Με τρεις παραδοχές ανάπτυξε την ομιλία του στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ο πρώην βουλευτής Λέσβου του κόμματος Γιάννης Μπουρνούς.

Συγκεκριμένα ο κ.Μπουρνούς ανέφερε:

Στη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής τον Ιούλιο εκτίμησα στην ομιλία μου ότι το κόμμα μας οδεύει προς αναπόδραστη διάσπαση και ότι αν θέλουμε να έχουμε ελπίδα επιστροφής σε ρόλο πρωταγωνιστή στο πολιτικό σκηνικό, πρέπει να προχωρήσουμε σε βαθύτατες και «δύσκολες» αλλαγές στη στρατηγική μας, στο πρόγραμμά μας, στη δομή και τη λειτουργία μας, στο δημόσιο προφίλ μας και στην πολιτική μας επικοινωνία. Όλα αυτά ενάμιση μήνα πριν εμφανιστεί η υποψηφιότητα του συντρόφου Κασσελάκη.

Γιατί το υπενθυμίζω αυτό; Γιατί πρέπει αυτήν εδώ την κρισιμότατη στιγμή της μικρής αλλά συναρπαστικής ιστορίας του ΣΥΡΙΖΑ, να μιλήσουμε επιτέλους χωρίς προσχήματα, χωρίς υποκρισία, χωρίς επιλεκτική μνήμη.

Παραδοχή πρώτη: Το κόμμα μας βρίσκεται σε διαρκή εσωκομματική κρίση ήδη από την κυβερνητική περίοδο και με ιδιαίτερη και κλιμακούμενη ένταση από τις εκλογές του 2019 και πέρα.

Παραδοχή δεύτερη: Το μόνο που έχει απομείνει είναι το blame game για το ποιος διασπά το κόμμα, ακριβώς γιατί αυτοί που έχουν προετοιμάσει τη διάσπαση, ξέρουν και θυμούνται καλά την τύχη των προηγούμενων που διέσπασαν το κόμμα. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ο νέος Πρόεδρος από την πρώτη στιγμή της εκλογής του από ομιλούσες κεφαλές παλιών και νέων μειοψηφιών δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Γιατί, μπορεί για μένα μετά από 25 χρόνια στράτευσης να είναι σαφές ότι δημοκρατία είναι ο σεβασμός στην πλειοψηφική ετυμηγορία, αλλά και ταυτόχρονα είναι και η ανάγκη για συνθέσεις με μειοψηφούσες απόψεις. Αλλά όταν η απολίτικη χυδαιότητα υποκαθιστά τις πολιτικές διαφορές, τότε πού και πώς ακριβώς θα βρούμε το κοινό έδαφος, για να αποπειραθούμε να συνθέσουμε;

Παραδοχή Τρίτη: Το στοίχημα και το πολιτικό ρίσκο που αναλαμβάνουμε όσοι και όσες επιλέγουμε να παραμείνουμε σε αυτή την αίθουσα, σε αυτό το όργανο και σε αυτό το κόμμα είναι τεράστιο. Και η συγκυρία είναι εξαιρετικά δύσκολη. Τώρα που η «αριστερή παρένθεση» είναι πια πραγματικότητα από τον Ιούνιο, είναι που θα δοκιμαστεί στη ζωή το πολιτικό σχέδιο περί κυβερνώσας Αριστεράς στην Ελλάδα. Θα κριθεί το αν εμείς εδώ είμαστε ικανοί να ξαναχτίσουμε ένα πλειοψηφικό κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα πάνω στο έδαφος μιας κοινωνίας παραιτημένης. Το καθήκον είναι τεράστιο.

Η έκβαση αυτής της αποστολής θα έχει ιστορικό βάθος για τη χώρα και το λαό μας και θα μας κρίνει όλους και όλες συλλογικά και ατομικά. Και η αποστολή αυτή δεν θα κριθεί από «πολέμους» στα social media. Θα κριθεί από τη σοβαρότητα, τη συλλογικότητα, την μεταξύ μας αλληλεγγύη και κυρίως από την πολιτική μας αποτελεσματικότητα και την κοινωνική μας χρησιμότητα. Έμειναν επτά μήνες ως τις Ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου. Δεν έχουμε λεπτό για χάσιμο.