
Κατά την 6η Έκθεση Βιβλίου «Στράτης Μυριβήλης» που λαμβάνει χώρα από τις 6 έως και σήμερα Σάββατο 11 Ιουλίου, στην πλατεία Μηλένα Κοντού, καθημερινά από τις 19:30 έως τις 22:30, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Λεσβιακού Καλοκαιριού που διοργανώνει ο Δήμος Μυτιλήνης, πραγματοποιήθηκαν δράσεις, που μας σύστησαν βιβλία και κατά κύριο λόγο Λέσβιων συγγραφέων.
Για πρώτη φορά πήρε μέρος η «Λεσβιακή Παροικία» και γνωρίσαμε καλύτερα την «Αιολίδα» από τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Λεσβιακή Παροικία».
Παρουσιάστηκε το «Ανθολόγιο Ένωσης Λογοτεχνών Αιγαίου 2026», των εκδόσεων «Ένωση Λογοτεχνών Αιγαίου».
Η Αθανασία Δαφιώτη, υπέγραψε με τον δικό της τρόπο, το νέο της βιβλίο για παιδιά «Τα κοσμήματα της γοργόνας», εκδόσεις Μεταίχμιο.Ο Γρηγόρης Μολυβιάτης, συνομίλησε με τους φίλους του ποιητικού λόγου και υπέγραψε την ποιητική του συλλογή «Σύνεργα του ονείρου», εκδόσεις Συρτάρι.
Την τελευταία μέρα της έκθεσης στις 19:30, θα γίνει ένα βιωματικό εργαστήρι με τίτλο «Τα σπίτια των βιβλίων» από την εμψυχώτρια Λεμονιά Πετρά και την Δημοτική βιβλιοθήκη «Ευγενία Κλειδαρά».20:30 – Αφιέρωμα σε φιλολόγους με συγγραφικό έργο για τη Λεσβιακή Γραμματεία, από τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Λέσβου καθώς και βραβεύσεις.
Θα σας γνωρίσω παρακάτω τα βιβλία που πρωτοπαρουσιάστηκαν, είχαν άρωμα γυναίκας και είναι γραμμένα από γυναίκες συγγραφείς, οι οποίες ήταν φυσικά παρούσες!
Κομπολόι στο χώμα της Χίλντα Παπαδημητρίου, αστυνομικό μυθιστόρημα. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Περιγραφή: Αθήνα, άνοιξη του 2016, και η χώρα παλεύει ακόμη με την οικονομική κρίση. Πυρκαγιές καταστρέφουν παλαιά σπίτια του κέντρου και εγκαταλειμμένα βιομηχανικά κτίρια, ενώ στους δρόμους του Μεταξουργείου βρίσκονται δολοφονημένες αλλοδαπές σεξεργάτριες. Λόγω των πολλών ανοιχτών μετώπων, όταν στο παλιό εργοστάσιο της Columbia θα βρεθούν δύο σκελετοί κι ένα κεχριμπαρένιο κομπολόι, σαν επιθανάτιο στολίδι, μόνο η αστυνόμος Αΐντα Μητροπούλου θα θελήσει να ερευνήσει αυτή την ανεξιχνίαστη υπόθεση.
Με τη βοήθεια ενός Ρομά αστυφύλακα, ενός αστυνομικού νερντ της τεχνολογίας και μιας ομάδας γκραφιτάδων, κυρίως όμως με τη βοήθεια του παλιού της φίλου, του Χάρη Νικολόπουλου, η Αΐντα θα περιπλανηθεί στις γειτονιές του υποβαθμισμένου κέντρου, στα προσφυγικά της Καλλιθέας και στο ερειπωμένο παλιό εργοστάσιο της Columbia, αναζητώντας τον μίτο που συνδέει παλιές και καινούργιες δολοφονίες, εξαφανισμένους μουσικούς και παλαίμαχους δημοσιογράφους, ανθρώπους της νύχτας και επαγγελματίες κακοποιούς.
Γιατί όπως λέει συχνά ο Χάρης Νικολόπουλος, ποτέ τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται· αλλά ούτε φαίνονται όπως είναι.
