Με έντονα συναισθηματικό αλλά και αγωνιστικό χαρακτήρα πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τρίτης, 30 Ιουνίου, στην πλατεία Σαπφούς, η κινητοποίηση διαμαρτυρίας που διοργάνωσε το Εργατικό Κέντρο Λέσβου, λίγες μόλις ώρες μετά τον θάνατο του 63χρονου συνταξιούχου οικοδόμου, ο οποίος έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια εργασιών.

Η συγκέντρωση εξελίχθηκε σε μια συνολική καταγγελία για την κατάσταση που επικρατεί στους χώρους εργασίας, με τους ομιλητές να υποστηρίζουν ότι τα εργατικά δυστυχήματα δεν αποτελούν «κακιά στιγμή», αλλά αποτέλεσμα της εντατικοποίησης της εργασίας, της έλλειψης ουσιαστικών ελέγχων, της υποστελέχωσης των ελεγκτικών μηχανισμών και της οικονομικής πίεσης που αναγκάζει ακόμη και συνταξιούχους να συνεχίζουν να εργάζονται.

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν εργαζόμενοι από διάφορους κλάδους, συνδικαλιστές και εκπρόσωποι συλλόγων. Παρόντες ήταν αντιπροσωπεία του Νομαρχιακού Τμήματος ΑΔΕΔΥ Λέσβου, αποτελούμενη από τον Γιώργο Αλεξίου, την Ειρήνη Βαρελτζή και τον Λάμπρο Βενετή, η Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ Χριστίνα Μπέλλα, καθώς και η επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης του Δήμου Μυτιλήνης Νίκη Τσιριγώτη.

«Κάθε δύο ημέρες σκοτώνεται ένας εργαζόμενος»

Την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λέσβου, Γιάννης Ζαφειρίου, ο οποίος ξεκίνησε εκφράζοντας τα συλλυπητήρια της διοίκησης προς την οικογένεια του άτυχου οικοδόμου.

«Ο συνάδελφός μας, που έχασε χθες τη ζωή του στο μεροκάματο, έρχεται να προστεθεί στη μεγάλη λίστα των εργατών και εργατριών που έφυγαν από το σπίτι τους για να δουλέψουν και δεν γύρισαν ποτέ πίσω. Έτσι λειτουργεί η εργοδοσία. Για να αυξήσει τα κέρδη της, δεν διστάζει να θυσιάζει ανθρώπινες ζωές», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου παρουσίασε στοιχεία για την αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων στη χώρα, σημειώνοντας ότι το πρόβλημα έχει πάρει πλέον ανησυχητικές διαστάσεις.

«Το 2025 σκοτώθηκαν διακόσιοι ένας εργαζόμενοι. Μέχρι σήμερα, μέσα στο 2026, οι νεκροί έχουν ήδη φτάσει τους 80. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Στη χώρα μας, κάθε δύο ημέρες σκοτώνεται ένας εργαζόμενος.»

Όπως υποστήριξε, τα περιστατικά που γίνονται γνωστά αποτελούν μόνο ένα μέρος της πραγματικής εικόνας.

«Πριν λίγες εβδομάδες είχαμε εργατικά ατυχήματα στο Κάστρο, στο λιμάνι και σε συνεργείο της ΕΒΙΝΤΑ. Πολλά ακόμη δεν καταγράφονται ποτέ. Οι εργαζόμενοι φοβούνται να μιλήσουν, φοβούνται την απόλυση, φοβούνται την τρομοκρατία που ασκείται στους χώρους δουλειάς.»

«Δεν φταίει η κακιά στιγμή»

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν όταν αναφέρθηκε στην προσπάθεια, όπως είπε, να αποδίδονται τα δυστυχήματα σε ανθρώπινο λάθος ή στην «κακιά στιγμή».

«Δεν πρόκειται για φυσικά φαινόμενα. Δεν είναι ατυχία. Οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε παγίδες θανάτου. Σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχουν ούτε τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας, μόνο και μόνο για να εξοικονομηθεί κόστος. Το κέρδος μπαίνει πάνω από την ανθρώπινη ζωή.»

