«Όλα ξεκίνησαν το 2019 σε μια εθελοντική αιμοδοσία που συμμετείχα και έπειτα από προτροπή εθελοντών, έγινα υποψήφιος δότης μυελού των οστών, δίνοντας ένα μικρό δείγμα σιελού» αφηγείται στο «Ν», 30χρονος συντοπίτης μας από τον Παλαιόκηπο Γέρας.

Τρία χρόνια μετά, το 2022 τον ενημέρωσαν ότι βρέθηκε συμβατός με έναν ασθενή που πάσχει από κάποια μορφή καρκίνου του αίματος και ότι θα μπορούσε να τον βοηθήσω. «Στην ουσία να του προσφέρω μια ελπίδα ζωής! Μετά την ενημέρωση, δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά και αποφάσισα ότι θέλω να βοηθήσω! Με τις οδηγίες των γιατρών αλλά και των ειδικών από το σύλλογο «ΟΡΑΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ», όλα κύλησαν ομαλά από την αρχή μέχρι το τέλος. Είναι μια διαδικασια απολύτως ανώδυνη για το δότη, η οποία μπορεί να βοηθήσει να σωθεί ένας άνθρωπος, και θα ήθελα να παροτρύνω όλο το κόσμο να το κάνει» μας λέει.

Ο 30χρονος μετέβη στην Αθήνα, η διαδικασία διήρκησε 2,5 ώρες, τα έξοδα καλύφθηκαν από τον Σύλλογο Όραμα Ελπίδας και είναι πολύ χαρούμενος που γνωρίζει ότι θα σωθεί χάρη και σε εκείνον ένα παιδάκι που ζει στο εξωτερικό. Εξάλλου, για κείνον, αλλά και για τη δράση δωρεάς μυελού των οστών σημασία δεν έχει πού γίνεται η δωρεά, αλλά ότι γίνεται και ότι σώζεται μία ανθρώπινη ζωή.

Η Περσεφόνη και οι 400 συμπολίτες μας

Θυίζουμε ότι με αφορμή ένα 7χρονο κορίτσι, την Περσεφόνη και τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε σε ένα κάλεσμα του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών και Δωρητών Οργάνων Μυτιλήνης το 2019, 400 συμπολίτες μας ανταποκρίθηκαν από όλο το νησί, δίνοντας δείγμα σάλιου σε μία μπατονέτα.

Η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο, ώστε ο υποψήφιος δότης, ηλικίας 18 έως 45 ετών δεν χρειάζεται ούτε στο Νοσοκομείο να πάει. Συμπληρώνει μία αίτηση με ένα μικρό ιστορικό. Τα μέλη του ΣΕΑΜ με μία μπατονέτα παίρνουν από το στόμα του σάλιο. «Ουσιαστικά λαμβάνεται το dna, τα νεκρά κύτταρα που αποχωρούν από τη στοματική κοιλότητα με το σάλιο» μας έλεγε χαρακτηριστικά η Μαρίνα Σταμάτη για να μας εξηγήσει.

Τις αιτήσεις και τις μπατονέτες αφού τις συγκεντρώσει ο Σύλλογος, τις στέλνει στο «Ελπίδα» ή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών, που είναι οι δύο μεγάλοι φορείς που ηγούνται αυτής της προσπάθειας στην Ελλάδα, προμηθεύοντας αιτήσεις και μπατονέτες, ενώ τα εργαστήριά τους κάνουν την επεξεργασία του υλικού που έχει συλλεχθεί. Αφού γίνουν τα παραπάνω, τα δεδομένα του υποψήφιου δότη θα καταγραφούν στην ελληνική βάση δεδομένων, την οποία διαχειρίζεται ο Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων και στη συνέχεια ενημερώνεται και η Παγκόσμια Βάση Δεδομένων. Έτσι η αίτηση και το δείγμα δίνεται μόνο μία φορά από κάθε πολίτη, ο οποίος είναι καταγεγραμμένος στην παγκόσμια βάση δεδομένων μέχρι τα 55 του χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι η επιστημονική κοινότητα μπορεί να γνωρίζει ανά τον πλανήτη ποιος είναι ο συμβατός μας δότης, να σωθούμε, αλλά και να σώσουμε. Και όχι μόνο έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζουμε, αλλά έναν δικό μας.

Επειδή η διαδικασία καταγραφής και εύρεσης είναι χρονοβόρα, πρέπει να βιαστούμε, καθώς πολλοί συνάνθρωποί μας έχουν ασθένειες καλπάζουσες. Μπορεί ένα μέλος της οικογένειάς μας να νοσήσει, να είμαστε συμβατοί δότες, και αν δεν έχουμε καταγραφεί, να περάσει ένα τετράμηνο, δηλαδή χρόνος υπερ-πολύτιμος για τον άνθρωπό μας που νοσεί. «Αν καταφέρουμε και όλοι οι 18 έως 45 κάτοικοι της Λέσβου μπουν στη βάση δεδομένων, τότε οι οικογένειες όλου του νησιού θα βρουν τον υποψήφιο δότη, θα θωρακιστεί το νησί» λέει η Μαρίνα και η Αφροδίτη Γιαννέλλη, που γυρνούσαν με τις μπατονέτες ανά χείρας, γιατί τόσο απλά… μπορούμε να σώσουμε τον κόσμο!

Για περισσότερες λεπτομέρειες και ενημέρωση επικοινωνείτε με τον ΣΕΑΜ, 22510 40777.