Δεν ήταν λίγοι αυτοί που θυμήθηκαν ότι ο εντατικολόγος, διευθυντής της ΜΕΘ Παίδων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών, Ανδρέας Ηλιάδης, που χθες κατέθεσε στην ανακρίτρια της υπόθεσης κρίσιμα στοιχεία για τον θάνατο της 9χρονης Τζωρτζίνας, πρωταγωνίστησε το 2015 στην περίθαλψη προσφύγων του πολέμου της Συρίας που έφταναν στη Σκάλα της Συκαμνιάς.

Δημιούργησε και λειτούργησε την Ελληνική Μονάδα Επείγουσας Ιατρικής Συκαμιάς με το χαρακτηριστικό τίτλο Ε.Μ.Ε.Ι.Σ. Mε σκοπό την αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών σε πρόσφυγες αλλά και ντόπιους. Και με δεδομένο το ότι το Νοσοκομείο της Μυτιλήνης απέχει μιάμιση ώρα στην καλύτερη περίπτωση από τη βόρεια Λέσβο όπου τότε ήταν το σημείο αποβίβασης, η Μονάδα της Συκαμνιάς που λειτούργησε στο δωματιάκι του αγροτικού ιατρείου της Σκάλας, έσωσε πολλές ζωές.

Έμπειρος εντατικολόγος ο Ανδρέας Ηλιάδης, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης για τη ζωή στη Συκαμνιά, στην κορύφωση της κρίσης  τον Οκτώβριο του 2015. Γρήγορα διαπίστωσε τα προβλήματα άμεσης αντιμετώπισης σοβαρών ιατρικών περιστατικών που στοίχιζε ζωές. Έκανε σκοπό του να δημιουργήσει αυτή την πρότυπη ιατρική μονάδα, η οποία μάλιστα σχεδίασε να στελεχώνεται από τους καλύτερους γιατρούς από τα ελληνικά νοσοκομεία. Παρά τις δυσκολίες δεν το έβαλε κάτω

Η Ελληνική Μονάδα Επείγουσας Ιατρικής Συκαμιάς στήθηκε στο παλιό αγροτικό ιατρείο στη Σκάλα Συκαμιάς στη βόρεια Λέσβο. Εκεί, όπου κάθε Τρίτη μια αγροτική γιατρός συνταγογραφούσε καλύπτοντας υποτυπωδώς τις ανάγκες των κατοίκων του χωριού. Λειτούργησε με πρόταση του Προέδρου της Κοινότητας Γιώργου Σαρόγλου, την καθοδήγηση του Ανδρέα Ηλιάδη και με  ατέλειωτες ώρες δουλειάς εθελοντών από τη Μυτιλήνη αλλά και την άλλη Ελλάδα που επιχειρούσαν στην περιοχή.

Όπως είχε πει στο ΑΠΕ ΜΠΕ ο κ. Ηλιάδης «η ιδέα για μια τέτοια Μονάδα γεννήθηκε όταν επιχειρούσαμε με άλλους εθελοντές γιατρούς από την Πάτρα πάνω στο κύμα στην κυριολεξία. Ετοιμάστηκε όμως από το μηδέν σε τρεις μόλις μέρες. Η δημιουργία της χρειάστηκε όπως καταλαβαίνετε πολύ αγάπη για το συνάνθρωπο, μεράκι και επιμονή». Φυσικά η Μονάδα δεν είναι μόνο για πρόσφυγες σημείωνε. «Είναι για τους ανθρώπους». Επέμενε ότι «στο ιατρείο οι γιατροί θα προσφέρουν εξειδικευμένες υπηρεσίες σε πρόσφυγες και φυσικά σε ντόπιους οι οποίοι είναι δύσκολο να κατεβαίνουν στο νοσοκομείο που απέχει 1,5 ώρα από το χωριό».

Η πρότυπη αυτή για όλη την Ελλάδα, Μονάδα παρείχε πρώτες βοήθειες στο σημείο όπου καθημερινά έφταναν χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες. Εκεί όπου μερικές φορές, ο χρόνος που θα παρασχεθούν αυτές οι πρώτες βοήθειες ήταν ζήτημα ζωής ή θανάτου.

Μεγάλο μέρος του εξοπλισμού στάλθηκε από το Νοσοκομείο της Πάτρας με απόφαση του εκεί τότε Διοικητή Χαράλαμπου Μπονάνου. Η Μονάδα διέθετε πέντε φορεία και δυνατότητα παροχής οξυγόνου σε τέσσερα άτομα ταυτόχρονα. Ενώ στάλθηκε από την Πάτρα και γεννήτρια κενού αέρα προκειμένου να μπορεί να λειτουργεί σαν μια μικρή Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για την αντιμετώπιση βαριών περιστατικών.

Όσο λειτούργησε είχε μόνο κριτήριο την αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Την ίδια αγάπη που ο πρωτεργάτης της Ανδρέας Ηλιάδης έδειξε χρόνια μετά, στην εννιάχρονη Τζωρτζίνα. «Ήρεμος ότι άσκησα το χρέος μου ως ιατρός» δήλωσε χθες εξερχόμενος του γραφείου της Ανακρίτριας. Ένα χρέος οδηγός του καλού γιατρού στη μάχη για τη ζωή. Έτσι απλά....

ΠΗΓΗ ΑΠΕ ΜΠΕ