Δεν υπήρχε πιο κατάλληλο πρόσωπο να μιλήσει στα παιδιά του 15^ου Δημοτικού Σχολείου Μυτιλήνης για τον πραγματικό εθελοντισμό, αυτόν που διακατέχεται από πραγματικό ενδιαφέρον για τον ανθρώπινο πόνο και αγάπη για το περιβάλλον. Ο λόγος για την  Ζωή Λειβαδίτου, την «αεικίνητη» εθελόντρια, που χρόνια τώρα έχει συνδέσει τη ζωή της με τον εθελοντισμό.

Παρούσα σε κάθε κατάσταση κρίσης και έκτακτης ανάγκης, στις σεισμόπληκτες περιοχές, στις εμπόλεμες ζώνες, στις μεγάλες πυρκαγιές, στην προσφυγιά, στην έλλειψη τροφής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στις φτωχές χώρες. Παρούσα χωρίς κανένα φόβο και δισταγμό, γιατί αναζητεί την αλήθεια με τα μάτια της ψυχής της κι αυτό την κάνει σχεδόν εξωπραγματική στη σημερινή πραγματικότητα.

Κι όμως η Ζωή σε ότι κι αν κάνει, δείχνει τον ίδιο ζήλο και ενθουσιασμό. Αυτό έκανε και το πρωί της Δευτέρας 22 Απριλίου με τα παιδιά του σχολείου, που προσπάθησε να τα προβληματίσει για τη βία που έχει κατακλύσει τη ζωή τους, για τα παιχνίδια που παίζουν στα τάμπλετ και στα κινητά τους, προσπάθησε να τα κάνει να μπουν στη θέση των «άλλων», εκείνων που υποφέρουν και βιώνουν έναν πόλεμο, μια απώλεια.

Η συζήτηση που έκανε με τους μαθητές διανθίστηκε με φωτογραφίες από διάφορες αποστολές της ανά τον κόσμο, μέσα από τις οποίες διηγήθηκε στα παιδιά τις καταστάσεις που έχει βιώσει στα διάφορα ταξίδια της και την τεράστια συνεισφορά των εθελοντών για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και την απάλυνση του ανθρώπινου πόνου.

Η Ζωή Λειβαδίτου, υπήρξε πρόεδρος του παραρτήματος Λέσβου της μη κυβερνητικής οργάνωσης Ελληνική Ομάδα Διάσωσης και  είναι η μόνη Ελληνίδα γυναίκα ¬ από διπλωμάτες, δημοσιογράφους, στελέχη οργανώσεων ¬ που πήγε μέσα στον πόλεμο να βοηθήσει τους Αφγανούς πρόσφυγες. Νοσηλεύτρια η ίδια, έχει μάθει να υπηρετεί κάθε αδύναμη ύπαρξη. Και πιστεύει στον Θεό!

«Σ’ ευχαριστούμε πολύ Ζωή. Η δύναμη της ψυχής σου ελπίζουμε να ενέπνευσε έστω και λίγο τους μαθητές μας!» ανέφερε το σχολείο.