Μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2023 στην καλύτερη περίπτωση αναμένεται η επαναδημοπράτηση του πολύπαθου κολυμβητηρίου της Μυτιλήνης, η ιστορία του οποίου μοιάζει πολύ με εκείνη του γεφυριού της Άρτας.

Οι απόψεις για το πώς φτάσαμε λίγο πριν την εκπνοή του 2022 να είμαστε σχεδόν στο σημείο μηδέν με ένα οικόπεδο σκαμμένο και χωρίς εργολάβο, διίστανται όπως διίστανται και για το ποιος φταίει τελικά που υπάρχει τόσο μεγάλη καθυστέρηση.

Για τους φίλους των ιστορικών λεπτομερειών αξίζει να αναφέρουμε ότι το έργο της κατασκευής νέου Κολυμβητηρίου στο Θέρμα εντάχθηκε  από το 2018 στον προϋπολογισμό της Γ. Γ. Αθλητισμού, με εγκεκριμένη πίστωση 5 εκατομμυρίων ευρώ, μετά από  αίτημα της Δημοτικής Αρχής του Σπύρου Γαληνού.

Παρά το γεγονός ότι η προηγούμενη δημοτική αρχή παρέδωσε το έργο με προχωρημένες τις μελέτες, εντούτοις η δημοπράτηση έγινε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση 1,5 χρόνο μετά με την αιτιολογία ότι υπήρχαν πολλά τεχνικά ζητήματα που έπρεπε να διευθετηθούν.

Οι εργασίες ξεκίνησαν τελικά το Δεκέμβριο του 2021, ωστόσο διήρκησαν μόλις 5 μήνες, αφού το Μάιο λόγω καθυστέρησης πληρωμής του πρώτου λογαριασμού των 170.000 ευρώ, το έργο σταμάτησε.

Η καθυστέρηση πληρωμής όπως αναφέρθηκε από τη Δημοτική Αρχή τότε, δεν οφειλόταν  σε δική της αβλεψία αλλά σε αντικειμενικό πρόβλημα που προέκυψε στην ταμειακή υπηρεσία της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού που χρηματοδοτεί το έργο, με το θάνατο ενός υπαλλήλου.

Το τραγικό αυτό, αλλά τυχαίο ωστόσο, περιστατικό καθυστέρησε σημαντικά την εκταμίευση των χρημάτων για το συγκεκριμένο έργο με αποτέλεσμα στις αρχές του φθινοπώρου ο εργολάβος να καταθέσει αίτημα διάλυσης της εργολαβίας.

Τότε και μόνο τότε, η Δημοτική Αρχή θορυβήθηκε και έτρεξε στο Υπουργείο, για να σώσει την κατάσταση παρακαλώντας να γίνει γρήγορα η εκταμίευση του ποσού. Ήταν όμως ήδη πολύ αργά.

Προφανώς η τεχνική εταιρεία που είχε αναλάβει το έργο του Κολυμβητηρίου βρήκε αφορμή και αιτία να παρατήσει το έργο το οποίο αντικειμενικά λόγω της τεράστιας αύξησης των οικοδομικών υλικών ήταν ασύμφορο να εκτελεστεί με την έκπτωση που είχε δώσει.

Φταίει λοιπόν ο εργολάβος; Ο εργολάβος όπως κάθε ιδιωτική εταιρεία εξυπηρετεί τα οικονομικά του συμφέροντα. Αν οι πληρωμές γίνονταν κανονικά τότε η εταιρεία δεν θα είχε καμία δικαιολογία να αφήσει το έργο διότι θα πλήρωνε υπέρογκες αποζημιώσεις και ρήτρες κάτι που σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούσε.

Σε ποιον ανήκει η ευθύνη λοιπόν για τη διάλυση της εργολαβίας;

Θα έλεγε κανείς ότι φταίει Γενική Γραμματεία Αθλητισμού η οποία καθυστέρησε να εκταμιεύσει τα χρήματα, δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα.

Οι έμπειροι αυτοδιοικητικοί  γνωρίζουν ότι η γραφειοκρατία στα Υπουργεία είναι χαοτική και αν ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος δεν τρέξει από την πρώτη στιγμή να διεκδικήσει και να πιέσει για το έργο του, τότε κανείς δεν πρόκειται να ασχοληθεί μαζί του. Δυστυχώς η Δημοτική Αρχή Κύτελη άργησε να συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης και όταν το συνειδητοποίησε ήταν πλέον αργά.

Τι γίνεται τώρα; 

Σύμφωνα με πληροφορίες αυτή τη στιγμή ολοκληρώνεται η διαδικασία ελέγχου των εργασιών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα ώστε να γίνει εκκαθάριση των πληρωμών και στη συνέχεια να προχωρήσει η νέα δημοπράτηση του έργου τον καινούργιο χρόνο. 

Στην καλύτερη περίπτωση αναφέρουν έγκυρες πηγές η δημοπράτηση θα γίνει ο πρώτο τρίμηνο του 2023 και οι εργασίες αν όλα πάνε καλά θα ξεκινήσουν μέσα στο καλοκαίρι ή και αργότερα…

Το βέβαιο είναι ότι η έκπτωση που θα δοθεί για το έργο θα είναι πολύ μικρή, μετά την αύξηση τις τιμής των οικοδομικών υλικών, επομένως το έργο θα κοστίσει πολύ πιο ακριβά από ό,τι θα κόστιζε αν συνεχιζόταν και ολοκληρωνόταν με την προηγούμενη σύμβαση.

Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι η τεχνική εταιρεία που αποχώρησε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα διεκδικήσει αποζημίωση για την εργολαβία που διαλύθηκε και σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς τα χρήματα που θα πάρει θα είναι από 40 έως 60.000 ευρώ περίπου.

Το ποσό αυτό για τα δεδομένα της περιόδου θεωρείται πολύ μεγάλο και μάλιστα αν λάβει κανείς υπόψη του ότι τα χρήματα αυτά είναι του Έλληνα φορολογούμενου αφού η χρηματοδότηση γίνεται από το ΠΔΕ δηλαδή λεφτά του ελληνικού δημοσίου.

Το τρίτο ζήτημα σχετίζεται με την τεράστια καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του έργου το οποίο στην καλύτερη περίπτωση θα τελειώσει το 2025. 

Αντικειμενικά και υποκειμενικά δεν μπορούμε να πούμε ποιος φταίει. Αυτό που σίγουρα μπορούμε να πούμε ότι η Λέσβος, ένα νησί με τεράστια παράδοση στον υγρό στίβο και στο ναυταθλητισμό, συμπληρώνει μία δεκαετία χωρίς κολυμβητήριο και έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση πιθανόν να συμπληρωθεί και δεκαπενταετία ...