Δεν αποτέλεσε έκπληξη για κανέναν, το ότι σήμερα Τρίτη 20 Ιουνίου το πρωί οι κάτοικοι και οι περαστικοί από την οδό Αγίας Σοφίας, του παράλληλου δρόμου στην οδό Ερμού από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου μέχρι το τσαρσί χαμάμ διαπίστωσαν καταρρεύσεις κεραμιδιών και σοβάδων από το διατηρητέο υπεραιωνόβιο αρχοντόσπιτο «του Σημαντήρη». Δεν αποτέλεσε έκπληξη και το ότι το αρχοντόσπιτο αυτό ανήκει στο ομώνυμο Ίδρυμα των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Μυτιλήνης το ποίο εδώ και σχεδόν μισόν αιώνα έχει εγκαταλειφτεί στην τύχη του. Μαζί με πολλά άλλα ακίνητα τα οποία αντί να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης της κοινωνίας έχουν μετατραπεί σε επικινδύνως ετοιμόρροπα κτήρια που υποθηκεύουν την πόλη αλλά και ζωές σε αυτήν.

Αποτέλεσμα της εγκατάλειψης στην περίπτωση του αρχοντικού Σημαντήρη να καταρρεύσει η στέγη του, τα νερά να εισρέουν στο εσωτερικό του και μετά τις τελευταίες βροχές να αρχίσουν πτώσεις σοβάδων και κεραμιδιών μέσα στο δρόμο. Το χειρότερο όλων είναι ότι χθες από πολιτικούς μηχανικούς της αρμόδιας υπηρεσίας του Δήμου Μυτιλήνης διαπιστώθηκε και πολύ σοβαρή ζημιά στο κτίσμα του οποίου το τμήμα προς το δρόμο έχει σοβαρές ρηγματώσεις και έχει πάρει κλίση. Πράγμα που όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε μπορεί να σημαίνει κατάρρευση του από στιγμή σε στιγμή με τραγικά αποτελέσματα  σε περίπτωση που περνάν πεζοί. 

Σύμφωνα με πληροφορίες έχει ζητηθεί η διακοπή της κυκλοφορίας στην οδό Αγίας Σοφίας ενώ ενημερώθηκε το Ίδρυμα ιδιοκτήτης του ακινήτου να πάρει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των ζωών και των περιουσιών των περιοίκων.

Ο Απόστολος Σημαντήρης κληροδότησε 7000 στρέμματα γης με 23000 ελιές, το περί ου ο λόγος αρχοντικό του και τέσσερα μαγαζιά στην αγορά της Μυτιλήνης στην Εκκλησία. Όρος του ήταν η διαχείριση της περιουσίας του να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε από τα έσοδα να σπουδάζουν Λέσβιοι την τέχνη της γεωργίας.
Το 1957 με βασιλικό διάταγμα το Κληροδότημα Σημαντήρη αυτονομήθηκε από την υπόλοιπη περιουσία των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Μυτιλήνης.

Στο υπό κατάρρευση ακίνητο χτισμένο στα τέλη του 19^ου αιώνα στο παρελθόν, στεγάστηκε τμήμα χωροφυλακής ενώ από τη δεκαετία του 1970 έχει εγκαταλειφτεί στην τύχη του. Πριν 10 χρόνια αποτέλεσε αντικείμενο κατάληψης από νεαρούς φοιτητές με αίτημα της αξιοποίηση του. Τότε και μετά την αποχώρηση των φοιτητών επιλέχθηκε να χτιστούν με πλίνθους πόρτες και παράθυρα. Χωρίς βέβαια αυτό να αποτελέσει τρόπο να εμποδιστούν τα αποτελέσματα της εγκατάλειψης.