
Για «δύο πατρίδες» μέσα στην Ελλάδα μίλησε στη «Ναυτεμπορική» η βουλεύτρια του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα: από τη μία, όπως είπε, εκείνη του κεφαλαίου που θησαυρίζει και, από την άλλη, η πατρίδα των λαϊκών στρωμάτων, για τα οποία «δεν βγαίνει» ο μήνας μετά τις 15.
Η κ. Κομνηνάκα αναφέρθηκε στο πετρέλαιο θέρμανσης, το οποίο, όπως σημείωσε, ήταν ήδη ακριβό και πλέον τα νοικοκυριά καλούνται να το πληρώσουν ακόμη ακριβότερα. Περιέγραψε τα διλήμματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, αν θα βάλουν θέρμανση, αν θα χρησιμοποιήσουν το αυτοκίνητό τους ή αν θα έχουν χρήματα για να καλύψουν βασικές ανάγκες των παιδιών τους.
Αντιπαρέβαλε την πίεση που δέχονται τα νοικοκυριά με τα κέρδη των επιχειρήσεων, λέγοντας ότι «στην ίδια χώρα οι 144 εισηγμένες εταιρείες στο Χρηματιστήριο σημείωσαν καθαρά κέρδη 7,6 δισ.», μεταξύ των οποίων και τα διυλιστήρια.
«Υπάρχει μια πατρίδα που θησαυρίζει και που η εκάστοτε κυβέρνηση φροντίζει να συνεχίζεται το θησαύρισμα αυτών των ενεργειακών ομίλων, των τραπεζών κ.λπ.», ανέφερε. Από την άλλη, πρόσθεσε, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι και συνταξιούχοι καλύπτουν σταθερά το 95% των φορολογικών εσόδων, ενώ οι κυβερνήσεις τούς ζητούν να πουν και «ευχαριστώ» για τα «ψίχουλα» που παίρνουν.
Η βουλεύτρια του ΚΚΕ υποστήριξε ότι, για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι —«αυτοί που βγάζουν τον πλούτο»— θα πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Παράλληλα, συνέδεσε τις ενεργειακές συμφωνίες με τις συνθήκες εργασίας στους χώρους παραγωγής, υπενθυμίζοντας ότι την ίδια εβδομάδα που υπογράφηκαν με τον Μάρκο Ρούμπιο οι συμβάσεις για τη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο, έχασαν τη ζωή τους δύο εργαζόμενοι στη Motor Oil.
Όπως είπε, οι νεκροί στη Motor Oil προστίθενται σε όσους έχασαν τη ζωή τους στον Ασπρόπυργο και στις εργάτριες που σκοτώθηκαν στη «Βιολάντα». Κατά την ίδια, στους χώρους εργασίας επικρατούν συνθήκες «γκέτο», ενώ οι εργαζόμενοι εργολαβικών εταιρειών δουλεύουν με εντατικούς ρυθμούς για τη συντήρηση των διυλιστηρίων.
Κλείνοντας, η Μαρία Κομνηνάκα ανέφερε ότι δεν έχει επιβεβαιωθεί πως, όταν αυξάνεται η «πίτα», κερδίζουν όλοι. Αντίθετα, όπως είπε, αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι «για να πάρει έστω και μια ανάσα ανακούφισης ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο».