Με μια πράξη που κάθε άλλο παρά σχέση έχει με τον πολιτισμό και τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι πολιτιστικές δημιουργίες προχώρησε η δημοτική αρχή Μυτιλήνης αμαυρόνοντας την επαναλειτουργία της δημοτικής πινακοθήκης που στεγάζεται στο ανακαινισμένο αρχοντικό του Χαλήμ Μπέη στην Επάνω Σκάλα.

Συγκεκριμένα όπως έγινε γνωστό προχώρησε στην αποξήλωση μια;ς καινοτόμας για τα δεδομένα της Μυτιλήνης και όχι μόνο έκθεσης που είχε δημιουργήσει σε αίθουσα του αρχοντικού το Εργαστήριο Μουσειολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου με τη χρηματοδότηση απογόνων του Χαλήμ Μπέη με την οποία και τεκμηριώνονταν η ιστορία του κτηρίου και συνέονταν το παρελθόν με το παρόν της πόλης.

Η έκθεση είχεε διοργανωθεί και υλοποιηθεί στα πλαίσια της συνεργασίας του Δήμου Μυτιλήνης με το μουσείο σύγχρονης τέχνης Elgiz της Κωνσταντινούπολης που ανήκει στην οικογένεια των απογόνων του Χαλήμ Μπέη. Και το οποίο είχε τροφοδοτήσει με περιοδικές εκθέσεις, διεθνούς εμβέλειας τη Δημοτική Πινακοθήκη Μυτιλήνης αλλά και την είχε βοηθήσει με βοηθητικές παρεμβάσεις ακόμη και στη συντήρηση του ίδιου κτιρίου.

Το γεγονός έγινε γνωστό ευρέως σήμερα με ανακοίνωση της Δημοτικής Παράταξης «Με πυξίδα τον πολίτη» η οποία αφού χαιρετίζει την επαναλειτουργία της Δημοτικής Πινακοθήκης, αναρωτιέται «ποιος και γιατί αποφάσισε την αποξήλωση της έκθεσης που χρηματοδοτήθηκε από τους απογόνους του Χαλήμ Μπέη στο πλαίσιο της επίσημης συνεργασίας με το Δήμο Μυτιλήνης».

Η ανακοίνωση την οποία υπογράφουν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Βασιλική Ανδρεαδέλλη, Μαρία Ζαρβού, Δημήτρης Μαλλιαρός και Εριφύλη Χιωτέλλη τίθενται τα παρακάτω ερωτήματα:

- ποιο το επιχείρημα της αποξήλωσης;

- εφόσον κρίθηκε απαραίτητο, γιατί δεν ζητήθηκε από τους δημιουργούς να προχωρήσουν σε αυτή συστηματικά, στο βαθμό που θα μπορούσε η έκθεση να μεταφερθεί σε άλλο χώρο;

- που βρίσκονται οι κατασκευές και ο εξοπλισμός - από τη στιγμή που δεν έγιναν με έξοδα της Πινακοθήκης;

- που βρίσκονται τα αντικείμενα της συλλογής;

- θεωρεί ο Δήμος άχρηστη ή ακόμη και επισφαλή τη συνεργασία με ένα μουσείο του εξωτερικού; Άρα η παλιά συμφωνία δεν είναι πλέον ενεργή;

Οι δημοτικοί Σύμβουλοι σημειώνουν στην ίδια ανακοίνωση τα παρακάτω:  

«Η έκθεση αυτή δημιουργήθηκε με στόχο να συνδεθεί το κτίριο με την ιστορία των πρώτων ιδιοκτητών. Και ταυτόχρονα να δημιουργήσει μία σύνδεση ανάμεσα στην ιστορία μιας οικογένειας και μία ολόκληρη εποχή της ιστορίας της πόλης.

Άλλωστε η κήρυξη ενός κτιρίου ως διατηρητέο δε σχετίζεται με την αφηρημένη αισθητική της μορφής του, αλλά και με τη σύνδεση αυτής της μορφής με το κοινωνικό και ιστορικό πλαίσιο δημιουργίας και χρήσης του. Επομένως μορφή και ιστορικο - κοινωνικό πλαίσιο είναι αδιαχώριστα.

Στην προκειμένη περίπτωση, η έκθεση παρουσίαζε την οικογένεια του Χαλήμ Μπέη, μια οικογένεια που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της πόλης της Μυτιλήνης. Η θετική συμβολή της οικογένειας δεν τεκμηριώνεται μόνο μέσα από την ακαδημαϊκή ιστορική έρευνα ή μόνο τα λαμπρά οικοδομήματα που προβάλλει, σήμερα, η πόλη στους επισκέπτες της, αλλά και από το γεγονός ότι όταν ο ίδιος ο Χαλήμ πέθανε, έκλεισαν όλα τα μαγαζιά -μουσουλμανικά και χριστιανικά- για να εκφράσει όλη η πόλη τη θλίψη της για το χαμό του.

Η έκθεση παρουσίαζε επομένως την καθημερινή ζωή της μουσουλμανικής κοινότητας της Μυτιλήνης του τέλους του 19^ου και της αρχής του 20^ου αιώνα. Αναδείκνυε, την εκπαίδευση, την οικονομία, την κουλτούρα, τη λατρεία και τις στενές σχέσεις της με τη χριστιανική κοινότητα (πχ τη στενή φιλία και συνεργασία με την οικογένεια Κουρτζή στην οποία άλλωστε μεταβίβασε και μεγάλο μέρος της περιουσίας της εν όψει της Ανταλλαγής το 1923). Η λογική επομένως δεν ήταν κάποια αξιολόγηση πολιτικών, εθνικών άλλων πρακτικών, αλλά η ζωή και η καθημερινότητα των ανθρώπων που μπορούν να ζουν συμφιλιωμένα, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές ή εθνικές τους διαφορές.

Η έκθεση χρηματοδοτήθηκε από τους απογόνους του Χαλήμ Μπέη στο πλαίσιο της επίσημης συνεργασίας με το Δήμο Μυτιλήνης.  Το μουσείο σύγχρονης τέχνης Elgiz που ανήκει στην οικογένεια είχε τροφοδοτήσει με περιοδικές εκθέσεις, διεθνούς εμβέλειας τη Δημοτική Πινακοθήκη και την είχε βοηθήσει με βοηθητικές παρεμβάσεις ακόμη και στη συντήρηση του ίδιου κτιρίου. Για τη συγκεκριμένη έκθεση παραχώρησε αντικείμενα με ιστορική εκτός από συναισθηματική σημασία. Τον σχεδιασμό ανέλαβε το Εργαστήριο Μουσειολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου παράγοντας ένα εξαιρετικά καινοτόμο εκθεσιακό αποτέλεσμα, πρότυπο για το πώς συνδυάζει κανείς αντικείμενα, κατασκευές, ήχο, βίντεο, σύμφωνα με τις πλέον σύγχρονες αντιλήψεις.».