Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών ο πανεπιστημιακός καθηγητής Παναγιώτης Δ. Ξωχέλλης από το Πέραμα της Γέρας. Είχε γεννηθεί το 1936 και ήταν απόφοιτος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Μυτιλήνης.

Ο Παναγιώτης Δ. Ξωχέλλης υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Παιδαγωγικής στην Ελλάδα, αφήνοντας έντονο το αποτύπωμά του στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, στην επιστημονική έρευνα και στη διαμόρφωση της σύγχρονης παιδαγωγικής σκέψης. Με καταγωγή από το Πέραμα Γέρας της Λέσβου, διατήρησε πάντοτε στενούς δεσμούς με τον τόπο του, αποτελώντας σημείο αναφοράς για πολλές γενιές εκπαιδευτικών.

Μετά την αποφοίτησή του από την Παιδαγωγική Ακαδημία Μυτιλήνης, συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου ολοκλήρωσε προπτυχιακές, μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στην Παιδαγωγική. Η ακαδημαϊκή του πορεία ξεκίνησε στη Γερμανία, όπου δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα.

Το 1975 εξελέγη καθηγητής Παιδαγωγικής στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου υπηρέτησε επί περίπου τρεις δεκαετίες, συμβάλλοντας καθοριστικά στην εκπαίδευση χιλιάδων φοιτητών και στη διαμόρφωση νέων επιστημόνων. Μετά την ολοκλήρωση της πανεπιστημιακής του διαδρομής αναγορεύτηκε ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ. Παράλληλα, δίδαξε και στα πανεπιστήμια της Κύπρου και του Fribourg της Ελβετίας, ενισχύοντας τη διεθνή παρουσία της ελληνικής παιδαγωγικής επιστήμης.

Η επιστημονική του δραστηριότητα επικεντρώθηκε στη Σχολική Παιδαγωγική, στη Διδακτική Έρευνα, στην εκπαίδευση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, καθώς και στην εκπαιδευτική πολιτική και τις μεταρρυθμίσεις του εκπαιδευτικού συστήματος. Το έργο του συνέβαλε ουσιαστικά στον δημόσιο διάλογο για την εκπαίδευση και επηρέασε την εξέλιξη της παιδαγωγικής επιστήμης στην Ελλάδα.

Παράλληλα, ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο, με δεκάδες επιστημονικά βιβλία που χρησιμοποιήθηκαν επί σειρά ετών ως βασικά πανεπιστημιακά συγγράμματα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα έργα «Εισαγωγή στην Παιδαγωγική», «Σχολική Παιδαγωγική», «Ο Εκπαιδευτικός στον Σύγχρονο Κόσμο», «Παιδαγωγική και Εκπαίδευση Σήμερα» και «Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση και Εκπαιδευτική Πολιτική», τα οποία αποτέλεσαν σημαντικά εργαλεία για φοιτητές, εκπαιδευτικούς και ερευνητές.

Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε θλίψη στην πανεπιστημιακή κοινότητα και στους ανθρώπους της εκπαίδευσης, οι οποίοι τον θυμούνται ως έναν διακεκριμένο επιστήμονα, έναν αφοσιωμένο δάσκαλο και έναν άνθρωπο με βαθιά προσήλωση στην παιδεία και την καλλιέργεια των νέων. Με την απώλειά του, η Λέσβος και η ελληνική εκπαίδευση αποχαιρετούν έναν άνθρωπο που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στη γνώση, την έρευνα και την πρόοδο της Παιδαγωγικής επιστήμης.