Η είδηση της εκδημίας του πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου συνεχίζει να προκαλεί βαθιά συγκίνηση σε ολόκληρη τη Λέσβο, με φορείς, εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης και απλούς πολίτες να αποχαιρετούν έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στην Εκκλησία και στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Με δημόσια δήλωσή του, ο Δήμαρχος Μυτιλήνης Παναγιώτης Χριστόφας εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του αγαπητού ιερέα, υπογραμμίζοντας τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε επί δεκαετίες στο Ιερό Προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Μανταμάδο.

Όπως σημείωσε, ο πατέρας Ευστράτιος Δήσσος συνέδεσε άρρηκτα την πορεία της ζωής και της ιερατικής του διακονίας με τη Μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, υπηρετώντας με αφοσίωση έναν από τους σημαντικότερους πνευματικούς φάρους της Ορθοδοξίας. Παράλληλα, επισήμανε ότι η συμβολή του υπήρξε ουσιαστική στην περαιτέρω ανάδειξη του ιστορικού προσκυνήματος, το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς για χιλιάδες προσκυνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο Δήμαρχος αναφέρθηκε με σεβασμό στην πολύχρονη παρουσία του εκλιπόντος στην εκκλησιαστική ζωή της Λέσβου, τονίζοντας πως η προσφορά του αφήνει ένα διαχρονικό αποτύπωμα τόσο στον Μανταμάδο όσο και στο σύνολο του νησιού.

Κλείνοντας τη δήλωσή του, ο Παναγιώτης Χριστόφας εξέφρασε τα θερμά και ειλικρινή του συλλυπητήρια προς την οικογένεια του πατέρα Ευστρατίου Δήσσου, αλλά και προς όλους όσοι είχαν την ευλογία να τον γνωρίσουν, να συνεργαστούν και να συμπορευτούν μαζί του όλα αυτά τα χρόνια.

«Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε χθες το βράδυ την εκδημία του πατέρα Ευστρατίου Δήσσου. Ένας ιερέας που για δεκαετίες συνέδεσε την πορεία και τη διακονία του με την Ιερά Μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Μανταμάδο, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανάδειξή της ως ενός από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Ορθοδοξίας. Εκφράζω τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και σε όλους όσοι είχαν την ευλογία να τον γνωρίσουν και να συμπορευτούν μαζί του. Αιωνία του η μνήμη», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Δήμαρχος Μυτιλήνης.

Η απώλεια του πατέρα Ευστρατίου Δήσσου σηματοδοτεί το τέλος μιας σπουδαίας διαδρομής προσφοράς στην Εκκλησία, στον τόπο και στους ανθρώπους της Λέσβου, με την παρακαταθήκη του να παραμένει ζωντανή στη μνήμη όσων τον γνώρισαν και εμπνεύστηκαν από το έργο και την προσωπικότητά του.