Οι πίθηκοι θα πρέπει να γελούσαν με την ψυχή τους όταν εμφανίστηκαν οι πρώτοι Νεαντερτάλιοι. Οι πίθηκοι, με τον προηγμένο πολιτισμό τους, πηδούσαν με χάρη από κλαδί σε κλαδί. Οι Νεαντερτάλιοι ήταν αδέξιοι και καθηλωμένοι στο έδαφος. Οι πίθηκοι, χορτάτοι και ειρηνικοί, ζούσαν σε συνθήκες εκλεπτυσμένης ανεμελιάς ή ξεψειρίζονταν με τάση φιλοσοφικής ενατένισης. Οι Νεαντερτάλιοι έσερναν τα βαριά τους βήματα στη γη, χτυπώντας δεξιά και αριστερά με τα ρόπαλά τους. Οι πίθηκοι κοιτούσαν τους Νεαντερτάλιους απ’ τις κορυφές των δέντρων και τους πετούσαν καρύδια, ήταν βάρβαροι για τον πολιτισμό τους.

Αλλάζοντας την κλίμακα της εξέλιξης, σε επίπεδα μερικών ετών, η «απογείωση» του ανθρώπου στην ηλικία της νεότητας κλείνει το αρχικό-παιδικό κεφάλαιο του και ανοίγει το δεύτερο του κύκλου της ζωής. Εδώ είναι η στιγμή που μια απύθμενη πηγή ξεκινά να αναβλύζει αστείρευτα τις πρώτες της ύλες, σεξ, αμφισβήτηση, αναζήτηση, ανεξαρτησία. Η προσγείωση που έρχεται στην ηλικία της ωριμότητας, μετά από μερικά χρόνια, ολοκληρώνει το δεύτερο κεφάλαιο και ξεκινά το τρίτο. Εδώ το σημείο της επιστροφής στο έδαφος, είναι η στιγμή που συναντάσαι με τη γη που σε περίμενε καρτερικά να γυρίσεις με τις βαλίτσες σου γεμάτες για να εκπληρώσεις το μικρό χρέος σου απέναντι στη ζωή. Ξεκινώντας το τρίτο κεφάλαιο, μετά την προσγείωση, αντιλαμβάνεσαι ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον.

Δεν υπήρχε κανένας θεός εκτός της κοινότητας για αιώνες, με το περιεχόμενο της θεολογίας να είναι σχετικά ασήμαντο για τη ζωή στη φύση. Η τέχνη δημιούργησε αριστουργήματα, ενώ η τέχνη της πολιτικής τέρατα, με το κολοσσιαίας σημασίας κατόρθωμα να παραμερίσει όλα τα άλλα ιδανικά και στη θέση τους να τοποθετήσει το χρήμα. Το χρήμα με τη σειρά του έκανε καταμερισμό έργου σε σημεία κλειδιά. Τοποθέτησε το «κακό» σε αυτό τον κόσμο και το «καλό» στον άλλο, ώστε οι «καλοί» να κάνουν την προσευχή τους όσο οι «κακοί» κάνουν τις δουλειές τους.

Επιστρέφοντας στην προηγούμενη κλίμακα της εξέλιξης, η ανάγκη βρίσκεται στο να ανακαλύψουμε πώς μπορούμε να αποκτήσουμε καλύτερη ελευθερία, σε αναγεννησιακά επίπεδα. Όχι την καλύτερη κυβέρνηση, ούτε την καλύτερη εξάρτηση από άλλα όντα. Η καλύτερη θρησκεία ή η καλύτερη μορφή κυβέρνησης είναι -ήταν ανέκαθεν- ιδέες αντιφατικές.

Οι πίθηκοι φάνηκαν να νιώθουν φρίκη με το εξελιγμένο είδωλό τους, γιατί ενώ οι ίδιοι έτρωγαν καρπούς με εκλεπτυσμένη αβρότητα, οι Νεαντερτάλιοι καταβρόχθιζαν ωμές τις σάρκες των ζώων ή ακόμη και των ομοίων τους. Ο άνθρωπος έκοβε αιωνόβια δέντρα, μετακινούσε βράχους απ’ τη θέση όπου βρίσκονταν από καταβολής κόσμου, παραβίαζε κάθε νόμο και κάθε παράδοση που ίσχυε στη φύση αν δεν ήταν σύμφωνος με τα συμφέροντά του. Ήταν αδέξιος, σκληρός, τυχοδιώκτης, χωρίς ίχνος απ’ την αξιοπρέπεια των ζώων.

Οι επιζώντες χιμπατζήδες μπορεί να σηκώνουν ακόμα και σήμερα περιφρονητικά τη μύτη τους όταν βλέπουν άνθρωπο, αλλά εγώ δεν θρέφω κανένα σεβασμό για το θύμα που ανέχεται τους δήμιούς του.