Παρακολουθώντας ανελλιπώς την ειδησεογραφία  ΣΤΟ ΝΗΣΙ, διαπίστωσα για μια ακόμα φορά, πως η ακτοπλοϊκή σύνδεση Μυτιλήνης-Θεσσαλονίκης, διακόπτεται από τις αρχές Ιουνίου μέχρι και τα τέλη Αυγούστου. Τότε δηλαδή που η, προς τις θαλάσσιες περιοχές, κάθοδος των κατοίκων της βορείου Ελλάδος και των όμορων χωρών  Βόρειας Μακεδονίας, Σερβίας, Αλβανίας αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς.

Αυτή όμως η απόφαση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα συνεχώς επαναλαμβανόμενα φληναφήματα  για την βαριά βιομηχανία της χώρας, τον τουρισμό, για το ασταμάτητο ψέμα περί ενισχύσεως των  νησιωτικών πληθυσμών,  για την αδιάλειπτη προσπάθεια των κυβερνήσεων (όλων) να παραμείνουν  οι πληθυσμοί στα νησιά, πριν έρθει η ώρα που θα αναγκάζεται η πολιτεία  να ενισχύει  οικονομικά  τους ελάχιστους   πλέον κατοίκους των νησιών, να μη μείνουν ακατοίκητα και επομένως εύκολη λεία της μεγάλης μας φίλης της Τουρκίας, που περιμένει με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Αλλά πώς επιτυγχάνεται αυτή η ενίσχυση των νησιωτών να παραμείνουν στις εστίες τους και να μη μεταβληθούν σε κατοίκους γειτονιών της Αθήνας, που θα φέρουν τις ονομασίες των τόπων τους; Νέα Λέσβος, Νέα Σάμος, Νέα Χίος. Και τα νησιά έρημα.

Μένω έκπληκτος από την ευαισθησία των εκλεγμένων τοπικών μας κυβερνητών. Η απελθούσα για καλύτερες θέσεις και ίσως καλύτερες αποδοχές κυρία  Καλογήρου, δεν κατάφερε στον χρόνο της θητείας της να πείσει  τους παραπάνω, πως η ακτοπλοϊκή σύνδεση Μυτιλήνης-Θεσσαλονίκης είναι ζωτικής σημασίας για το νησί.  Έχοντας την αναίδεια , απαντώντας σε παρόμοιο άρθρο μου, να ισχυριστεί πως οι προσπάθειές της είναι επίμονες και άοκνες. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε. Οι σημερινοί άρχοντες  Μουτζούρης και Κύτελης, αμφιβάλω αν     ασχολήθηκαν ποτέ με το ζήτημα. Ο άρχοντας της Δυτικής Λέσβου Βέρρος, αγωνίζεται φιλότιμα να μας πείσει πως η «επικράτειά» του αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι που δεν έχει σχέση με το όλο νησί. 

Στο μεταξύ οι αρμόδιοι μετρούν κάθε μέρα τα τσάρτερ που θα προσγειωθούν στη Μυτιλήνη, υπολογίζοντας τους μέλλοντες επισκέπτες του νησιού σε 200, άντε σε 300.000 άτομα.  Αν αυτά αρκούν για να τονώσουν την οικονομική ζωή του νησιού, είναι προφανώς δικός τους λογαριασμός.

Δεν γνωρίζω τα αποτελέσματα της απογραφής του 2021, αλλά είμαι βέβαιος πως όταν ανακοινωθούν θα δείχνουν τον πληθυσμό του νησιού μας συρρικνωμένο  σε σχέση με  κείνον του 2011. Αυτό βέβαια δεν θα ανησυχήσει κανέναν από τους εκλεγμένους μας άρχοντες,  αφού στα μέρη μας εφαρμόζεται, δυστυχώς, το αξίωμα «Ισχύς μου η βλακεία, η αμεριμνησία και η αμνησία του λαού», , που έτσι σκέφτεται για τα μη έργα των «εκλεκτών» του, μέχρι να τους ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΕΙ.

Δεν έχω δυστυχώς πρόχειρα όσα έλεγαν και υπόσχονταν οι σήμερα κρατούντες, αλλά αν τα είχα θα μου ήταν πολύ εύκολο να αποδείξω πως έλεγαν συνεχώς ψέματα. Παίρνοντας αφορμή απ’ το γεγονός πως ενώ όλοι γνωρίζουν πως αυτή η γραμμή είναι ζωτικής σημασίας για την Λέσβο, δεν κάνουν τίποτα,  γιατί όπως έλεγε ο Ανάχαρσις  «Ο νόμος (δηλαδή η αναγκαιότητα κάποιων πραγμάτων) είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Τους αδύνατους τους τσακώνει, αλλά από τους δυνατούς καταξεσχίζεται».  Ενώ γνωρίζουν δηλαδή τις προτεραιότητες και τις αναγκαιότητες, τις βάζουν στην πάντα γιατί δεν συμφέρουν τα αφεντικά τους, που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι οι εφοπλιστές. Που απαιτούν και την περίοδο που τα καράβια τους είναι υπερπλήρη να εισπράττουν και την επιδότηση και οι άρχοντες δεν έχουν το σθένος να επιβάλουν το συμφέρον των πολλών.

Μιλώντας χθες με έναν από τους πιο παλιούς ναυτικούς πράκτορες της Μυτιλήνης γι αυτό το χάλι τον άκουσα να λέει «Όταν είχαμε τα δικά μας καράβια, δεν γίνονταν αυτά». «Ναι» του απάντησα, «αλλά αυτοί που καταβρόχθισαν την ΝΕΛ, δεν δικάστηκαν». «Κι ούτε πρόκειται να δικασθούν» ήρθε η απάντηση.

Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Από τη μια να ακούμε τα βαρύγδουπα  για την «βαριά βιομηχανία» μας κι από την άλλη να αφήνουμε ανεκμετάλλευτες πηγές προσόδων έτοιμες να παράξουν. Και μέχρι τότε εμείς θα λέμε ΔΟΞΑ ΤΟΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣΙΝ, όπως μηχανικά επαναλαμβάνουμε το Δόξα σοι ο Θεός.