Στις 10 Φεβρουαρίου, εκδικάσθηκε η μήνυση που είχαν καταθέσει 8 κτηνοτρόφοι σε βάρος τυροκομικής επιχείρησης της Λέσβου το μακρινό 2012. Η επιχείρηση σταμάτησε να λειτουργεί την άνοιξη του 2011 και άφησε χρέη στους μηνυτές 300.000 ευρώ. Τα χρέη αντιστοιχούσαν στην αξία του αιγοπρόβειου γάλακτος που είχαν παραδώσει στην επιχείρηση, σύμφωνα με τα όσα ανέφεραν οι μηνυτές κατά την διάρκεια της δίκης που κράτησε 3,5 ώρες. Ένας από τους παθόντες – μηνυτές απεβίωσε πριν εκδικασθεί η υπόθεση. Η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου που δίκασε την υπόθεση αναμένεται να εκδοθεί στις 9 Μαρτίου. Στη δίκη παρόν ήταν ο ένας εκ των δύο κατηγορουμένων. Ο δεύτερος εκπροσωπήθηκε από τον συνήγορο του καθώς λίγο καιρό μετά το κλείσιμο της επιχείρησης έφυγε στο εξωτερικό.

Οι κτηνοτρόφοι κατέθεσαν μήνυση όταν διαπίστωσαν πως η τυροκομική επιχείρηση και τα διευθυντικά στελέχη της δεν είχαν περιουσιακά στοιχεία από τα οποία θα μπορούσαν να εξοφληθούν οι απαιτήσεις τους. Κατά την άποψη των μηνυτών, οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης, λειτούργησαν με δόλο προκειμένου να αποφύγουν την πληρωμή των χρεών τους.

Η πλευρά των κατηγορουμένων υποστήριξε πως τα χρέη προς τους κτηνοτρόφους δεν πληρώθηκαν διότι η επιχείρηση δεν είχε την δυνατότητα να τα πληρώσει. Κι όπως ήταν φυσικό προσπάθησε να αποδείξει ότι δεν υπήρχε κανένας δόλος στις ενέργειες των επιχειρηματιών.

Σειρά ερωτήσεων έγιναν από τον εισαγγελέα και τους δικαστές για το αν οι κτηνοτρόφοι έλεγξαν την φερεγγυότητα της επιχείρησης και των διευθυντικών της στελεχών.  Οι κτηνοτρόφοι με τις απαντήσεις τους έδειξαν πως δεν είχαν κάνει κανένα ουσιαστικό έλεγχο για την φερεγγυότητα της επιχείρησης. Καθώς στηρίζονταν μόνο στις προφορικές δεσμεύσεις - υποσχέσεις που έδιναν οι δύο επιχειρηματίες. Πιθανότατα φαντάζει παράδοξο και ασυγχώρητο λάθος αυτή η πρακτική από την πλευρά των κτηνοτρόφων. Ωστόσο για αυτούς η προσωπική δέσμευση είναι πολύ σημαντικότερη τις νομικές δεσμεύσεις.

Η οικονομική ζημιά που έπαθαν οι κτηνοτρόφοι ήταν πολύ μεγάλη καθώς τα έσοδα που έχασαν αντιστοιχούσαν στο οικογενειακό εισόδημα δύο και τριών ετών σε ορισμένες περιπτώσεις.

Η υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστική των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα στις συναλλαγές μεταξύ επιχειρηματιών και αγροτών – κτηνοτρόφων. Οι τελευταίοι πολύ συχνά χάνουν το εισόδημα τους, ακόμη και ολόκληρο το ζωικό ή φυτικό κεφάλαιο που έχουν δημιουργήσει μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς. Μέχρι σήμερα δεν έχει δημιουργηθεί νομικό πλαίσιο που να προστατεύει τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους από αθέμιτες πρακτικές εμπόρων και μεταποιητών.

Τέλος είναι εντυπωσιακό πως μια μήνυση που κατατέθηκε το 2012 για ένα τόσο σοβαρό αδίκημα εκδικάσθηκε 11 χρόνια μετά, ενώ είναι άγνωστο πότε θα τελεσιδικήσει.