Έχω βαρεθεί να ακούω από φίλους και μη ότι δεν είναι πλέον 2015 και δεν υπάρχει λόγος να έρχονται οι πρόσφυγες στην Ελλάδα. Μια πρόχειρη έρευνα στο χρονολόγιο ενημερωτικής σελίδας των τελευταίων ημερών δείχνει για μια ακόμη φορά ότι κανείς δεν μπαίνει με τα παιδιά του σε μια βάρκα για πλάκα για να καταλήξει στην καλύτερη των περιπτώσεων σε μια καλοκαιρινή σκηνή στη Μόρια, στη χειρότερη στον πάτο του Αιγαίου.

Βομβαρδισμοί στη Συρία, εκτοξεύσεις ρουκετών στην Παλαιστίνη, επιθέσεις με εκρηκτικά στη Σομαλία, δολοφονίες στο ΙΡΑΚ, βομβιστικές επιθέσεις στο Αφγανιστάν. Χαμός, σε χώρες που μέσα στο 2019, είχαμε πάνω από το 80% των προσφυγικών ροών.

Θα μένατε εσείς στα σπίτια σας με τα παιδιά σας κάτω από αυτές τις συνθήκες ή θα προσπαθούσατε να διαφύγετε προσδοκώντας ένα καλύτερο μέλλον για την οικογένεια σας;

Την ίδια ώρα η διεθνής διπλωματική κοινότητα ασχολείται με την κατάσταση στη Λιβύη. Τώρα πλέον ενημερωνόμαστε και στην Ελλάδα για εμφύλιες συρράξεις που επικρατούν και κάνουν εμφανές ότι η Λιβύη δεν είναι μια ασφαλής χώρα όπως θέλει να θεωρεί η ΕΕ που συνάπτει συμφωνίες μαζί της για τον περιορισμό των προσφύγων της Αφρικής.

Και εάν δεν μπορούν να έρθουν από τη Λιβύη προφανώς οι πρόσφυγες θα προσπαθήσουν να έρθουν από την Τουρκία. Μην εκπλαγούμε πάλι και μην πέσουμε από τα σύννεφα όταν φουντώσει το ρεύμα των προσφυγικών ροών αφρικανικής καταγωγής ανθρώπων από τις τουρκικές ακτές στα νησιά μας.  

Γι’ αυτό το λόγο οι άνθρωποι εξακολουθούν να έρχονται ακόμα και κάτω από τόσο δύσκολες καιρικές συνθήκες, όπως αυτές που ζούμε αυτές τις ημέρες. Και ακόμα και εάν η κυβέρνηση θυσιάζει τα νησιά μας για να πετύχει το βασικό της πλάνο όσον αφορά στη διαχείριση του προσφυγικού.

Τις ημέρες αυτές φυσά ανελέητα στα νησιά μας, στα ορεινά έχει χιονίσει και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι σε Μόρια, ΒΙΑΛ στη Χίο και Σάμο προσπαθούν κάνουν ότι μπορούν για να προστατευθούν από το κρύο.

Τα νούμερα είναι αφοπλιστικά. Περίπου 19 χιλιάδες μόνο στη Μόρια, 6000 στη Χίο, σχεδόν 8000 στη Σάμο.

Ένα χρόνο πριν, τον Ιανουάριο του 2019, όταν στη Μόρια είχαμε 5,5 χιλιάδες πρόσφυγες η τότε Περιφερειάρχης Χριστιάνα Καλογήρου έκανε δηλώσεις μιλώντας για τη δραματική κατάσταση που ζούσαν χιλιάδες πρόσφυγες.  Ένα χρόνο μετά η ΝΔ έχει έρθει στην εξουσία,  η τότε περιφερειάρχης έχει γίνει Γενική Γραμματέας Νησιωτικής Πολιτικής και αγνοείται. Ο νυν περιφερειάρχης περιοδεύει αλαμπρατσέτα στην αγορά της Μυτιλήνης με τον κυβερνητικό βουλευτή κ. Αθανασίου και εξαντλεί την διαμαρτυρία του υποστηρίζοντας κολυμβητικές δραστηριότητες. Ο Δήμαρχος απλά δεν μιλάει, οπότε τουλάχιστον δεν προκαλεί.   