«Η Αθήνα ήταν κάποτε μια όμορφη πόλη, που ξυπνούσε χαμογελαστή κάθε πρωί, τριγυρισμένη από βουνά και δροσερούς λόφους και μια γαλάζια θάλασσα που της έβρεχε τα πόδια. Οι κάτοικοί της όμως, που δεν ήταν ούτε όμορφοι ούτε χαμογελαστοί, αποφάσισαν να γκρεμίσουν τα παλιά αρχοντικά και τα μικροαστικά σπιτάκια τους, για να τα αντικαταστήσουν με άσχημες πολυκατοικίες χωρίς χαρακτήρα. Στη συνέχεια πήραν σειρά τα βιομηχανικά κτίρια, που έμειναν άδεια μετά την αποβιομηχάνιση της χώρας, τη δεκαετία του ’90. Λες και διατηρώντας την Ακρόπολη στη θέση της οι Αθηναίοι είχαν κάνει το καθήκον τους απέναντι στην πόλη εφ’ όρου ζωής».Απόσπασμα από το αστυνομικό βιβλίο.
«Μύρτις, το κοριτσάκι που γύρισε από το πολύ μακρινό χθες», βιβλίου της Στρατούλας Μουτζουρέλλη – Κωμαΐτου, από την Reprographics.
Περιγραφή: Tην ηρωίδα μου τη λένε Μύρτιδα. Είναι ένα εντεκάχρονο κοριτσάκι, που «ξύπνησε» από έναν βαθύ ύπνο, ύστερα από 2.500 χρόνια. Απίστευτο, ε; Λαχταρά να μας διηγηθεί τη σύντομη, τραγική εντεκάχρονη ζωή της και να μας μεταφέρει στα χρυσά χρόνια του Περικλή, τότε που αυτή έζησε. Κυρίως όμως να μας κάνει κοινωνούς του ονείρου της: έναν κόσμο ειρηνικό, χωρίς πολέμους, χωρίς αγριότητες, χωρίς φτώχεια. Θα μπορέσουμε να την κάνουμε ευτυχισμένη και να απαντήσουμε στα ερωτήματα που τη βασανίζουν;
5ος αιώνας π.Χ. Η Αθήνα ζει τον Χρυσό αιώνα της. Σε μια γειτονιά της, μέσα στη θαλπωρή και στην αγάπη της οικογένειάς της, ζει και ένα μικρό κοριτσάκι, η Μύρτις. Η ειρήνη και η ξενοιασιά των Αθηναίων χάνονται, όταν ξεσπά ο Πελοποννησιακός πόλεμος το 431 π.Χ. Μέσα στη συμφορά του πολέμου, το δεύτερο μόλις χρόνο του, το 431 π.Χ. ξεσπά και μια άλλη, ο λοιμός, που προσθέτει χιλιάδες νεκρούς κοντά σ' αυτούς του πολέμου. Ανάμεσά τους και η μόλις 11 χρονών Μύρτις, που μαζί με άλλους πετάχτηκε σε έναν ομαδικό τάφο. Η τύχη το έφερε, ο τάφος ανακαλύφθηκε και βρέθηκε το κρανίο της σε πολύ καλή κατάσταση. Αυτό κίνησε το ενδιαφέρον ειδικών επιστημόνων, που έκαναν την ανάπλαση του προσώπου της. Έτσι, ύστερα από 2.500 χρόνια, βρέθηκε να "ζει" στην εποχή μας. Η Μύρτις, θύμα του πολέμου, ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο, μεταφέροντας το μήνυμα της ειρήνης και τον ευαγγελισμό ενός κόσμου χωρίς πολέμους, χωρίς βία. Μακάρι να κάνουμε το όνειρό της πραγματικότητα!
«Κίτρινη Αζαλέα, Ροδόδεντρο ποίησης», της Εύας Αρβανίτη – Μιχαλοπούλου, Λέσβιας φιλολόγου, συγγραφέως και ποιήτριας, των εκδόσεων «Ενύπνιο», από την Εταιρεία Αιολικών Μελετών και την Ένωση Λογοτεχνών Αιγαίου. 
Περιγραφή της ποιητικής συλλογής: Ε, σείς ορφανεμένες μνήμες, ροδαμοί άγριας ΚΙΤΡΙΝΗΣ ΑΖΑΛΕΑΣ στης αναπόλησης το θυμητάρι αναζητήστε νέα δρομολόγια στου νόστου τις κοσμογραμμές για τον ανώτατο κόρυμβο. Αυτή τη φορά, είπα, δεν θα δακρύσω μα η συγκίνηση επέπληξε δάκρυ ετοιμόρροπο, δειλά αγκιστρωμένο στου ματοτσίνορου την άτεγκτη κλεψύδρα. Μες στη στιλπνή σταγόνα του καθρεφτιζότανε μπονσάι ΚΙΤΡΙΝΟ ΡΟΔΟΔΕΝΤΡΟ, το ανεκπλήρωτο νόστιμον ήμαρ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).