Για μας το 2023, είναι άλλη μια δύσκολη χρονιά. Δε χρειάζεται να πούμε πολλά για να την περιγράψουμε. Οι δικές μας δυσκολίες είναι γνωστές, καθημερινές, από την ώρα που ξυπνάμε. Από το άγχος για να βγει το μεροκάματο μέχρι το ράφι του σουπερμάρκετ, από την πληρωμή των λογαριασμών μέχρι το ενοίκιο, από το ραντεβού στο γιατρό μέχρι το φαρμακείο. Και όταν ο μήνας φτάνει στα μισά, κάνουμε κουμάντο με τα ψίχουλα που έμειναν, μέχρι την επόμενη 1^η. Πολλοί από μας έχουν χρέη, κινδυνεύει το σπίτι τους, αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους, ζουν με δανεικά.

Στις 21 Μάη θα έχουμε εκλογές. Και είναι εντυπωσιακό ότι έχουν εμφανιστεί κάποιοι απίθανοι τύποι που θέλουν εκείνη ειδικά τη μέρα, να σβήσουμε την καθημερινότητά μας, να κάνουμε σα να μη συμβαίνει τίποτα. Θέλουν να πάμε στην κάλπη και να ξεχάσουμε, ότι:

Όταν οι άλλοι νομοθετούσαν πλειστηριασμούς (ηλεκτρονικούς πλέον) και χάριζαν σπίτια στα funds, εμείς ήμασταν έξω από συμβολαιογραφία και τους εμποδίζαμε.

      Όταν οι άλλοι προχωρούσαν την απελευθέρωση της ενέργειας, το χρηματιστήριο ενέργειας, την απολιγνιτοποίηση, που εκτόξευσαν την ακρίβεια, εμείς επανασυνδέαμε τα κομμένα ρεύματα.

   Όταν οι άλλοι ψήφιζαν το νόμο – έκτρωμα του Χατζηδάκη, μισό ή ολόκληρο, εμείς ήμασταν στον καταπέλτη του πλοίου και έξω από το υπουργείο, θυσιάζοντας το μεροκάματό μας, και μέχρι σήμερα τον αφήνουμε στα χαρτιά.

     Όταν οι άλλοι υπέγραφαν και εφάρμοζαν συνθήκες με την Τουρκία και την ΕΕ για τον εγκλωβισμό προσφύγων, εμείς διαδηλώναμε μέσα στη λάσπη και τη βροχή στη θέση Βάστρια, και μας δίωξαν μέχρι και ποινικά.

    Όταν οι άλλοι θέλαν να σωπάσουμε για τα εγκλήματα στα Τέμπη και στο νησί μας, εμείς γίναμε η φωνή όλων των νεκρών.

Οι άλλοι είναι γνωστοί… Είναι διάσημοι… Και χρησιμοποιούν και ωραίες λέξεις… Μήπως και κρύψουν την ασχήμια της πολιτικής των κομμάτων που εκπροσωπούν. Της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ.

Εμείς είμαστε οι άγνωστοι.. Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, η νεολαία, οι επαγγελματίες. Εμείς είμαστε που βγήκαμε μπροστά για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Εμείς οι άγνωστοι, που στηριχτήκαμε στις δικές μας δυνάμεις, χωρίς να περιμένουμε μεσσίες. Χωρίς να κρατάμε μούτρα στον κόσμο που πίστεψε τους άλλους και όχι μόνο τον καταδικάζουν στην φτώχεια, αλλά τον μούρλαναν και στην κοροϊδία, ότι τάχα θα τον σώσουν. Εμείς που όταν γίναμε πολλοί, γίναμε και πιο αποτελεσματικοί. Εμείς λοιπόν δεν ξεχνάμε. Και είμαστε αυτοί που έχουν κάθε δικαίωμα και ευθύνη να ενισχύσουμε το μοναδικό Κόμμα που είναι μπροστά στον αγώνα μας, του δίνει πνοή, διάρκεια και προοπτική. Αυτό είναι επίσης γνωστό. Είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Γιάννης Ζαφειρίου

Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Λέσβου

Υποψήφιος Βουλευτής με το ΚΚΕ