Μπορεί να είναι Μάρτιος μήνας και σας μιλώ εγώ από εδώ για ημερολόγιο, αλλά για ποιο, γι αυτό του Ιανού, ημερολόγιο-ανθολόγιο παρακαλώ! Και μάλιστα με το εξώφυλλο του να το κοσμεί η «Μυτιλήνη» έργο ακρυλικό του Θανάση Μπακογιώργου! Που είναι και η μοναδική εικόνα του ημερολογίου! «Μυτιλήνη» 2002.

Απεικονίζει μέρος της όμορφης πόλης μας, μέρος της προκυμαίας , το κεντρικό της σημείο, με τα υπέροχα νεοκλασικά κτήρια και τον τρούλο του Αγίου Θεράποντα , αυτό το κόσμημα αρχιτεκτονικής ,σήμα κατατεθέν της πόλης , να δεσπόζει και να δίνει μια άλλη αίγλη στην όλη εικόνα της πρωτεύουσας του νησιού της Λέσβου. Αλήθεια πόσο αλλάζει , πόσο πιο πλούσια κάνει αυτή η περικαλλής εκκλησία την όλη της όψη της πόλης από όπου και να την κοιτάζεις!

Πόσο πιο φτωχή θα ήταν χωρίς αυτό το υπέρλαμπρο και χαρακτηριστικό κτήριο! Ένα αριστούργημα , ένας μοναδικός και επιβλητικός ναός με στοιχεία μπαρόκ , Ροκοκό, Βυζαντινού και Γοτθικού ρυθμού. Έργο του Μυτιληνιού αρχιτέκτονα Αργύρη Αδαλή, μαθητή του ‘Ερνστ Τσίλλερ. Λέγεται ότι άρχισε να λειτουργεί το 1990.

Πέρα από το εξώφυλλο που έχει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για μας τους Μυτιληνιούς, φυσικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το περιεχόμενο. Πέρα από το πολύ βολικό του μέγεθος, και τα πληροφοριακά και χρήσιμα στοιχεία που περιλαμβάνει, μας ταξιδεύει ανά τον κόσμο και τον χρόνο, σε στεριές και θάλασσες, σε δάση και σε νερά, μέσα από τα ανθολογημένα κείμενά του. Συναντάμε αγαπημένους ποιητές και λογοτέχνες, από όλο τον κόσμο. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και ο δικός μας συντοπίτης νομπελίστας ο Οδυσσέας Ελύτης, μιάς και το θέμα είναι τα « Ταξίδια και περιηγήσεις», μιας και φέτος δεν μπορούμε να ταξιδεύουμε όσο και όπου θέλουμε, μας ταξιδεύουν οι στίχοι, μελοποιημένοι και μη.

Τα ημερολόγια των εκδόσεων Ιανός, είναι από αυτά που αξίζει να κρατάει κανείς στην βιβλιοθήκη του, όποια στιγμή του χρόνου και αν τα ανακαλύψει. Κάθε χρόνο και μια νέα θεματική και μια νέα ανθολογία. Προσωπικά αυτό πράττω, τα κρατώ! Διαβάζονται με διπλή αξία και σημασία, διττή η ιδιότητα τους στο χρόνο, αυτή της ανθολογίας μα και ενός ημερολογίου, όπου καταγράφουμε ραντεβού και συμβάντα, έστω και επιγραμματικά, στις ημερολογιακές του σελίδες!
Ένα μικρό σε μέγεθος ημερολόγιο, με μεγάλη σημασία και αξία για όλους όσους αγαπάμε τα ταξίδια.

Μιλώντας για τον Ιανό , έχω να πω και τούτο για τον μικρό Ιανό, μιας και ο λόγος για μικρού σχήματος βιβλία. Βιβλία με θεατρικά έργα και διασκευές, για τους φίλους του θεάτρου του νησιού μας και είμαστε πολλοί, αν κρίνω από τις θεατρικές ομάδες τούτου του τόπου και τις γεμάτες αίθουσες όπου και όταν παρουσιάζονταν παραστάσεις.

Βρισκόμαστε ημερολογιακά στην Άνοιξη , οδεύουμε προς το Πάσχα. Το οποίο « Πάσχα το τερπνόν και λύτρον λύπης», στη μνήμη μου είναι συνδεδεμένο με τα κείμενα του κορυφαίου νεοέλληνα πεζογράφου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Με τα διηγήματα του για την Μεγάλη Εβδομάδα μα και την Ανάσταση του Χριστού.

Μάρτη μήνα όμως, έχουμε και της δράσεις στην μνήμη των γυναικείων αγώνων, για την χειραφέτηση της και την δική της θέση στον ήλιο. Ο νους μου πήγε στην «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη, με την σκοτεινή και την όποια φωτεινή της πλευρά, της κοπέλας, της γυναίκας, της συζύγου, της μάνας, της γιαγιάς, η οποία στα γεράματά της και μες τον παραλογισμό της, αλλά και τον πόνο για τα ακυρωμένα της όνειρα, θέλοντας να ‘γλυτώσει’ τέσσερα μικρά κορίτσια από την δύσκολη ζωή των γυναικών , έναν βίο ’’ανώφελο, μάταιο και βαρύ’’ τα σκοτώνει. Και εν κατακλείδι στην θεατρική διασκευή του σκηνοθέτη της Σωτήρη Χατζάκη, που οργανώθηκε σκηνικά ‘’με τον τρόπο της τραγωδίας’’, κάτι που βρίσκω πραγματικά πολύ ενδιαφέρον.

*Η Αθανασία Δαφιώτη είναι Δημοσιογράφος-Θεατρολόγος