Ξεκινά από τον ερχόμενο μήνα Ιούλιο ξανά η συνεχιζόμενη ανασκαφή στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Άντισσας, χώρος που ταυτίζεται με το βυζαντινό κάστρο των Αγίων Θεοδώρων, γνωστό και σαν Οβριόκαστρο.

Οι προσλήψεις του απαραίτητου προσωπικού ολοκληρώνονται τις επόμενες μέρες και η ανασκαφή ξεκινά ξανά σε τμήματα του λεγόμενου μεσαίου κάστρου όπου ήδη έχουν αποκαλυφθεί μνημειακά κτήρια, σπίτια και δρόμοι. «Όλα δείχνουν είπε ο Προϊστάμενος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λέσβου κ. Παύλος Τριανταφυλλίδης ότι είμαστε κοντά στην αποκάλυψη του μοναστηριακού συγκροτήματος της Παναγίας της Οδηγήτριας η ύπαρξη του οποίου μαρτυρείται από τις πηγές».

Ας σημειωθεί ότι όπως ο κ. Τριανταφυλλίδης υποστήριξε στον ευρύτατο χώρο έχουν ήδη εντοπισθεί βυζαντινοί ναοί του τέλους του 11ου αιώνα οι οποίοι και θα ανασκαφούν.

Ήδη η συνεχιζόμενη από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λέσβου από το 2017 ανασκαφή στην αρχαία Αντισσα της Δυτικής Λέσβου, μια από τις έξι πόλεις κράτη της αρχαιότητας, έχει φέρει στο φως σημαντικά ευρήματα.

Πέρα των άλλων και μόλις πέρυσι, αποκαλύφθηκε μια μαρμάρινη κεφαλή αγάλματος της υγείας του 3ου π.Χ αιώνα. Και ένα σιδερένιο σφενδοβόλο όπλο του 14ου μ.Χ αιώνα το οποίο και φαίνεται ότι είχε χρησιμοποιηθεί για την άμυνα του βυζαντινού κάστρου των Αγίων Θεοδώρων που ταυτίζεται με την αρχαία Αντισσα.

Τα δυο αυτά ευρήματα «βρέθηκαν το ένα δίπλα στο άλλο, ανατολικά της κεντρικής πύλης του νότιου επιθαλάσσιου τείχους, κοντά στη λίθινη σκάλα του περιδρόμου των μεσαιωνικών τειχών».

Σύμφωνα δε με την αρχαιολογική υπηρεσία «αναμίχτηκαν κατά την πτώση των τειχών του μεσαιωνικού κάστρου το 1462 όταν αυτό πολιορκήθηκε, κατελήφθη και καταστράφηκε από τους Οθωμανούς».

Επίσης ανακοινώθηκε και μάλιστα από το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού, ότι εντοπίσθηκε πεσμένο, τμήμα μαρμάρινου υπέρθυρου, μήκους 3.50 μέτρων που βρέθηκε κοντά στη θεμελίωση της βυζαντινής πύλης του κάστρου των Αγίων Θεοδώρων.

Το υπέρθυρο φέρει ανάγλυφα τα οικόσημα της δυναστείας των Γατελούζων, καθώς και των Παλαιολόγων, τα οποία έως σήμερα ήταν γνωστά από αντίστοιχα του μεσαιωνικού κάστρου της Μυτιλήνης και υποδηλώνουν την παράδοση της διακυβέρνησης της Λέσβου, αλλά και των κάστρων της από τους Βυζαντινούς στους Γατελούζους στα 1355 μ.Χ.