«Επισκοπείς τον Ουρανό τ’ αγέρι ακροάσαι της Μάνας Γης το γάλα προσφιλάς όπως και τότε, αν θυμάσαι…». Με αυτά τα λόγια ο Σύλλογος Σκαμνιωτών αποχαιρετά την Αιμιλία Καμβύση σημειώνοντας παράλληλα τα εξής:

«Σύσσωμος ο κόσμος της ξένιας χώρας μας αποχαιρέτησε την Αιμιλία Καμβύση στο τελευταίο της ταξίδι για τη χώρα των Αγγέλων. Αιμιλία, εκτός από άξια σύζυγος και Μητέρα υπήρξες και Μάνα όλων των Προσφύγων αφού με την συμβολική σου πράξη, αυτής της ‘’τροφού’’ του μωρού έστειλες το μήνυμα σε κάθε γωνιά της γης πως στη Μυτιλήνη η φιλοξενία είναι και θα είναι πάντα παρούσα ως ένα ύψιστο κοινωνικό αγαθό και ως αξία αδιαπραγμάτευτη.

Οι οικογενειακές σου καταβολές αυτές της δικής σου προσφυγιάς και του ξεριζωμού σε έκαμαν να μη ξεχάσεις το πόνο και των σύγχρονων προσφύγων προσφέροντας αγάπη και φιλοξενία σε πολύ δύσκολους καιρούς σε ανθρώπους που αναζητούσαν και αυτοί, κατατρεγμένοι από άδικους πολέμους, λίγη τροφή και ύδωρ. Και έγινες Μητέρα όλων μας .

Το βραβείο Νομπέλ μπορεί να μη σου το έδωσαν, αν και είχες προταθεί, το πήρε όμως και το εγκόλπωσε στα βάθη της καρδιάς τους ολόκληρος ο φίλιος και ξένιος κόσμος της Μυτιλήνης ,της Ελλάδος αλλά και όλης της Ανθρωπότητας, αυτής που ξέρει και ενστερνίζεται την κοινωνική αλληλεγγύη και την Ανθρωπιά.

Η μνήμη όμως κατοικεί στις στεριές της Σκάλας αλλά κυρίως στις ακρογιαλιές της και έχει γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα στις σελίδες της σύγχρονης ιστορίας. Χρέος όλων μας είναι να την διατηρήσουμε και να την αποτυπώσουμε με ένα απλό και απέριττο συμβολικό μνημείο για να βλέπει ο κάθε περαστικός, στεριανός ή θαλασσινός, πως στη χώρα αυτή η μνήμη της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης άσβεστος πάντα θα καίει!Αιωνία σου η μνήμη Αιμιλία Καμβύση».