Παράλληλα περιέγραψε συγκεκριμένα περιστατικά από τη Λέσβο, λέγοντας ότι το περασμένο καλοκαίρι εργαζόμενοι εκτελούσαν χωματουργικές εργασίες κάτω από θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους σαράντα δύο βαθμούς, παρά την υπουργική απόφαση για διακοπή των εργασιών λόγω καύσωνα.

«Αν δεν παρενέβαινε το Εργατικό Κέντρο, οι εργάτες θα συνέχιζαν μέχρι το βράδυ. Το ίδιο συνέβη και με διανομείς που υποχρεώνονταν να εργάζονται μέσα σε έντονα καιρικά φαινόμενα.»

«Οι ζωές μας δεν είναι αναλώσιμες»

Ο Γιάννης Ζαφειρίου κάλεσε τους εργαζόμενους να οργανωθούν ακόμη περισσότερο στα σωματεία τους.«Οι ζωές μας δεν είναι αναλώσιμες. Δεν θα αποδεχτούμε αυτή την κατάσταση ως κανονικότητα. Δεν θα δεχτούμε να πηγαίνουμε στη δουλειά μας και να μη γνωρίζουμε αν και σε τι κατάσταση θα επιστρέψουμε στις οικογένειές μας.»

Παράλληλα παρουσίασε το πλαίσιο διεκδικήσεων του Εργατικού Κέντρου, ζητώντας ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους εργασίας, πλήρη καταγραφή των εργατικών ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών, ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας με προσωπικό και μέσα, διακοπή των εργασιών κατά τη διάρκεια καυσώνων και ακραίων καιρικών φαινομένων με πλήρεις αποδοχές, υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και μείωση του εργάσιμου χρόνου σε επτάωρο – πενθήμερο – τριανταπεντάωρο.

«Οι χώροι δουλειάς είναι αρένες θανάτου»

Σε ιδιαίτερα συγκινησιακό τόνο κινήθηκε και η ομιλία του προέδρου του Συνδικάτου Οικοδόμων Λέσβου, Φώτη Κολαρά, ο οποίος υπογράμμισε ότι ο θάνατος του 63χρονου συναδέλφου του δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό.

«Θέλουμε πρώτα από όλα να εκφράσουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του Δημήτρη. Με αυτό το τραγικό δυστύχημα επιβεβαιώνεται αυτό που εδώ και χρόνια καταγγέλλουμε. Οι χώροι δουλειάς είναι αρένες θανάτου και κανείς μας δεν γνωρίζει αν θα επιστρέψει σπίτι του.»

Όπως ανέφερε, ο κλάδος των οικοδόμων παραμένει διαχρονικά ένας από τους πιο επικίνδυνους.«Ήδη περισσότεροι από δεκαπέντε οικοδόμοι έχουν χάσει τη ζωή τους μέσα στο 2026. Εδώ στη Λέσβο, πριν λίγους μήνες, χάσαμε ακόμη έναν συνάδελφο όταν κατέρρευσε η πέργκολα στην οποία εργαζόταν.»

«Δουλεύουν μέχρι να πέσουν»

Ο πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων απέδωσε την αύξηση των δυστυχημάτων στην οικονομική ασφυξία που βιώνουν οι εργαζόμενοι.«Δεν είναι η μοίρα μας ούτε η κακιά στιγμή. Είναι η ακρίβεια που αναγκάζει τους ανθρώπους να κάνουν δύο και τρεις δουλειές, να εργάζονται δέκα και δώδεκα ώρες για να πληρώσουν το νοίκι, τα καύσιμα, το σούπερ μάρκετ και τους λογαριασμούς.»

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο γεγονός ότι το τελευταίο θύμα ήταν συνταξιούχος.«Αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να απολαμβάνει τη σύνταξή του και όχι να βρίσκεται πάνω σε σκαλωσιές. Όμως οι χαμηλές συντάξεις και η ακρίβεια οδηγούν πολλούς συναδέλφους να συνεχίζουν να δουλεύουν ακόμη και μετά τη συνταξιοδότηση.»

