Χτες Κυριακή, 15η Μάη, έκλεισαν τρία ακριβώς χρόνια από την τελευταία εκλογική διαδικασία της ΕΛΜΕ Λέσβου και όπως επισημαίνει η Αγωνιστική Παρέμβαση, συνδικαλιστική παράταξη των καθηγητών, η ΕΛΜΕ σε αυτά τα τρία χρόνια δεν κατόρθωσε να εκλέξει προεδρείο.

Στο πλαίσιο αυτό και εν όψει των νέων εκλογών που κήρυξε η ομοσπονδία των καθηγητών της ΟΛΜΕ προσέθεσε σε σχετική ανακοίνωση τα εξής:

«Θα εξαιρέσουμε προφανώς το αποτυχημένο πραξικόπημα Κεραμέως και τις τηλε-εκλογές φιάσκο για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια το φθινόπωρο του 2020 με τη συμμετοχή/νομιμοποίηση πανελλαδικά ελαχίστων συναδέλφων (θυμίζουμε 90% αποχή).

Τρία χρόνια που στιγματίζονται από τις επιπτώσεις της πανδημίας πρώτα σε κοινωνικό, αλλά και στο -ευθέως εξαρτώμενο από αυτό- πολιτικό επίπεδο. Από την κοινωνική αποστασιοποίηση σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητας μέχρι την εργαλειοποίηση της πανδημίας για την εφαρμογή ακραίων περιοριστικών μέτρων (πχ απαγόρευση συναθροίσεων κατά τον εορτασμό του Πολυτεχνείου το 2020 και πολλά άλλα) ή την ψήφιση μέτρων που σε άλλη συνθήκη θα έβρισκαν σθεναρή αντίσταση από τους εργαζομένους (πχ νόμος για ελαστικοποίηση εργασίας, αντισυνδικαλιστικός νόμος κλπ).

Ερχόμενοι στα σχετικά με την ΕΛΜΕ Λέσβου, στη συγκυρία της πανδημίας έρχεται να προστεθεί και το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει το σωματείο μετά από την αδυναμία συγκρότησης Διοικητικού Συμβουλίου. Ενόψει συνεδρίου ΟΛΜΕ και απαίτησης -επιτέλους- για εκλογές ελέω εξόδου από τις αλλεπάλληλες καραντίνες, βρίσκονται αντιμέτωποι με τις ευθύνες τους όσοι τις αποποιούνταν ή στρουθοκαμήλιζαν για όλη αυτήν την περίοδο. Η συγκρότηση προεδρείου -έστω υπηρεσιακού για τη διενέργεια εκλογών- είναι η μοναδική εξέλιξη που οδηγεί στον απεγκλωβισμό του σωματείου. Η αντικειμενική συνθήκη -συνέδριο ΟΛΜΕ και εκλογές αντιπροσώπων- θα δώσει αναπόφευκτα τη λύση, όπως ακριβώς κουραστήκαμε να φωνάζουμε τρία χρόνια τώρα.

Η πρότασή μας για τη συγκρότηση του ΔΣ σε σώμα ήταν καθόλη τη διάρκεια της τριετίας -και είναι ακόμη- εν ισχύ [...] θεωρώντας την τη μόνη συμβατή με τις ανάγκες των εργαζομένων στην εκπαίδευση, των μαθητών, της κοινωνίας. Αν δεν βρει -πάλι- την ανταπόκριση της πλειοψηφίας των μελών του ΔΣ, για εμάς δεν αλλάζει τίποτα όσον αφορά τη στάση μας στο ζήτημα της συγκρότησης κανονικού ή υπηρεσιακού προεδρείου, της επαναλειτουργίας του σωματείου, των εκλογών. Δεν μας αφορούν οφίτσια, προεδρεία, γραμματείες κλπ τίτλοι αν αυτοί είναι κούφιοι, χωρίς μία κάποια προγραμματική, δεσμευτική σε βασικές αρχές, συμφωνία.

Όπως επίσης, οποιασδήποτε απαίτηση για την δικιά μας συμμετοχή στο προεδρείο ως προϋπόθεση για την παρουσία των υπολοίπων σε αυτό είναι πέρα από κάθε λογική. Προεδρείο συγκροτείται από τη συμφωνία τουλάχιστον τεσσάρων από τους εφτά αντιπροσώπους στο ΔΣ (ΔΑΚΕ 3, ΠΑΜΕ 2, Αγωνιστική Παρέμβαση 1, Αυτόνομη Πρωτοβουλία 1).

Είναι ακατανόητη οποιαδήποτε κωλυσιεργία εφόσον μία τέτοια συμφωνία υπάρξει. Σεβόμενοι τις όποιες πλειοψηφίες στις οποίες οδηγούν οι συσχετισμοί και την ευθύνη που μας αναλογεί, θα υπηρετήσουμε με σθένος από τη θέση του μέλους του ΔΣ το ρόλο με τον οποίο έχουμε επιφορτιστεί με τη συμμετοχή μας στις εκλογές και την ίδια την εκλογή αντιπροσώπου μας στο ΔΣ.»