις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν από τον κορονοϊό, ανεξάρτητα από το αν συνυπάρχουν ή όχι άλλα προβλήματα υγείας.

Θα πρέπει όμως να διευκρινιστεί ότι οι καθοριστικοί παράγοντες οι οποίοι αυξάνουν τον κίνδυνο νόσησης στα άτομα με διαβήτη είναι:

α) η κακή γλυκαιμική ρύθμιση γιατί η υπεργλυκαιμία αποδυναμώνει το ανασοποιητικό σύστημα

β) η μεγάλη διάρκεια του σακχαρώδη διαβήτη

γ) η μεγάλη ηλικία

δ) το κάπνισμα

ε) η παρουσία χρόνιων επιπλοκών της νόσου(κυρίως από το καρδιαγγειακό σύστημα και τους νεφρούς).

Όσον αφορά στα μέτρα που πρέπει να λαμβάνει ο διαβητικός - πέραν των γενικότερων προφύλαξης, σύμφωνα με τις τελευταίες διεθνείς οδηγίες, αυτά στηρίζονται κύρια στην καλή γλυκαιμική ρύθμιση του ασθενούς, την καλή ενυδάτωση του οργανισμού, στην φυσική δραστηριότητα/άσκηση που πρέπει να συνεχίσει - όσο αυτό είναι δυνατό - χωρίς να έρχεται σε επαφή με άλλους η κατανάλωση τροφών ή ροφημάτων πλούσιων σε αντιοξειδωτικά (όπως φρούτα, λαχανικά, πράσινο τσάι) που ενισχύουν την επάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος.

Οι διαβητικοί πρέπει να διασφαλίσουν ότι υπάρχει πρόσβαση στα τηλέφωνα επείγουσας επικοινωνίας σε περίπτωση ασθένειας και οι ποσότητες των φαρμάκων τους (ιδίως ινσουλίνης) και αναλωσίμων για τον αυτοέλεγχο της γλυκόζης είναι επαρκείς, ώστε να μην χρειαστεί έξοδος από το σπίτι.

Εάν εκδηλωθεί νόσος και παρουσιαστούν συμπτώματα (ιδιαίτερα από το αναπνευστικό) να ενημερωθεί πρώτα ο θεράπων ιατρός πριν από οποιαδήποτε μετάβαση στο νοσοκομείο. Το ίδιο πρέπει να γίνει σε περίπτωση απορρύθμισης του γλυκαιμικού ελέγχου.

Αν κάποιος διαβητικός νοσήσει πρέπει απαραίτητα να μετράει τακτικά το σάκχαρό του και να το διατηρήσει σε αποδεκτά επίπεδα.

- Σε άτομα με διαβήτη τύπου 1, αλλά και τύπου 2 που ρυθμίζονται με ινσουλίνη, απαραίτητος είναι ο έλεγχος κετονών στο αίμα γιατί η παρουσία κετονών μπορεί να οδηγήσει σε οξέωση και επιβάρυνση του ασθενούς.

- Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν αντιδιαβητικές αγωγές και είναι καλά ρυθμισμένοι συνήθως δεν δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα κατά την διάρκεια οξείας νόσου. Πρέπει να επικοινωνήσουν με τον γιατρό τους για τυχόν προσωρινές αλλαγές της φαρμακευτικής αγωγής τους.

Συμπερασματικά, εξαιρετικά σημαντικό είναι να ακολουθούν και οι διαβητικοί ασθενείς τις γενικότερες οδηγίες αλλά και να βρίσκονται σε τακτική επαφή με τον θεράποντα ιατρό τους.

* Ο Νάσος Γαλής είναι ειδικός παθολόγος, μετεκπαιδευθείς στο ζαχαρώδη διαβήτη