Η κυβέρνηση παρέλαβε τη Μόρια με 5,5 χιλιάδες πρόσφυγες και στο τέλος του 2019 η Μόρια έχει 19 χιλιάδες. Η υπερσυγκέντρωση τόσων χιλιάδων προσφύγων δημιουργεί συνθήκες απίστευτης έντασης στις τοπικές κοινωνίες των νησιών μας. Θα μας βάλουν να σκοτωθούμε μεταξύ μας. Και η κυβέρνηση παρακολουθεί.

Αφιξεις δια θαλάσσης στην Ελλάδα 2019, πηγή UNHCR

Πόσο θα αντέξουν και θα κάνουν υπομονή οι πρόσφυγες; Είναι δεδομένο ότι θα έχουμε νεκρούς στους καταυλισμούς. Δεν μπορούν τόσες χιλιάδες άνθρωποι να διαβιούν σε τέτοιες συνθήκες μέσα στο χειμώνα. Με τον εγκλωβισμό τους, τους σπρώχνουμε στα παράνομα κυκλώματα εκμετάλλευσης που τους υπόσχονται μεταφορά τους Αθήνα ή την Ευρώπη. Και για αυτό το λόγο χρειάζονται λεφτά, συνεπώς κάποιοι, λίγοι ευτυχώς, οδηγούνται και σε εγκληματικές ενέργειες, οπότε οι τοπικές κοινωνίες με το δίκιο τους αντιδρούν, πυροδοτώντας έναν φαύλο κύκλο που δεν οδηγεί πουθενά.

Και η κυβέρνηση παρακολουθεί.  

Τα νούμερα είναι αφοπλιστικά. Μέσα στο 2019 έφτασαν στη Λέσβο περίπου 26 χιλιάδες άνθρωποι. Ένα χρόνο πριν είχαμε 6,5 χιλιάδες πρόσφυγες και σήμερα έχουμε 21 χιλιάδες, άρα «χοντρικά» από το νησί προς την ηπειρωτική Ελλάδα έφυγαν 9 χιλιάδες άνθρωποι. Το Νοέμβριο έλεγαν ότι θα μετέφεραν 20 χιλιάδες από τα νησιά αλλά δεν κάνουν τίποτα. Εάν συνεχιστεί αυτή η τακτική το επόμενο έτος θα έχουμε 35 χιλιάδες πρόσφυγες στη Λέσβο. Και που θα σταματήσει αυτό; Και πόσες Μόριες θα χρειαστούμε; Μπορούν κάνουν φυλακές για 30 χιλιάδες ανθρώπους;

Είναι ξεκάθαρο ότι το σχέδιο τους είναι ένα. Να τους κάνουν το βίο αβίωτο ώστε να σταματήσουν να έρχονται.

Ακόμα και εάν γι’ αυτό χρειαστεί να θυσιάσουν τα νησιά μας. Όπως η Ευρώπη έκλεισε τα σύνορα της προσπαθώντας να σταματήσει τις προσφυγικές ροές το ίδιο κάνει και η κυβέρνηση των Αθηνών μετατρέποντας τα νησιά μας σε ανοιχτές φυλακές για να εμποδίσει τον ερχομό περισσότερων προσφύγων προς την Ελλάδα. Μπορούμε να ανεχτούμε κάτι τέτοιο παρατηρώντας άπραγοι τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης να κάνουν ότι αντιδρούν για τα μάτια του κόσμου αλλά επί της ουσίας να κάνουν την πάπια, στηρίζοντας τις κυβερνητικές επιλογές; 

Ήρεμα ρωτώ. Θα τους αφήσουμε να θυσιάσουν τα νησιά μας;