Ενα σκληρό περιστατικό συνέβη σε γιατρό που υπηρετεί σε χωριό της Λέσβου πριν από 2,5 μήνες, όταν απειλήθηκε από τοξικοεξαρτημένο και ουδείς αντέδρασε, παρά τις καταγγελίες της αγροτικής γιατρού στις Αρχές.

Η εν λόγω κοινότητα, πολλή φιλόξενη κατά τα λοιπά, αξίζει να σημειώσουμε ότι ανέκαθεν μεριμνούσε με σχετικό ξενώνα ώστε να έχουν κίνητρο οι αγροτικοί ιατροί να παραμένουν στο χωριό, χωρίς να επιφορτίζονται τα έτσι κι αλλιώς υπέρογκα έξοδα διαμονής τους.

Η ίδια, εφόσον απειλήθηκε και ουδείς αντέδρασε, όπως καταγγέλλει παρακάτω η Ενωση Γιατρών ΕΣΥ Λέσβου, προκειμένου να μην κινδυνεύει η ζωή της, μετακόμισε σε άλλο χωριό, επιβαρυνόμενη με ενοίκιο και έξοδα μετακίνησης. Η Ενωση ζητά, εφόσον δεν κινητοποιούνται οι Αρχές για να εξαλειφθούν οι όποιες απειλές εναντίον λειτουργού της δημόσιας υγείας, να δοθεί άμεσα λύση για να μη χρεώνεται η αγροτική γιατρός έξοδα που δεν δημιούργησε η ίδια!

Ακολουθεί η καταγγελία της Ενωσης Γιατρών ΕΣΥ Λέσβου:

«Οι γιατροί απαιτούν ασφαλείς συνθήκες εργασίας

Να λοιπόν που φτάσαμε να (συ)ζητάμε (για) τα αυτονόητα. Όλα ξεκίνησαν όταν η αγροτική γιατρός σε χωριό της Δυτικής Λέσβου, απειλήθηκε ευθέως από τοξικοεξαρτημένο άτομο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της. Το σοβαρό αυτό επεισόδιο συνέβη πριν από δυόμισι μήνες περίπου, παρουσία τρίτων ατόμων από τα οποία κανένα δεν αντέδρασε. Η γιατρός όπως ήταν επόμενο, αισθανόμενη ανυπεράσπιστη απέναντι στις ευθείες απειλές, μετακόμισε άμεσα σε γειτονικό χωριό. Στερήθηκε, παρά τη θέληση της, τον ξενώνα φιλοξενίας της αγροτικής γιατρού και εξαναγκάστηκε να πληρώνει τα έξοδα διαμονής της. Ταυτόχρονα επιφορτίστηκε με τα έξοδα μετακίνησης της από το χωριό διαμονής της στο χώρο εργασίας της, τα οποία δεν είναι λίγα, καθώς δεν διαθέτει ιδιωτικό αυτοκίνητο. Παράλληλα το χωριό έμεινε με ελλιπή ιατρική κάλυψη καθώς η γιατρός αδυνατεί να μετακινείται καθημερινά στο χώρο εργασίας της.
Είναι ευθύνη της πολιτείας να εξασφαλίζει ασφαλείς συνθήκες εργασίας και διαμονής στους εργαζόμενους γιατρούς και υγειονομικούς. Είναι απαράδεκτο να μετακυλίεται η ευθύνη στον εργαζόμενο, όταν η πολιτεία αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Από τη στιγμή που δεν μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια της συναδέλφου, θα πρέπει τουλάχιστον να φροντίσουν για τη δωρεάν μετακίνησή της. Τόσο η Διοίκηση της 2ης ΥΠΕ όσο και ο Δήμος Δυτικής Λέσβου δεν μπορούν να σφυρίζουν αδιάφορα. Να δώσουν άμεση λύση, που να εξασφαλίζει ασφαλείς συνθήκες εργασίας και δωρεάν) μετακίνηση στην γιατρό, και ταυτόχρονα επαρκή ιατρική κάλυψη των κατοίκων του χωριού.»