Ο ίδιος σημείωσε ότι ανάλογα περιστατικά έχουν καταγραφεί και σε άλλες περιοχές της χώρας, αναφέροντας χαρακτηριστικά εργατικά ατυχήματα με εβδομηντάχρονους οικοδόμους στην Κρήτη και στη Φωκίδα.«Οι κυβερνήσεις έχουν διαχρονικά ευθύνη γιατί μας αναγκάζουν να δουλεύουμε μέχρι να πέσουμε.»

Τα αιτήματα των οικοδόμων

Ο Φώτης Κολαράς ζήτησε την άμεση εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων προστασίας.Μεταξύ άλλων έκανε λόγο για υποχρεωτική διακοπή εργασιών κατά τη διάρκεια καυσώνων, παρουσία γιατρών και νοσηλευτών στα μεγάλα εργοτάξια, στελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας ώστε να πραγματοποιούνται ουσιαστικοί έλεγχοι, κανονική ασφάλιση όλων των εργαζομένων, απόδοση των υπεξαιρεμένων ενσήμων και υποχρεωτική εφαρμογή της κλαδικής συλλογικής σύμβασης.

«Όχι άλλο αίμα εργατών. Να δυναμώσει το σωματείο μας και η συλλογική μας φωνή, ώστε να μπορούμε να γυρίζουμε ασφαλείς στα σπίτια μας», κατέληξε.

Παρεμβάσεις από τους συνταξιούχους και τις γυναίκες

Ο πρόεδρος της Παλλεσβιακής Ένωσης Συνταξιούχων ΕΦΚΑ, Βαγγέλης Χριστοδούλου, στάθηκε στο γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι συνταξιούχοι αναγκάζονται να επιστρέφουν στην εργασία.

Όπως είπε, οι χαμηλές συντάξεις δεν επαρκούν για την κάλυψη των βασικών αναγκών, ενώ χαρακτήρισε πρόκληση το γεγονός ότι παρουσιάζεται ως επιτυχία η δυνατότητα απασχόλησης των συνταξιούχων.

«Αν πραγματικά ήθελαν να στηρίξουν τους συνταξιούχους, θα εξασφάλιζαν αξιοπρεπείς συντάξεις ώστε να μπορούν να ζουν χωρίς να αναγκάζονται να επιστρέφουν στα εργοτάξια.»

Από την πλευρά της, η Θεοδώρα Διαμαντή, από τον Σύλλογο Προοδευτικών Γυναικών Μυτιλήνης, υπογράμμισε ότι σχεδόν κάθε εβδομάδα καταγράφεται και ένα νέο εργατικό δυστύχημα.

«Δεν θα συνηθίσουμε να πηγαίνουμε στη δουλειά και να μη γνωρίζουμε αν θα επιστρέψουμε στις οικογένειές μας. Συνεχίζουμε τον αγώνα για μέτρα προστασίας, σταθερή εργασία με δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς.»

Πορεία στο κέντρο της πόλης

Μετά το τέλος των ομιλιών οι συγκεντρωμένοι πραγματοποίησαν πορεία στην αγορά της Μυτιλήνης, κρατώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα για την προστασία της ζωής των εργαζομένων.

Το μήνυμα που κυριάρχησε σε όλη τη διάρκεια της κινητοποίησης ήταν ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να θεωρούν φυσιολογικό να ξεκινούν για το μεροκάματο χωρίς τη βεβαιότητα ότι θα επιστρέψουν ασφαλείς στα σπίτια τους. Οι διοργανωτές ξεκαθάρισαν ότι θα συνεχίσουν τις παρεμβάσεις τους, διεκδικώντας αυστηρότερους ελέγχους, ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας και καλύτερες συνθήκες εργασίας, ώστε να μη θρηνήσει ξανά η Λέσβος άλλο θύμα στο μεροκάματο.