Από 1 έως 11 Αυγούστου η Δημοτική πινακοθήκη Μυτιλήνης φιλοξενεί την εικαστική έκθεση της ζωγράφου σχεδιάστριας Θάλειας Γεωργιάδου με τίτλο «Λήθη και προσδοκίες ... σε μισή κορνίζα ...».

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 1 Αυγούστου στις 8 το βράδυ.

Στο πλαίσιο του Λεσβιακού Καλοκαιριού από 1 εως 11 Αυγούστου η έκθεση θα είναι ανοιχτή από τις 9 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι και από τις 7 το απόγευμα έως τις 10 το βράδυ εκτός Σαββάτου και Κυριακής.

Η Θάλεια Γεωργιάδου μας μίλησε στο ρ/σ του «Ν» στους 99 στα fm και την εκπομπή «Ανθέων 99» για την έκθεση, το ξεκίνημα της ίδιας, τα έργα τέχνης που νιώθει παιδιά της, τα σχέδιά της για την επόμενη έκθεση, αλλά και για την εθελοντική συνεισφορά της στον Ερυθρό Σταυρό:

Τα πρώτα σχέδιά της από σινική μελάνη κορνιζώθηκαν το 1996, όταν έγινε η πρώτη της ατομική έκθεση στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Μυτιλήνης. Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και από πολύ μικρή, κατάλαβε ότι η μεγάλη της αγάπη για την ζωγραφική, θα την οδηγούσε κάπου, σ’ αυτούς τους δρόμους, να ψάχνει για τα ονειρικά της ταξίδια. Έζησε την προσχολική της ζωή στη Γερμανία, όπου οι γονείς της πήγαν μετανάστες και επέστρεψε για το σχολείο.

Στο γυμνάσιο, παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή Σχεδίου και Ζωγραφικής A.B.C. Παρισίων.

Τελειώνοντας το Τεχνικό Λύκειο Μυτιλήνης, σαν σχεδιάστρια, στο τμήμα Δομικών Έργων - Σχεδιάσεις Αρμοδιότητας Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων, είχε ήδη κατασταλάξει, στο να ζωγραφίζω με σινική μελάνη, και ραπιδογράφο.

Τα μαθήματα ζωγραφικής, σε ελεύθερο και γραμμικό σχέδιο, που έδωσε στα παιδιά του 2ου Δημοτικού σχολείου Μυτιλήνης, την έφεραν πιο κοντά στην παιδική ψυχή, βοηθώντας τη να εξελιχθώ.

Η δεύτερη ατομική της έκθεση, έγινε στην Δημοτική Πινακοθήκη Μυτιλήνης (Αρχοντικό Χαλίμ Μπέη), τον Αύγουστο του 2016 και η τρίτη στον ίδιο χώρο τον Αύγουστο του 2019. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.

Ανήκει στο σώμα Εθελοντών Κοινωνικής Πρόνοιας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού από το 2007.

«Κάποιες αλλαγές στην προσωπική μου ζωή, μου έβγαλαν και η έκφραση με την ποίηση. Έτσι, από το 2014, κάθε έργο μου, συνοδεύεται από ποίημα» μας λέει και ενώ ακολουθεί συλλογικούς στόχους στη συνέχεια θέλει να πετά με τα φτερά της.

«Άηχα λόγια» της Θάλειας Γεωργιάδου
…η φωνή σκαλωμένη… αδύναμη στο λαρύγγι… εκσφενδονίζει απειλές… στα κατάβαθα της ψυχής… μόνο εκεί μπορεί να απειλεί… και να προκαλεί αδυσώπητο πανικό… και αλύτρωτο πόνο…

…μόνο στα σκοτάδια της ξεθυμαίνει όλη της την πίκρα… για την ζωή σου… μια ζωή διαλυμένη σε μυριάδες μικρά κομμάτια… αμάζευτα για χρόνια… σκορπισμένα στο παρελθόν… αφημένα στο παρόν… αιωρούμενα στο μέλλον… ανάμεσα σε παραληρηματικές διαδρομές… σκοτεινούς… λαβυρινθώδεις δρομίσκους… με άστοχες εκτιμήσεις προθέσεων… εσφαλμένες εντολές απόλυτου κενού… ανατριχιαστικά άδειου βλέμματος… που γεμίζει με αυτές τις δεκαεφτά δημιουργίες… που γέμισαν αυτά τα τέσσερα βουβά χρόνια… και… που είναι έτοιμες να δώσουν όλη την κρυμμένη δύναμή τους…

…«Λήθη και Προσδοκίες… σε Μισή Κορνίζα»… λοιπόν… και όλη η «Λήθη»… όλες οι «Προσδοκίες»… ξεδιπλώνονται μπροστά σε ερμητικά κλειστά μάτια… αθέατα μονοπάτια… με εξωπραγματική σκοτεινιά… κρυμμένα μυστικά… οδυνηρά κενά… δαιδαλώδεις λαβυρίνθους…

…και όλα αυτά… τα ανακαλύπτεις σε μνήμες μισές… αφημένες στη «Λήθη»… οι άλλες μισές… αφημένες σε περιπλανήσεις «Προσδοκιών»… με λάθος συναισθήματα κάποιες φορές… με ρωγμές στο χρόνο ανοιγμένες… να αιωρούνται σε μια πεμπτουσία απύθμενης παράνοιας…

…καλή θέαση…