Ο Περικλής Παυλίδης, καθηγητής και πρόεδρος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ, σε συνέντευξή του στην εκπομπή Καλημέρα στο Νησί και στον δημοσιογράφο Θράσο Αβραάμ, τοποθετήθηκε για το φλέγον ζήτημα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Ο ίδιος θα βρεθεί στη Μυτιλήνη για να μιλήσει σε εκδήλωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου με θέμα: «Αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών: Οι επιπτώσεις στην εκπαίδευση και στο επάγγελμα των εκπαιδευτικών» στις 6 και 30 το απόγευμα στην αίθουσα εκδηλώσεων της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής.

Στη συνέντευξή του, ο κ. Παυλίδης εξέφρασε την έντονη αντίθεση της εκπαιδευτικής κοινότητας στην προωθούμενη αξιολόγηση, χαρακτηρίζοντάς την ως εργαλείο ελέγχου και πειθάρχησης των εκπαιδευτικών, παρά ως μηχανισμό βελτίωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Όπως υπογράμμισε ο κ. Παυλίδης, όλες οι συνδικαλιστικές παρατάξεις, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, απορρίπτουν το συγκεκριμένο μέτρο. Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, παρουσιάζει την αξιολόγηση ως ένα εργαλείο αναβάθμισης της εκπαίδευσης, όμως, σύμφωνα με τον καθηγητή, αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

«Η κυβέρνηση επιχειρεί να διαμορφώσει την αντίληψη ότι η εκπαίδευση είναι ένα πεδίο στο οποίο αρκούν απλές, στιγμιαίες παρατηρήσεις για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Όμως, το έργο των εκπαιδευτικών δεν μπορεί να μετρηθεί με τέτοιο επιφανειακό τρόπο», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Επιπλέον, σημείωσε ότι το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας δεν έχει σαφή εικόνα για το πώς λειτουργεί η εκπαιδευτική διαδικασία, γεγονός που επιτρέπει στην κυβέρνηση να παρουσιάζει την αξιολόγηση ως πανάκεια, αποπροσανατολίζοντας από τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης.

Σύμφωνα με τον κ. Παυλίδη, η προώθηση της αξιολόγησης δεν συνοδεύεται από μέτρα για τη βελτίωση της εκπαίδευσης. Αντίθετα, η κυβέρνηση αποφεύγει να ασχοληθεί με τις πραγματικές ανάγκες του εκπαιδευτικού συστήματος, όπως:

• Η έλλειψη εκπαιδευτικών και η υποχρηματοδότηση των σχολείων.
• Οι υποβαθμισμένες υποδομές και τα προβλήματα στην υλικοτεχνική στήριξη της διδασκαλίας.
• Η ανάγκη για συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

«Η κυβέρνηση προωθεί την αξιολόγηση ως μαγικό ραβδί που θα λύσει όλα τα προβλήματα, ενώ στην πραγματικότητα αποφεύγει να ασχοληθεί με την ουσιαστική αναβάθμιση της εκπαίδευσης», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο καθηγητής επισήμανε ότι η αξιολόγηση δεν είναι ένα αυτόνομο και ουδέτερο μέτρο, αλλά εντάσσεται σε μια συνολικότερη πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης, η οποία επιδιώκει τη νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος.

«Η αξιολόγηση συνδέεται οργανικά με μια στρατηγική αποδυνάμωσης της δημόσιας εκπαίδευσης και μετατροπής της σε ένα σύστημα με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια. Το σχολείο που επιδιώκει η κυβέρνηση είναι ένα σχολείο που θα λειτουργεί με όρους αγοράς, θα αναζητά πόρους για τη λειτουργία του και θα προσλαμβάνει ή θα απολύει εκπαιδευτικούς με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια», τόνισε ο κ. Παυλίδης.

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι οι εκπαιδευτικοί αποτελούν τη βασική δύναμη αντίστασης σε αυτή τη μετάλλαξη της εκπαίδευσης και γι' αυτό βρίσκονται στο στόχαστρο της κυβέρνησης.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις πειθαρχικές διώξεις εκπαιδευτικών που συμμετείχαν στην απεργία-αποχή ενάντια στην αξιολόγηση. Ο κ. Παυλίδης καταδίκασε τα περιστατικά, όπως αυτό στη Λήμνο, όπου διευθυντής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης εισέβαλε σε σχολική αίθουσα για να επιδώσει κλήση για πειθαρχικό έλεγχο σε εκπαιδευτικό μπροστά στα μάτια των μαθητών.

«Αυτές οι πρακτικές δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο και καταφεύγει στον αυταρχισμό. Οι μαζικές κλήσεις σε πειθαρχικά συμβούλια αποτελούν προσπάθεια φίμωσης και εκφοβισμού των εκπαιδευτικών», υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι το Παιδαγωγικό Τμήμα του ΑΠΘ έχει εκδώσει ομόφωνη απόφαση στήριξης των εκπαιδευτικών.

Τέλος, ο κ. Παυλίδης επεσήμανε τη σημασία των συνδικαλιστικών οργανώσεων στην αντίσταση ενάντια στην αξιολόγηση. Όπως τόνισε, οι εκπαιδευτικοί δεν αγωνίζονται μόνο για τα δικά τους εργασιακά δικαιώματα, αλλά και για την προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

«Ο αγώνας αυτός αφορά όλη την κοινωνία. Η εκπαιδευτική κοινότητα χρειάζεται την υποστήριξη των πολιτών, γιατί το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης δεν είναι ζήτημα μόνο των εκπαιδευτικών, αλλά όλων μας», κατέληξε.

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, όπως εφαρμόζεται από την κυβέρνηση, δεν αποσκοπεί στη βελτίωση της εκπαίδευσης, αλλά στην επιβολή ενός μηχανισμού ελέγχου και πειθάρχησης. Παράλληλα, εντάσσεται σε μια συνολικότερη στρατηγική ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης, ενώ συνοδεύεται από αυταρχικές πρακτικές απέναντι στους εκπαιδευτικούς.Ο αγώνας των εκπαιδευτικών ενάντια σε αυτή την πολιτική δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά όλους όσοι υπερασπίζονται τη δημόσια εκπαίδευση ως κοινωνικό αγαθό.