Με έντονη συγκίνηση, βαθιά κατάνυξη και τη συμμετοχή πιστών τελέστηκε το Σάββατο 4 Ιουλίου στην Ιερά Μονή Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, στον Λόφο των Καρυών στη Θερμή, το ετήσιο μνημόσυνο για τη συμπλήρωση δεκατριών ετών από την κοίμηση της μακαριστής Καθηγουμένης Ευγενίας Κλειδαρά, της γυναίκας που ταύτισε το όνομά της με την ίδρυση και την πνευματική ακτινοβολία του μοναστηριού.

Η ατμόσφαιρα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη, καθώς οι εκατοντάδες προσκυνητές που βρέθηκαν στη Μονή απέτισαν φόρο τιμής στη μορφή που για δεκαετίες αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη Λέσβο και για χιλιάδες ανθρώπους από κάθε γωνιά της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Η γυναίκα που έχτισε μια πνευματική κιβωτό

Η μακαριστή Ευγενία Κλειδαρά δεν υπήρξε απλώς η πρώτη ηγουμένη και κτήτωρ της Ιεράς Μονής αλλά για τους ανθρώπους που τη γνώρισαν ήταν η «μανούλα Ευγενία», μια πνευματική μητέρα που στάθηκε δίπλα σε όσους αναζητούσαν παρηγοριά, συμβουλή και ελπίδα.

Με ελάχιστα υλικά μέσα, αλλά με ακλόνητη πίστη, ξεκίνησε πριν από δεκαετίες την ανέγερση του μοναστηριού στον Λόφο των Καρυών. Ένα έργο που δεν στηρίχθηκε μόνο στην ανθρώπινη προσπάθεια, αλλά, όπως πίστευε η ίδια, στην πρόνοια του Θεού και στις πρεσβείες των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης.

Το μοναστήρι εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος της Ορθοδοξίας, υποδεχόμενο κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες που αναζητούν πνευματική ενίσχυση.

Ένα έργο που ξεπέρασε τα όρια της Μονής

Η προσφορά της Ευγενίας Κλειδαρά, ωστόσο, δεν περιορίστηκε ποτέ στα όρια του μοναστηριού.Με διακριτικότητα αλλά και αποφασιστικότητα στήριξε δεκάδες νέους που αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν τις πανεπιστημιακές τους σπουδές.

Παράλληλα, χρηματοδότησε τη δημιουργία σύγχρονων εργαστηρίων πληροφορικής σε σχολεία της Θερμής, συμβάλλοντας ώστε οι μαθητές της περιοχής να αποκτήσουν πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες σε μια εποχή που κάτι τέτοιο αποτελούσε σημαντική καινοτομία.

Ιδιαίτερη ήταν και η συμβολή της στην ίδρυση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης «Ευγενία Κλειδαρά» στη Μυτιλήνη, την οποία ενίσχυσε όχι μόνο με την εξασφάλιση του χώρου, αλλά και με τη συγκρότηση και τον εμπλουτισμό του περιεχομένου της.

Το κοινωνικό της έργο περιλάμβανε ακόμη τη στήριξη ορφανοτροφείων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και τη δωρεά εξοπλισμού για τη λειτουργία νηπιαγωγείων στη Θερμή και στο Πλωμάρι.

Η αγάπη της προς τον συνάνθρωπο ξεπέρασε και τα ελληνικά σύνορα. Στο Καμερούν ανέλαβε την ανέγερση σχολείου, νοσοκομείου και εκκλησίας, προσφέροντας εκπαίδευση, περίθαλψη και ελπίδα σε χιλιάδες παιδιά και οικογένειες που ζούσαν κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.

Συγκίνηση στο τρισάγιο

Κατά τη διάρκεια του φετινού μνημοσύνου, ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά της νυν Ηγουμένης της Μονής, Γερόντισσας Ταβιθά, η οποία μίλησε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη για τη γυναίκα που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της Μονής.Η Γερόντισσα Ταβιθά συνεχίζει με συνέπεια το έργο που παρέλαβε, διατηρώντας ζωντανό το πνευματικό και κοινωνικό όραμα της προκατόχου της και ενισχύοντας καθημερινά τη φιλανθρωπική και ποιμαντική παρουσία της Μονής.

«Με πενιχρά μέσα έκτισε παλάτι»

Ιδιαίτερα συγκλονιστικά ήταν και τα λόγια του ιερέα που τέλεσε το τρισάγιο.

Αναφερόμενος στη μακαριστή Γερόντισσα, υπογράμμισε ότι επρόκειτο για μια γυναίκα που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στην οικοδόμηση αυτού του τόπου προσευχής.«Η Ευγενία ήρθε εδώ και με πενιχρά μέσα έκτισε παλάτι. Δεν έφτιαξε απλώς ένα μοναστήρι. Έφτιαξε μια όαση. Μια κιβωτό για ψυχές πονεμένες, νέους, γονείς, ανθρώπους από κάθε γωνιά της Ελλάδας και του κόσμου», ανέφερε χαρακτηριστικά, λόγια που συγκίνησαν βαθιά τους παρευρισκόμενους.

«Δεν έφυγε ποτέ…»

Καθ' όλη τη διάρκεια της επιμνημόσυνης δέησης, πολλοί πιστοί δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τη συγκίνησή τους.Άνθρωποι που είχαν γνωρίσει προσωπικά τη Γερόντισσα Ευγενία, αλλά και νεότεροι που μεγάλωσαν ακούγοντας για το έργο και την προσφορά της, στάθηκαν σιωπηλοί μπροστά στον τάφο της.

Χαρακτηριστική ήταν η φράση μιας ηλικιωμένης προσκυνήτριας, η οποία ψιθύρισε: «Η μανούλα Ευγενία δεν έφυγε ποτέ. Είναι ακόμη εδώ. Στο μοναστήρι, στις προσευχές μας, στο έργο που συνεχίζεται».

Μια παρακαταθήκη που παραμένει ζωντανή

Δεκατρία χρόνια μετά την κοίμησή της, η παρουσία της μακαριστής Ευγενίας Κλειδαρά παραμένει αισθητή σε κάθε γωνιά της Ιεράς Μονής του Αγίου Ραφαήλ.

Το μοναστήρι εξακολουθεί να αποτελεί τόπο ελπίδας, προσευχής και πνευματικής αναγέννησης για χιλιάδες ανθρώπους, δικαιώνοντας το όραμα της γυναίκας που αφιέρωσε τη ζωή της στην πίστη, την αγάπη και τη διακονία του ανθρώπου.

Η παρακαταθήκη της δεν αποτυπώνεται μόνο στα κτίρια που άφησε πίσω της, αλλά κυρίως στις ζωές που άγγιξε, στους νέους που στήριξε, στους αδύναμους που βοήθησε και στις αμέτρητες ψυχές που βρήκαν παρηγοριά μέσα από την παρουσία και την προσευχή της.

Γι' αυτό και η Λέσβος δεν τη θυμάται απλώς. Την τιμά και την ευγνωμονεί, αναγνωρίζοντας ότι το έργο της εξακολουθεί να φωτίζει τον δρόμο των ανθρώπων, μέσα από τη συνέχιση της αποστολής της Ιεράς Μονής και της Γερόντισσας Ταβιθά.