Η Στέγη Τεχνών Σ. Τρύφων στο λιμάνι του Μολύβου φιλοξενεί την αναδρομική ζωγραφική έκθεση της Μαρίας Γιαννίκου με έργα που διαφωτίζουν την προσωπική έρευνα και θεματολογία που την απασχόλησε τα τελευταία χρόνια, από το χθες στο σήμερα.
Χώρος:  Στέγη Τεχνών Σ. Τρύφων Λιμάνι Μολύβου
Ωράριο: καθημερινά 11:00 – 14:00 και 19:00 - 22:00
Εγκαίνια: Σάββατο 3 Αυγούστου 2024 στις 20:00

Έγραψαν για τα έργα της Μαρίας Γιαννίκου
[...] Τα αστικά τοπία στους πίνακες της ζωγράφου μετατίθενται από τις ψηλές Ευρωπαϊκές πολυκατοικίες στα χαμηλότερα, κλασικού στυλ κτίρια, όπως ο Union Station, των αρχών του 20ου αιώνα και η WageEarnersSavings Bank στην κυρίως Άφρο-αμερικάνικη περιοχή της Σαβάνα. Το ρολόι και η πυξίδα επαναλαμβάνονται ως εικονογραφικά χαρακτηριστικά και αναφέρονται στην αίσθηση προσανατολισμού στο χώρο και στο χρόνο – ή στην απουσία αυτής – στο ταξίδι του ανθρώπου. Παράλληλα, ενσαρκώνουν τους φόβους, αλλά και τα όνειρα και τις ελπίδες του για το άγνωστο, πέρα από εκεί όπου κινείται άνετα.
Στην πραγματικότητα του συστημικού φυλετικού διαχωρισμού και της καταπίεσης στην εποχή του Τζιμ Κρόου που κατέκλυσε τον Αμερικανικό νότο, φυτά, λουλούδια και ανθρώπινα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά απολήγουν σε καμπύλες γραμμές. Θυμίζουν ρίζες που αντιστέκονται σε όποια αλλαγή και που παγιδεύουν τον άνθρωπο στο κατεστημένο, ενώ αυτός παραμένει μάρτυρας της πραγματικότητάς του, χωρίς να έχει τη δύναμη να αντισταθεί.
Η δουλειά της Μαρίας Γιαννίκου μέσα από αυτό το υπερφυσικό ταξίδι κατασκευής και ανακατασκευής των αναμνήσεων που τη χαρακτήρισαν σαν παιδί, μεταμορφώνεται σε ένα μανιφέστο σύγχρονου υπερρεαλισμού.

Δρ. Μυρσίνη Μαμωλή, Ιστορικός της Αρχιτεκτονικής, Georgia Institute of Technology, Atlanta, Georgia, USA