Αποδέκτης διαμαρτυριών για τη διαδικασία επιλογής Διευθυντών αναφέρει η ΕΛΜΕ Λέσβου ότι έγινε το τελευταίο διάστημα και βλέπει ότι μόνος γνώμονας για την τελική κρίση είναι η αποδοχή ή όχι της εφαρμογής της αξιολόγησης. Η ΕΛΜΕ επικαλείται πληροφορίες από πολλούς υποψηφίους συναδέλφους της ότι η διαδικασία επιλογής θα συνεχιστεί στις δικαστικές αίθουσες.

Εξαιρετικής σοβαρότητας θέμα που έχει προκύψει, εξηγεί ότι είναι ο δυσανάλογα μεγάλος αριθμός ενστάσεων κατά τον υπολογισμό των μορίων των υποψηφίων Διευθυντών. Συγκεκριμένα αναφέρονται 76 ενστάσεις σε σύνολο 89 αιτήσεων! Και μάλιστα οι ενστάσεις  οδήγησαν «στην μετέπειτα αναγνώριση και μοριοδότηση μάλιστα μιας σειράς δικαιολογητικών που όπως φαίνεται λανθασμένα δεν υπολογίστηκαν, ενώ δεν έγινε το ίδιο για μία σειρά ακόμα πραγματικών τυπικών προσόντων, που τελικά δεν λήφθηκαν υπόψη χωρίς αιτιολόγηση» εξηγεί η ΕΛΜΕ. 

Ειδικότερα, η ΕΛΜΕ καταγγέλλει ότι απ' την αρχή της διαδικασίας και σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα, «είχαμε αλχημείες σχετικά με το ποια προσόντα αναγράφονταν και ελέγχθηκαν στα Πιστοποιητικά Υπηρεσιακών Μεταβολών. Κι όλοι αντιλαμβάνονται ότι αν στα τυπικά προσόντα οι υποψήφιοι δεν μπορούν να διαφοροποιηθούν, αυτό θα συμβεί προφανώς στη συνέντευξη».

Επιπλέον το ΔΣ της ΕΛΜΕ ΛΕΣΒΟΥ διερωτάται, έχοντας εικόνα της σύνθεσης του συμβουλίου επιλογής, «πώς είναι δυνατόν τακτικό μέλος του Τοπικού Συμβουλίου Επιλογής Διευθυντών/τριών της ΔΕ Λέσβου απλά να μην συμμετέχει στην διαδικασία των συνεντεύξεων και να έχει υποκατασταθεί μόνιμα από τον αναπληρωτή του χωρίς να ακολουθηθούν οι σχετικές προβλεπόμενες διαδικασίες αντικατάστασης του. Εκτιμάμε ότι όταν στα μέλη τοπικού συμβουλίου επιλογής ο μόνιμος-αναπληρωτής είναι αιρετός του ΠΥΣΔΕ (εκλεγμένος με ηλεκτρονικές εκλογές με την παράταξη της ΔΑΚΕ), δεν μπορεί στους υποψήφιους συναδέλφους να εγγυάται την αμεροληψία και κυρίως κατά τη διαδικασία των συνεντεύξεων. Ποια είναι η θέση της ΔΔΕ; Αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει ή δεν γνωρίζει τίποτα καθώς πρόκειται για "Ανεξάρτητο Συμβούλιο Επιλογής Διευθυντών";»

Η ΕΛΜΕ αναφέρει ότι «ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι», και ότι η όλη διαδικασία «έχει μετατραπεί σε φυτώριο που μπορούν ν’ ανθίσουν κάθε είδους κεκαλυμμένες αυθαιρεσίες και εξυπηρετήσεις ημετέρων, οι ίδιες οι συνεντεύξεις θα είναι αυτές που θα διαχωρίσουν την ήρα απ' το στάρι περιστρεφόμενες γύρω από ένα βασικό -ενίοτε και σχεδόν αποκλειστικό- ζήτημα, αυτό της αξιολόγησης, ενδεικτικό και αντίστοιχο των «κοινωνικών φρονημάτων» για τη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα.» 

 «Πώς είναι δυνατόν τέτοιες διαδικασίες να μην υποβαθμίζουν το δημόσιο σχολείο; Μήπως αυτό το στόχο τελικά επιτελούν οι εκλεγμένοι, νομιμοποιώντας με την παρουσία τους και τη ψήφο τους τις κυβερνητικές επιλογές αξιολόγησης;» αναρωτιέται καταλήγοντας.