
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, κείμενο Καταζίνα Ρατζίβιλ, εικονογράφηση Γιοάνα Τσαπλέφσκα, μετάφραση Αναστασία Χατζηγιαννίδη, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, για παιδιά από 7 ετών. Πολύ ενδιαφέρουσα έκδοση!
Περιγραφή: Η ιστορία που γνωρίζουμε είναι η ιστορία των αντρών. Τι έκαναν όμως οι γυναίκες σε κάθε εποχή; Με άλλα λόγια, πώς διαφέρει η ιστορία των γυναικών από εκείνη των αντρών;
Μια αναδρομή στην ανθρώπινη ιστορία, από την προϊστορία έως τον 21ο αιώνα, από την οπτική γωνία μιας γυναίκας. Μέσα από το βιβλίο αυτό θα μάθεις πώς περνούσαν οι γυναίκες τις μέρες τους σε διαφορετικές εποχές, τι τους επιτρεπόταν και τι όχι, πότε και πώς απέκτησαν πρόσβαση στην εκπαίδευση, πώς άρχισαν να επιλέγουν σταδιοδρομία, και πολλά άλλα.
Συναρπαστικά κείμενα, γεμάτα με στοιχεία άγνωστα σε πολλούς νεαρούς αναγνώστες, συνοδεύονται από ζωντανές εικόνες. Θα μπορούσε μια γυναίκα να γίνει Φαραώ; Γιατί οι Αθηναίες στην αρχαιότητα περνούσαν όλη τη μέρα στο σπίτι; Από πότε επιτρέπεται στις Γαλλίδες να οδηγούν; Πότε απέκτησαν οι Ελβετίδες το δικαίωμα ψήφου; Ένα βιβλίο που αποτελεί εξαιρετικό συμπλήρωμα στην ιστορία που διδάσκεται στα σχολεία.
Βιβλία ενηλίκων:
Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα, της σπουδαίας πεζογράφου Άλκης Ζέη, σε νέα εμπλουτισμένη έκδοση, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Αγαπημένο έργο πολλών, για πολλά χρόνια, στο χθες στο σήμερα, στο αύριο! Ένα πολιτικό-ιστορικό μυθιστόρημα που ξεχωρίζει!
Περιγραφή: Με αιφνιδιαστικά καθαρό βλέμμα και κρυστάλλινη διαύγεια, η Ελένη, η γήινη αρραβωνιαστικιά του καπετάνιου Αχιλλέα, που έφτασε στα πέρατα της γης, ως την Τασκένδη, για να σμίξει μαζί του, ανακαλεί το παρελθόν της.
Γιατί όχι εγώ; ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑΡΡΟΥΣ της Γεωργίας Παπαζήση, από τις εκδόσεις Συρτάρι, που αξίζει να διαβάσετε!
Περιγραφή: Η Γεωργία Παπαζήση έγραψε ένα ολόκληρο βιβλίο... με τα μάτια! Θέλεις να μάθεις το γιατί; Αντέχεις όποια και να είναι η απάντηση. Εκείνη την ξέρει ήδη και την έχει καταγράψει στις σελίδες αυτής της συγκλονιστικής περιγραφής, στις σελίδες της αυτοβιογραφικής εξομολόγησης μιας γυναίκας που δοκιμάστηκε και ακόμη δοκιμάζεται, αλλά δε σταματά ούτε μια στιγμή να ελπίζει. Το «Γιατί όχι εγώ» είναι μια αληθινή ιστορία θάρρους, μία κατάθεση ψυχής!
[...] Από τη Θεσσαλονίκη φύγαμε οικογενειακώς το 1980. Μετακομίσαμε στο Παλαιό Φάληρο, όπου και μεγάλωσα μέχρι που τελείωσα το σχολείο. Ναι, ήμουν στην Αθήνα όταν έγινε ο ισχυρός σεισμός του 1981· 6,6 Ρίχτερ στις Αλκυονίδες νήσους του Κορινθιακού κόλπου, ιδιαίτερα αισθητός και με πολλές ζημιές σε κτίρια της Αττικής, νεκρούς και τραυματίες. Θα πω αμέσως γιατί το αναφέρω εδώ. Τότε έκανα μπαλέτο. ∆εν ήμουν ούτε εννέα χρονών, όταν με έγραψαν στη σχολή Ροδόπης Κούβαρη, λίγο πιο κάτω από το σπίτι μας, Ναϊάδων και Πρωτέως ήταν τότε.
Θυμάμαι την ταμπέλα με το παράξενο αυτό όνομα. Ροζ καλσόν, κορμάκι και ροζ παπούτσια μπαλαρινέ. Λατρεμένη αντίθεση με τα μποτάκια πλατυποδίας. Θυμάμαι τη δασκάλα να μου λέει «μπράβο» συνέχεια και απορούσα που τα άλλα κοριτσάκια δεν μπορούσαν να κάνουν σωστά αυτά που τους ζητούσε. Ευλυγισία απίστευτη, ρυθμός, ευστροφία, σπασικλάκι μπαλέτου με λίγα λόγια. Θα μείνει παντοτινή μου απορία το πού θα μπορούσα να είχα φτάσει, αν συνέχιζα.[...]
[...] Η Τζω στην Αμερική με Ευρωπαίους φίλους! Σαν εκδρομή! Α, και εκδρομές μάς πήγε η Οργάνωση: Νέα Υόρκη, στον Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον, Φλόριντα, Γιουνιβέρσαλ Στούντιος και σε αμέτρητα πάρκα.
Εμπειρίες αξέχαστες! Η υπέροχη οικογένεια με πήγε επίσης σε μέρη πρωτόγνωρα, όπως στο Τενεσί και στο θεματικό πάρκο της Ντόλι Πάρτον για ιππασία! Ναι, εγώ το κορίτσι της πόλης, του κλαμπ Φαζ, με τον ξυρισμένο σβέρκο, το καρέ υπερμοδάτο μαλλί και το «περφέκτο», δερμάτινο μπουφάν της Αθήνας, ανέβηκα σε άλογο στο Τενεσί των ΗΠΑ! Η ποιότητα των ανθρώπων που είχα την τύχη να έχω δίπλα μου εκεί, μαζί με την αδιανόητη προσαρμοστικότητά μου, έστεψαν τον χρόνο στην Αμερική με πλήρη επιτυχία!
∆εν έλειψε όμως η επαφή μου με την Ελλάδα, την οικογένεια και τους φίλους μου μέσω αλληλογραφίας. Τι ωραία εποχή! Θυμάμαι που έτρεχα στο γραμματοκιβώτιο ή πήγαινα με το ποδήλατο, γεμάτη αγωνία, να δω αν μου έστειλε γράμμα η αδερφή μου η Γιάννα ή η κολλητή μου, η Βιβή! Για να μη συνεχιστεί η ιστορική αναδρομή, σταματώ εδώ. Στο επόμενο κεφάλαιο θα είμαι ενήλικη, σας το υπόσχομαι. Ενήλικη...λίγο πριν την έναρξη του εφιάλτη.[...]