Οι επιθέσεις κατά του νερού δεν είναι συχνές κατά τη διάρκεια των πολέμων, αλλά στον τρέχοντα πόλεμο στη Μέση Ανατολή έχουν κάνει την εμφάνισή τους με τα πλήγματα κατά των σταθμών αφαλάτωσης του θαλασσινού νερού, ζωτικής σημασίας για τα εκατομμύρια των κατοίκων της περιοχής.

Σταθμός αφαλάτωσης στο Μπαχρέιν επλήγη χθες από επίθεση ιρανικών drone, ανακοίνωσαν οι αρχές την επομένη της διατύπωσης κατηγοριών εκ μέρους της Τεχεράνης μετά από παρόμοια επίθεση κατά σταθμού αφαλάτωσης του νησιού του Κεσμ στο Ιράν που επηρέασε την τροφοδοσία 30 χωριών.

Οι επιθέσεις αυτές παραμένουν περιορισμένες, αλλά ο πρώτος που «τολμά να επιτεθεί κατά του νερού εξαπολύει έναν πόλεμο που είναι πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από τον σημερινό», προειδοποιεί η Esther Crauser-Delbourg, οικονομολόγος του νερού.

Το αφαλατωμένο νερό και γιατί είναι σημαντικό

Σε μια περιοχή που είναι από τις πιο άγονες στον κόσμο και όπου η διαθεσιμότητα του νερού είναι δέκα φορές χαμηλότερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, τα εργοστάσια αφαλάτωσης έχουν ζωτικό ρόλο για την οικονομία και την κατανάλωση πόσιμου νερού για εκατομμύρια κατοίκων.

Περί το 42% των παγκόσμιων υποδομών αφαλάτωσης βρίσκεται στη Μέση Ανατολή, δείχνει πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Nature. Το 42% του πόσιμου νερού προέρχεται από τα εργοστάσια στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το 90% στο Κουβέιτ, το 86% στο Ομάν και το 70% στη Σαουδική Αραβία, σύμφωνα με μελέτη του 2022 του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Institut français des relations internationales, Ifri).

 «Εκεί, χωρίς αφαλατωμένο νερό, δεν υπάρχει τίποτε», λέει η Esther Crauser-Delbourg. Είναι ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τις μητροπόλεις της περιοχής, το Ντουμπάι και το Ριάντ.

Ήδη το 2010, αναλυτικό σημείωμα της CIA προειδοποιούσε ότι «η διατάραξη των εγκαταστάσεων της αφαλάτωσης στις περισσότερες αραβικές χώρες θα μπορούσε να έχει σοβαρότερες συνέπειες από κάθε απώλεια άλλης βιομηχανίας ή πρώτων υλών».

Και το 2008, ο ιστότοπος Wikileaks αποκάλυπτε αμερικανικό διπλωματικό τηλεγράφημα που έγραφε ότι «το Ριάντ θα πρέπει να εκκενωθεί σε διάστημα μίας εβδομάδας αν πληγούν σοβαρά ή καταστραφούν το εργοστάσιο αφαλάτωσης του Τζουμπαΐλ ή πετρελαιαγωγοί του».