Σε μια καταπράσινη τοποθεσία, πέντε χιλιόμετρα από την Αγιάσο, βρίσκεται το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Πρόκειται για μια δημόσια δομή, η οποία φιλοξενεί σήμερα 72 περιθαλπόμενους και λειτουργεί με την αφοσίωση 46 μόνιμων και 6 συμβασιούχων υπαλλήλων.

Όμως, πέρα από αριθμούς και υποδομές, το Κέντρο είναι κυρίως ένα σπίτι, ένας χώρος που για πολλούς αποτελεί την οικογένεια που δεν είχαν ποτέ ή που έχασαν στην πορεία της ζωής τους και σε αυτό μας ξενάγησε ο -εδώ και 5 χρόνια- πρόεδρος του Κέντρου, γνωστού και ως «Θεομήτωρ», Δημήτρης Παραδέλλης.

Ένα καταφύγιο φροντίδας και ανάπτυξης

Η ζωή στο Κέντρο δεν είναι μια απλή καθημερινότητα. Είναι γεμάτη δραστηριότητες, χαμόγελα, προσπάθεια και στιγμές, κάποιες αρκετά δύσκολες που δημιουργούν δεσμούς. Ο εργοθεραπευτής Χρήστος Μούτσης, που εργάζεται εκεί από το 2007, περιγράφει το έργο του με ζέση. Αυτή την περίοδο, οι περιθαλπόμενοι ασχολούνται με την κατασκευή λαμπάδων, ενώ η δημιουργικότητά τους εκδηλώνεται μέσα από χειροτεχνίες, εξωτερικούς περιπάτους και παιχνίδια, όπως το μπάσκετ. Ο ίδιος, έχοντας και προσωπική εμπειρία με παιδί ΑμεΑ, αισθάνεται βαθιά συνδεδεμένος με το χώρο. «Θα ήθελα ένα τέτοιο περιβάλλον και για το παιδί μου», μας λέει συγκινημένος.

Μια οικογένεια που χτίζεται μέρα με τη μέρα

Στους διαδρόμους του Κέντρου, το κλίμα θυμίζει περισσότερο σπίτι παρά ίδρυμα. Ο Παναγιώτης Καμπάς, που εργάζεται εκεί εδώ και 30 χρόνια, έχει αναρίθμητες ιστορίες να διηγηθεί. «Όταν έρχεσαι εδώ, δεν είσαι απλά εργαζόμενος. Οι άνθρωποι αυτοί γίνονται κομμάτι της ζωής σου», αναφέρει. Η πρόεδρος των εργαζομένων, Ανθούλα Μαλλή, συμμερίζεται αυτή την άποψη, μιλώντας για το δέσιμο που αναπτύσσεται ανάμεσα στο προσωπικό και τους περιθαλπόμενους.

Η κοινωνική λειτουργός Ευαγγελία Λαγουτάρη, που βρίσκεται στο Κέντρο εδώ και 14 χρόνια, είναι η πρώτη που υποδέχεται τους νέους περιθαλπόμενους. «Η προσαρμογή δεν είναι εύκολη, αλλά εδώ χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης», λέει, εξηγώντας ότι πολλές φορές οι άνθρωποι που φτάνουν στο Κέντρο δεν έχουν κάποιο υποστηρικτικό περιβάλλον.

Ιστορίες ζωής και ελπίδας

Ανάμεσα στους περιθαλπόμενους, βρίσκονται άτομα με μοναδικές ιστορίες. Πρώην τρόφιμοι της Λέρου, αδέλφια που μεγάλωσαν μαζί και συνεχίζουν να ζουν δίπλα-δίπλα, ακόμα και μια μητέρα με τον γιο της. Ο τελευταίος, χάρη στη στήριξη του Κέντρου, ολοκλήρωσε το σχολείο και μια σχολή μαγειρικής, ενώ έχει μάθει να χρησιμοποιεί υπολογιστή και να παρακολουθεί διαδικτυακά προγράμματα. Μικρές, αλλά τεράστιες νίκες.

Ενεργειακή αυτονομία και υποδομές

Ωστόσο, το Κέντρο δεν παύει να έχει και πρακτικές προκλήσεις. Το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας φτάνει τις 7.000 ευρώ μηνιαίως, λόγω του υψομέτρου και του ψυχρού κλίματος. Για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα, προγραμματίζεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων, που θα εξασφαλίσουν ενεργειακή αυτονομία. Παράλληλα, σχεδιάζονται έργα αναβάθμισης, όπως η τοποθέτηση φωτισμού LED, νέα περίφραξη με σύστημα πυρόσβεσης, δημιουργία χώρου στάθμευσης και αντικατάσταση εξοπλισμού με νέα ψυγεία και τηλεοράσεις στα δωμάτια των περιθαλπόμενων.

Με το βλέμμα στο μέλλον

Το Κέντρο δεν επαναπαύεται. Ένα μεγάλο έργο που βρίσκεται σε αναμονή είναι η πρόσληψη 18 μόνιμων υπαλλήλων, ώστε να λειτουργήσει ο νέος ξενώνας που είναι ήδη έτοιμος εδώ και έναν χρόνο και θα μπορεί να φιλοξενήσει 14 άτομα που έχουν τη δυνατότητα να αυτοεξυπηρετούνται. Επιπλέον, η πρόσφατη υπογραφή μνημονίου συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου ανοίγει νέες προοπτικές σε εκπαιδευτικό και κοινωνικό επίπεδο.

Το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Βορείου Αιγαίου είναι κάτι περισσότερο από μια δομή φροντίδας. Είναι ένας χώρος όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η ζεστασιά βρίσκουν χώρο να αναπτυχθούν, όπου κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία για δημιουργία, εξέλιξη και ελπίδα.