Σε έναν κόσμο χαρακτηρισμένο από διαφορετικούς πολιτισμούς και περίπλοκες ιστορίες, πόσω μάλλον στη Μυτιλήνη που αναπόφευκτα έχει γίνει πολιτισμική, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων από διάφορες καταγωγές είναι δεδομένες. Αυτές οι συναντήσεις, παρόλο που συχνά είναι συνηθισμένες, μπορούν να έχουν βαθιές συνέπειες για τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τους άλλους. Ένα πρόσφατο περιστατικό που αφορά τη σύγκρουση ενός πρόσφυγα, Γερμανού πολίτη με μια υπάλληλο τουριστικής επιχείρησης φωτίζει τη δύναμη της ειλικρινούς συνομιλίας να καταργεί ρατσιστικά στερεότυπα και να προάγει την κατανόηση.

Η συνάντηση έλαβε χώρα στη Μυτιλήνη πριν από λίγες ημέρες, όταν ένας αναγνωρισμένος πρόσφυγας, Γερμανός πολίτης σήμερα - μπήκε σε μία τουριστική επιχείρηση. Πριν ακόμη προφέρει λέξη, ο πρόσφυγας αντιμετώπισε τη συγκλονιστική δήλωση: «Αν είστε πρόσφυγας, περιμένετε έξω.»  Το περιστατικό, που ξεκάθαρα αφορά διάκριση λόγω φυλής, εξελίχθηκε με ενσυναίσθηση.

Αντιδρώντας στο προσβλητικό σχόλιο, ο πρόσφυγας υποστήριξε ότι η παρότρυνση αυτή να βγει έξω ήταν μια εκδήλωση ρατσισμού. Η συνομιλία που ακολούθησε ήταν έντονη, με αντιπαραθέσεις. Η υπάλληλος, αρχικά αμυντική, επιχείρησε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αναφέροντας την αλβανική καταγωγή της ως μια απόδειξη της αδυναμίας της να έχει ρατσιστικά συναισθήματα. Ωστόσο, η συζήτηση σύντομα πήρε μια αναπάντεχη τροπή.

Οι αρχές ενεπλάκησαν στην κατάσταση όταν ο πρόσφυγας κάλεσε την αστυνομία για να αναφέρει το περιστατικό.  Η αστυνομία προχώρησε σε διάλογο με την υπάλληλο της επιχείρησης. Πίσω από την επιθετική της συμπεριφορά κρυβόταν μια γυναίκα που, παρά τα αρχικά λόγια της, αντιμετώπιζε τους δικούς της φόβους και ανησυχίες, τις οποίες ανέφερε. 

«Οι προσωπικοί φόβοι δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τη διάκριση ενάντια σε οποιαδήποτε ομάδα» τόνισε ο πρόσφυγας όταν η αστυνομία τον κάλεσε να έρθουν σε διάλογο. Η ίδια απολογήθηκε και ζήτησε συγνώμη.

Η συνάντηση, που ξεκίνησε με εχθρότητα και προκαταλήψεις, εξελίχθηκε σε μια ευκαιρία για κατανόηση και απολογία. Υπογραμμίζει τη σημασία άμεσων και αποφασιστικών αντιδράσεων απέναντι στον ρατσισμό και διάκριση,με τη στάση της αστυνομίας να ενθαρρύνει τις ευάλωτες ομάδες να μην τα υπομένουν.

Από την άλλη αν δεν υπήρχε ο αντιρατσιστικός νόμος, και αν ο πρωταγωνιστής- θύμα της ιστορίας δεν τον επικαλούνταν για να προχωρήσει σε σχετική αναφορά τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά.