Υπήρξαν πολιτικές αποφάσεις που έπαιξαν ρόλο στον κλείσιμο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λέσβου - Λήμνου ή όχι; Αυτό ήταν ένα από τα ερωτήματα που αναδείχθηκαν χθες Πέμπτη 30 Ιουνίου, στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου, που συνέχισε την εκδίκαση της «μεγάλης δίκης» της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λέσβου Λήμνου. Η χτεσινή δικάσιμος ήταν η δεύτερη ημέρα κατάθεσης του πρώην εσωτερικού ελεγκτή της Τράπεζας (περίοδος 2008 - 2011) Γιάννη Πατανού.

Είναι αλήθεια, πως στις αρχές του 2012, τόσο στους δανειστές της χώρας όσο και στους κύκλους της Τράπεζας της Ελλάδος, είχε επικρατήσει η άποψη πως η συγχώνευση των ελληνικών τραπεζών ήταν η καλύτερη λύση για την διάσωση τους. Παράλληλα αποφασίσθηκε η ανακεφαλαιοποίησή τους. Όμως από τη διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης εξαιρέθηκαν οι Συνεταιριστικές Τράπεζες. Το επιχείρημα πολλών από τους κατηγορουμένους στη «μεγάλη δίκη» είναι πως αν είχε ανακεφαλαιοποιηθεί η Συνεταιριστική Τράπεζα Λέσβου - Λήμνου σήμερα θα λειτουργούσε όπως συμβαίνει με τις εμπορικές τράπεζες.

Το επιχείρημα αυτό πιθανότατα είναι βάσιμο, όμως, όποιος το επικαλείται δεν πρέπει να ξεχνά πως η Συνεταιριστική Τράπεζα το 2012 είχε ξεμείνει από ίδια κεφάλαια. Επίσης τα τελευταία χρόνια πριν το κλείσιμο της Συνεταιριστικής είχαν αποτύχει όλες οι προσπάθειες για αύξηση των κεφαλαίων της, αλλά και για συγχώνευση με τις άλλες Συνεταιριστικές Τράπεζες (Δωδεκανήσου, Παγκρήτια).

Οι πολιτικές αποφάσεις του 2005

Καλά πληροφορημένες πηγές, αναφέρουν, πως στις αρχές του 2005 όταν η Τράπεζα της Ελλάδος έστειλε τον κ. Βασιλαδιώτη ως Επίτροπο η αρχική εντολή που του έδωσε ήταν να κλείσει την Συνεταιριστική μέσα σε δύο εβδομάδες. Εκείνη την περίοδο η Τράπεζα της Ελλάδος είχε την εκτίμηση πως η Συνεταιριστική δεν μπορούσε να διασωθεί καθώς είχαν μηδενιστεί τα κεφάλαια της. Ωστόσο λίγο μετά την εγκατάσταση του κ. Βασιλαδιώτη στην Μυτιλήνη οι εντολές άλλαξαν και η διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος ζητούσε η Συνεταιριστική Τράπεζα Λέσβου - Λήμνου να μην συνεχίσει να λειτουργεί για να μην πληγεί ο θεσμός των Συνεταιριστικών Τράπεζων. Ήταν μια απόφαση που δεν στηριζόταν σε τραπεζικά κριτήρια και μαρτυρούσε μια πολιτική επιλογή.

Η συγκεκριμένη πολιτική επιλογή στηρίχθηκε με συγκεκριμένα μέτρα:

1)   Άνοιγμα πιστωτικής γραμμής από την Τράπεζα της Ελλάδος προς την Συνεταιριστική ύψους 500.000 ευρώ.

2)   Κεφαλαιακή ενίσχυση της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λέσβου Λήμνου από τις άλλες Συνεταιριστικές Τράπεζες με 1.000.000 ευρώ.

3)   Προσέγγιση επώνυμων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων της Λέσβου για να μπουν στο Διοικητικό Συμβούλιο της Συνεταιριστικής προκειμένου να αποκατασταθεί η πίστη προς αυτήν.

Έτσι για να μην πληγεί ο θεσμός των συνεταιριστικών τραπεζών, που το 2005 βρίσκονταν σε περίοδο ανάπτυξης, η Συνεταιριστική Τράπεζα Λέσβου - Λήμνου κέρδισε μερικά χρόνια ζωής που αποδείχθηκε ότι δεν ήταν αρκετά για να εξυγιανθεί η κεφαλαιακή βάση της.