Ήταν 29 Οκτωβρίου του 2020 όταν εκκενώθηκε άρον άρον το πρώην ΠΙΚΠΑ στη Νεάπολη το οποίο φιλοξενούσε ευάλωτες περιπτώσεις αιτούντων άσυλο. Το κλείσιμο του ΠΙΚΠΑ και η επαναλειτουργία δημοτικής παιδικής κατασκήνωσης, όπως και το κλείσιμο του Καρά Τεπέ ήταν στις δεσμεύσεις του Στρατή Κύτελη. Μόνο που πέρασαν 19 μήνες απραξίας της Δημοτικής Αρχής του από τότε που εκκενώθηκε με αποτέλεσμα για δεύτερο καλοκαίρι να μη λειτουργεί παιδική κατασκήνωση.

Τον Δεκέμβριο του 2021 ο νεοσύστατος Αναπτυξιακός Οργανισμός Μυτιλήνης, με επικεφαλής τον Δημοσθένη Χατζηγιάννη ανέλαβε να αξιοποιήσει και το ΠΙΚΠΑ. Η νομοθεσία άλλαξε, ενώ 300.000 ευρώ έχουν πιστωθεί από τον Ιούλιο του 2021 στον Δήμο Μυτιλήνης για τη συντήρηση των εγκαταστάσεων από το υπουργείο Εργασίας και πλέον ο οργανισμός πρέπει να «τρέξει» να περισώσει την κατάσταση, ώστε να γίνει κάποια στιγμή η πολυπόθητη παιδική κατασκήνωση!

Το «Ν» προχώρησε σε αυτοψία του χώρου, με την κάμερα να καταγράφει το κακό χάλι των εγκαταστάσεων, αλλά και το γεγονός ότι έχουν εγκαταλειφθεί πλήρως οι πανάκριβες εγκαταστάσεις στην κουζίνα και τις τουαλέτες, με τον εξοπλισμό τον οποίο παρέδωσε το «Lesvos Solidarity» να καταστρέφεται.

Ας σημειωθεί ότι το ΠΙΚΠΑ ξεκίνησε τη λειτουργία του ως δομή φιλοξενίας από το 2012 και λειτουργούσε άτυπα, ενώ ακόμα δεν είχε κατασκευαστεί το Κέντρο της Μόριας, εξυπηρετώντας έτσι τις ανάγκες στέγασης των νεοαφιχθέντων προσφύγων και μεταναστών. Με τη συναίνεση, μάλιστα του τότε Δημάρχου Λέσβου, Δημήτρη Βουνάτσου που είχε παραδώσει τα κλειδιά των πρώην δημοτικών κατασκηνώσεων σε ντόπιες οργανώσεις που δημιούργησαν το περίφημο «Χωριό του Όλοι μαζί»- όνομα που δανείστηκαν από το παραμύθι του συντοπίτη μας, Σωκράτη Μαντζουράνη.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που το ΠΙΚΠΑ είχε «σώσει» την κατάσταση, ενώ η απειλή του λουκέτου καραδοκούσε και τα επόμενα χρόνια. Μάλιστα μέλη της Ένωσης Ξενοδόχων, αλλά και μερίδα των κατοίκων της περιοχής της Νεάπολης, είχαν καταγγείλει τη λειτουργία της δομής και είχαν εκφραστεί πολλές διαμαρτυρίες σε δημοσιεύματα, ειδικά για τον βόθρο.

Στο πλαίσιο αυτό δεκάδες ιδιώτες, οργανώσεις και φορείς ανά τον κόσμο χρηματοδοτούσαν τη συνέχεια της λειτουργίας του χώρου, με αποτέλεσμα να φτάνει σε ένα πολύ καλό σημείο με πολύ ακριβές εγκαταστάσεις, δημιουργώντας ένα φιλόξενο σταθμό αναφοράς. Αλλά και μία άλλη κουλτούρα από αυτή του Κέντρου φιλοξενίας: Εκεί οι αιτούντες άσυλο μαγείρευαν, καθάριζαν και δεν έμπαιναν σε ουρά. Μάθαιναν ελληνικά, έκαναν δραστηριότητες, χωρίς να περιμένουν άπραγοι την αίτηση ασύλου τους.

Από την άλλη, πολλές φορές και σε επείγουσες καταστάσεις φιλοξενήθηκαν εκατοντάδες οικογένειες στο πρώην ΠΙΚΠΑ. Μόνο το 2015 πέρασαν πάνω από 26.000 πρόσφυγες από αυτή τη δομή, όπως είχε επισημάνει η Έφη Λατσούδη εκπρόσωπος της «Αλληλεγγύης Λέσβου». Ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που η ίδια η Αστυνομία μετέφερε στο ΠΙΚΠΑ αιτούντες άσυλο, ώστε να μη μείνουν στον δρόμο.

Τι λέει ο Δημοσθένης Χατζηγιάννης

«Δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο με απευθείας ανάθεση για το ΠΙΚΠΑ. Ο νόμος άλλαξε και έπρεπε να κάνουμε νέα μελέτη όλης της περιοχής και κυρίως για την πυρόσβεση, επειδή είναι εντός δασικής έκτασης ο χώρος για να ανταποκριθούμε στη νομοθεσία που άλλαξε από πέρσι. Θέλαμε να λειτουργήσουν φέτος οι κατασκηνώσεις, αλλά με τα νέα δεδομένα δεν θα μπορούσαμε να έχουμε άδεια λειτουργίας. Έπρεπε να γίνει διαγωνισμός για τη νέα νομοθεσία. Αυτός θα γίνει το επόμενο διάστημα για να προλάβουμε να λειτουργήσουν το επόμενο καλοκαίρι. Αν είχαμε αναλάβει ως αναπτυξιακός οργανισμός το ΠΙΚΠΑ από το καλοκαίρι του 2021, θα προλαβαίναμε» ανέφερε στο «Ν» ο πρόεδρος του Αναπτυξιακού Οργανισμού Μυτιλήνης, Δημοσθένης Χατζηγιάννης.

Θυμίζουμε τι έλεγαν οι οργανώσεις τον Οκτώβριο του 2020, λίγο πριν εκκενωθεί το ΠΙΚΠΑ: