Πόσο εύκολο ή πόσο δύσκολο είναι βρουν προσωπικό οι τουριστικές επιχειρήσεις και οι επιχειρήσεις εστίασης στη Λέσβο;

Ο μόνιμος πονοκέφαλος όλων των τουριστικών επιχειρήσεων της χώρας τα τελευταία χρόνια είναι η αναζήτηση εξειδικευμένου προσωπικού το οποίο να είναι διατεθειμένο να εργαστεί σκληρά πολλές φορές και πέραν του ωραρίου του για μια ολόκληρη τουριστική σεζόν η οποία σε πολλές περιοχές διαρκεί ακόμη και 9 μήνες.

Φυσικά στη Λέσβο τα δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά, αφού ο τουρισμός δεν αποτελεί πρώτης γραμμής τομέα οικονομικής δραστηριότητας, ωστόσο τα τελευταία χρόνια που οι αφίξεις αυξάνονται το πρόβλημα εύρεσης προσωπικού χτυπά την πόρτα, σε μικρότερη κλίμακα βέβαια και στο νησί μας, για μία σεζόν η οποία δεν διαρκεί περισσότερο από πέντε μήνες.

Στον χώρο των καταλυμάτων ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια αυτό που ισχύει συνήθως είναι οι επιχειρηματίες από νωρίς να κλείνουν το προσωπικό που θα απασχολήσουν την σεζόν που έρχεται. Όπως αναφέρει ο πρόεδρος των ξενοδόχων Λέσβου Βασίλης Βογιατζής, οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν προσωπικό για πολλά χρόνια και κάθε χρόνο ανανεώνουν τη συμφωνία τους. Τι γίνεται όμως όταν οι ανάγκες αυξάνονται ή όταν το προσωπικό που εργαζόταν διακόψει τη συνεργασία; «Τότε σημειώνει ο κ. Βογιατζής αρχίζουν τα προβλήματα. Ο επιχειρηματίας ξεκινά πανικόβλητος την αναζήτηση για να μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες του ξενοδοχείου του. Προσφέρεις τα χρήματα που αναλογούν από το νόμο στους ανθρώπους αυτούς μαζί με όλα τα άλλα που προβλέπονται αλλά και πάλι δεν βρίσκεις. Οι έμπειροι επαγγελματίες του είδους, εργάζονται σε άλλες επιχειρήσεις και όσοι βρίσκει κανείς είναι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν καλά τη δουλειά και θα πρέπει να εκπαιδευτούν.

Γενικά υπάρχει έλλειψη προσωπικού, και φέτος πολλοί συνάδελφοι από τη Λέσβο και την υπόλοιπη Ελλάδα αναζήτησαν κόσμο από τις ημέρες καριέρας που έγιναν στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης Μεταναστών και προσφύγων. Γνωρίζω μεγάλη ξενοδοχειακή επιχείρηση στην Κρήτη που πήρε εργαζόμενους από το ΚΥΤ της Λέσβου και μάλιστα μεγάλο αριθμό. Υπάρχουν και στη Λέσβο τέτοιες επιχειρήσεις, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε  ποιοι και πως όμως ξέρω σίγουρα ότι υπάρχουν και μάλιστα είναι πολύ ικανοποιημένοι από το προσωπικό τους».

Ανάλογη εικόνα επικρατεί και στην εστίαση της Λέσβου όπως αναφέρει ο Δήμος Καραμπεάζης από το Σύλλογο ΑΣΠΙΔΑ. «Είναι δύσκολο να βρει κανείς εξειδικευμένο προσωπικό. Προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να κρατάμε τους ανθρώπους μας ώστε να μην χρειάζεται συνεχώς να αναζητάμε νέους.  Τις περισσότερες φορές έρχονται εργαζόμενοι νεαρής ηλικίας που δεν γνωρίζουν καλά τη δουλειά και πρέπει να εκπαιδευτούν. Από εκεί και πέρα πιστεύω ότι η φύση της δουλειάς, πολλές φορές αποθαρρύνει τον κόσμο και τους εργαζόμενους να ασχοληθούν με αυτή. Τα χρήματα που δίνουν οι επιχειρήσεις δεν είναι λίγα και αν κάποιος εργάζεται πενθήμερο και οχτάωρο ο μισθός του ξεπερνά κατά πολύ τα 1.000 ευρώ. Φυσικά αναγνωρίζουμε ότι είναι μια δύσκολη δουλειά, με πολύ κούραση, ευθύνη, πίεση κάποιες φορές. Σε κάθε περίπτωση πάντως το αποτέλεσμα είναι ότι δεν μπορούμε να βρούμε εύκολα προσωπικό».  

Σε κάθε περίπτωση αναφέρει ο πρόεδρος της ΑΣΠΙΔΑΣ και αντιδήμαρχος τουρισμού Νίκος Γιαννάκας, φέτος η κατάσταση στα καταστήματα εστίασης από άποψη εύρεσης προσωπικού είναι ακόμη πιο δύσκολη. Οι έμπειροι εργαζόμενοι έχουν φύγει στα μεγάλα τουριστικά θέρετρα της χώρας για να εξασφαλίσουν καλύτερες και μεγαλύτερες αποδοχές. Προφανώς άλλα χρήματα μπορεί να πληρώσει η ταβέρνα στις Κυκλάδες και άλλα στην Μυτιλήνη. Από εκεί και πέρα και οι φοιτητές που έμεναν στο νησί το καλοκαίρι για να δουλέψουν αξιοποιώντας το σπίτι που έχουν νοικιάσει, έχουν λιγοστέψει πολύ. Οι περισσότεροι προτιμούν να φύγουν εκτός Λέσβου και να εργαστούν σε άλλες περιοχές ή ακόμη και στο εξωτερικό. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εργαζομένων που ακούμε οι οποίοι φεύγουν σε διεθνείς τουριστικούς προορισμούς όπου χρυσοπληρώνονται. 

Δυσκολία εύρεσης κατάλληλου προσωπικού αντιμετωπίζουν και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια. Ο πρόεδρος του συλλόγου Γιάννης Μουτζούρης, υπογραμμίζει ότι είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς ανθρώπους που να γνωρίζουν τη δουλειά και να δεσμευτούν για μια ολόκληρη σεζόν. «Αυτό που αποθαρρύνει νομίζω τους εργαζόμενους είναι κυρίως το γεγονός ότι απαιτείται πολλές φορές να εργαστείς Σάββατα – Κυριακές αργίες και άλλες μέρες που ο υπόλοιπος κόσμος δεν δουλεύει. Το γεγονός ακόμη ότι η δουλειά αυτή απαιτεί να θυσιάσει κανείς το καλοκαίρι του και ίσως τις διακοπές του αποτελεί για μεγάλη μερίδα ανθρώπων και εργαζομένων αποθαρρυντικό».

Ένας από τους πιο σοβαρούς λόγους που δεν μπορούν οι τουριστικές επιχειρήσεις να βρουν προσωπικό για την εξυπηρέτηση των αναγκών της επιχείρησης τους είναι και η διαμονή. Σε κάποιες περιπτώσεις ο επιχειρηματίας μπορεί να προσφέρει χώρο διαμονής στον εργαζόμενο, όμως αυτό δεν είναι πάντα εύκολο ειδικά σε περιόδους αυξημένης κίνησης που δεν υπάρχουν δωμάτια διαθέσιμα. Επιπλέον η διαμονή του εργαζόμενου αυξάνει το κόστος για τον επιχειρηματία ο οποίος προτιμά να βρει άτομο από την περιοχή που βρίσκεται η επιχείριση.

Αυτό ωστόσο δεν είναι εύκολη υπόθεση. Στα τουριστικά θέρετρα της Λέσβου τα οποία είναι συνήθως οικισμοί και κοινότητες, οι κάτοικοι είναι λιγοστοί και ήδη καπαρωμένοι από την αρχή της σεζόν. Έτσι όσοι καταφέρουν να βρουν ντόπιους για να εργαστούν στις επιχειρήσεις τους είναι λίγοι και τυχεροί.