Την ανάγκη να προστατευθεί η αυτόχθονη φυλή προβάτων της Λέσβου, με συγκεκριμένα μέτρα που θα διασφαλίζουν και το μέλλον της τοπικής κτηνοτροφίας, θέτει η Ομοσπονδία Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής. Με επιστολή της προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, στις 31 Οκτωβρίου 2026, ζητά άμεσες και συντονισμένες παρεμβάσεις, επισημαίνοντας ότι η αντιμετώπιση των απωλειών στο ζωικό κεφάλαιο δεν μπορεί να εξαντλείται στις αποζημιώσεις.

Η παρέμβαση κοινοποιείται στους βουλευτές Λέσβου, στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, στις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες, καθώς και σε πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα. Στο επίκεντρό της βρίσκεται η ανησυχία ότι η συρρίκνωση των κοπαδιών μπορεί να αφήσει συνέπειες που θα ξεπερνούν κατά πολύ την άμεση οικονομική ζημιά των παραγωγών.

Οι αποζημιώσεις δεν αρκούν για την επόμενη μέρα

Όπως υπογραμμίζει η Ομοσπονδία, ασθένειες όπως ο αφθώδης πυρετός απειλούν όχι μόνο το εισόδημα των κτηνοτρόφων, αλλά και τη δυνατότητα διατήρησης και ανασύστασης της τοπικής φυλής. Η απώλεια ζώων ενδέχεται να επηρεάσει τη γενετική ποικιλότητα και την αναπαραγωγική της βάση, δυσκολεύοντας την αποκατάσταση των κοπαδιών.

Γι’ αυτό ζητά η στήριξη των πληγέντων να συνδυαστεί με έναν ειδικό σχεδιασμό για τη διατήρηση του τοπικού ζωικού πληθυσμού. Το ζητούμενο, σύμφωνα με την επιστολή, είναι να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις ώστε η λεσβιακή κτηνοτροφία να έχει συνέχεια και μετά την κρίση.

Η Ομοσπονδία περιγράφει τη φυλή προβάτων της Μυτιλήνης ως πολύτιμο στοιχείο της φυσικής και παραγωγικής κληρονομιάς του νησιού, προσαρμοσμένο στις ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες και στη βλάστηση των βοσκοτόπων του. Συνδέει, παράλληλα, τη διατήρησή της με την απασχόληση, τη λειτουργία των μεταποιητικών μονάδων και την οικονομική και κοινωνική συνοχή της υπαίθρου.

Μαζί με τα κοπάδια διακυβεύεται η ταυτότητα των προϊόντων

Ξεχωριστή αναφορά γίνεται στην αλυσίδα παραγωγής που ξεκινά από το γάλα και φτάνει στα τυροκομικά προϊόντα της Λέσβου. Το λαδοτύρι Μυτιλήνης, η φέτα που παράγεται στο νησί, το κασέρι και τα υπόλοιπα γαλακτοκομικά προϊόντα αναδεικνύονται στην επιστολή ως σημαντικό κεφάλαιο της τοπικής οικονομίας και της γαστρονομικής παράδοσης.

Κατά την Ομοσπονδία, η σύνδεση της τοπικής φυλής με τις βοσκές και την τεχνογνωσία των παραγωγών αποτελεί στοιχείο που χρειάζεται προστασία. Μια δραστική μείωση του πληθυσμού της θα μπορούσε να επηρεάσει τόσο την παραγωγική δυνατότητα των εκμεταλλεύσεων όσο και τη μακροπρόθεσμη συνέχεια αυτού του παραγωγικού συστήματος.

Η προστασία της φυλής αντιμετωπίζεται, επομένως, ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας διαφύλαξης της ποιότητας, της ταυτότητας και της προστιθέμενης αξίας των λεσβιακών προϊόντων.

Έξι αιτήματα προς την Πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς

Η Ομοσπονδία θέτει έξι βασικές προτεραιότητες, με αφετηρία την καταγραφή και προστασία της αυτόχθονης φυλής και την εκπόνηση ειδικού σχεδίου διάσωσης και ανασύστασης των κοπαδιών.

Ζητά επίσης άμεση και δίκαιη στήριξη των πληγέντων κτηνοτρόφων, μέτρα προστασίας της παραγωγής και της μεταποίησης, καθώς και ειδική μέριμνα για τα προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης. Για τη χρηματοδότηση των παρεμβάσεων προτάσσει την αξιοποίηση εθνικών και ευρωπαϊκών εργαλείων.

Η έκκληση απευθύνεται στο υπουργείο, στην Περιφέρεια, στις κτηνιατρικές και γεωτεχνικές υπηρεσίες, αλλά και στην επιστημονική κοινότητα, με αίτημα τη συνεργασία για την κατάρτιση μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής με συγκεκριμένες δράσεις και μετρήσιμα αποτελέσματα.

Η Ομοσπονδία δηλώνει πρόθυμη να συμβάλει στην ανάδειξη του ζητήματος και στην υποστήριξη πρωτοβουλιών για τη διάσωση της λεσβιακής κτηνοτροφίας. Όπως τονίζει, πρόκειται για μια υπόθεση που αφορά ολόκληρο το νησί, την οικονομία, την πολιτιστική του κληρονομιά και τις επόμενες γενιές.