Μια απίστευτη ιστορία διοικητικής τρέλας βιώνει εδώ και 20 χρόνια ο ζαχαροπλάστης Μιχάλης Μακρής. Ένα πρόστιμο των 1000 ευρώ που του επιβλήθηκε το μακρινό 2004 έχει εξελιχθεί σε πραγματικό  βραχνά για τον ίδιο και την επιχείρηση του.

Με αυτό το πρόστιμο συνεχίζουν να ασχολούνται, εδώ και 20 χρόνια, οι υπηρεσίες του ΕΦΚΑ και τα διοικητικά δικαστήρια. Κάτι που σημαίνει πως έχουν χαθεί απίστευτα πολλές εργατοώρες από τους υπαλλήλους της υπηρεσίας, τους διοικητικούς δικαστές και φυσικά τον ίδιο τον κ. Μακρή. Ο τελευταίος επιπλέον έχει επιβαρυνθεί με το κόστος της δικαστικής διαμάχης με τον ΕΦΚΑ.

Ας δούμε τα  όσα αναφέρει ο κ. Μακρής στην επιστολή του:

«Διατηρώ κατάστημα ειδών ζαχαροπλαστικής στο κέντρο της Μυτιλήνης και διαμαρτύρομαι για την πολυετή ακατανόητη ταλαιπωρία μου:

 «Το 2004 συνεργείο του ΙΚΑ από την Αθήνα μου επέβαλε πρόστιμο 1000 ευρώ, διότι σε τρείς ανθρώπους που εργαζόταν στην επιχείρησή μου, έδινα 30 ευρώ περισσότερα από τα νόμιμα !!!

Μου κοινοποίησαν το πρόστιμο μετά από 7 χρόνια με προσαυξήσεις υπερτριπλασιασμού του αρχικού ποσού !!!

Υπέβαλα ένσταση στο ΙΚΑ, παράλληλα ρύθμισα το ποσό και το αποπλήρωσα με τις προσαυξήσεις, ώστε να μην χρωστώ.

Το 2017 με κάλεσαν για κατάθεση στην αρμόδια επιτροπή ενστάσεων του ΙΚΑ, η οποία με δικαίωσε. Μου επέστρεψαν δε το ποσό που είχα καταβάλει.

Μετά από πέντε μήνες οι αρμόδιοι του ΕΦΚΑ κατέθεσαν προσφυγή στο Διοικητικό Πρωτοδικείο κατά της απόφασης της Επιτροπής του ΙΚΑ που με έχε δικαιώσει. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο απέρριψε το 2022 την εναντίον μου προσφυγή του ΕΦΚΑ, ως αόριστη.

Το 2023 οι αρμόδιοι του ΕΦΚΑ με μια πρωτοφανή κίνηση, κατέθεσαν ξανά δεύτερη προσφυγή (!!!) στο Διοικητικό Πρωτοδικείο προσπαθώντας να επιτύχουν για δεύτερη φορά την ακύρωση της ίδιας απόφασης και ανοίγοντας δεύτερη δικαστική διαδικασία !!! Η συζήτηση της εν λόγω δεύτερης προσφυγής εκκρεμεί.                                                                                                                                                               

Αν όλα αυτά δεν είναι εκδικητικές ενέργειες, τι άλλο είναι;  Πως θα προστατευτούμε ως πολίτες από τις παράλογες και υπέρμετρες αυτές ενέργειες; Ποιοι θα μας αποζημιώσουν από τα νομικά έξοδα, τον χαμένο μας χρόνο και την ψυχική οδύνη;»

Είναι πολύ πιθανό οι εργαζόμενοι του ΕΦΚΑ στην περίπτωση του κ. Μακρή απλά να εφαρμόζουν τα όσα προβλέπει ο νόμος. Δηλαδή να συνεχίζουν την δικαστική διαμάχη μέχρι να υπάρξει οριστική δικαστική απόφαση. Ωστόσο μια ματιά στην ουσία της υπόθεσης είναι αρκετή για να αντιληφθεί κανείς το παρανοϊκό τρόπο λειτουργίας του οργανισμού. Το να διεκδικεί ο ΕΦΚΑ - επί 20 χρόνια να δικαιωθεί - για την επιβολή ενός προστίμου των 1000 ευρώ, που υπό φυσιολογικές συνθήκες έχει παραγραφεί είναι εντελώς ακατανόητο, κι επιπλέον συνεπάγεται άσκοπη σπατάλη πόρων.