Η σημερινή επίσκεψη του Υπουργού Υποδομών, Χρίστου Δήμα, στο εργοτάξιο του υπό κατασκευή Φράγματος Τσικνιά στη Λέσβο, κάθε άλλο παρά τυπική ήταν. Στο σημείο βρέθηκαν εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου, κτηνοτρόφοι και κάτοικοι, αποφασισμένοι να εκφράσουν την έντονη αντίθεσή τους στο έργο που εκτελεί η ΑΚΤΩΡ.

«Πεςτε μας,αυτό το φαραωνικό έργο ποιον θα ωφελήσει; Τους αγρότες που θα στεγνώσουν τα χωράφια τους; Τον κόλπο της Καλλονής που θα χάσει τα αφερτά υλικά του;» ακούστηκε από τους συγκεντρωμένους, με την ατμόσφαιρα να φορτίζεται γρήγορα.

Οι διαμαρτυρόμενοι υποστήριξαν πως το φράγμα θα φέρει περισσότερα προβλήματα παρά λύσεις, ζητώντας να προχωρήσουν «μικρά τεχνικά έργα» που –όπως είπαν– «θα βοηθήσουν πραγματικά το νησί». Στο στόχαστρο βρέθηκε και το ζήτημα των αποζημιώσεων για τις απαλλοτριώσεις. «Στον δρόμο για το Σίγρι μας πέταξαν ψίχουλα, το ίδιο θα κάνουν και τώρα» φώναξε κάτοικος, καταχειροκροτούμενος.

Ο κ. Δήμας, από την πλευρά του, υπερασπίστηκε το έργο λέγοντας πως «είναι απολύτως απαραίτητο για το νησί» και ότι «έχει σχεδιαστεί σε βάθος χρόνου για να αντιμετωπιστεί η λειψυδρία, ειδικά με την κλιματική κρίση». Επισήμανε δε ότι οι αποζημιώσεις για τις απαλλοτριώσεις «θα είναι σημαντικά υψηλότερες» από παλαιότερα.

Ωστόσο, οι αντιδράσεις δεν κάμφθηκαν. «Για εμάς είναι ζήτημα ζωής και θανάτου! Πού θα πάνε τα ζώα μας;» φώναξε κτηνοτρόφος. Άλλοι μίλησαν για «έλλειψη εμπιστοσύνης» και «πολιτικές αποφάσεις που αγνοούν τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας».

Παράλληλα, ούτε το Υπουργείο ούτε η εργολήπτρια εταιρεία έχουν δώσει απαντήσεις στα εμπεριστατωμένα ερωτήματα που έχει δημοσίως θέσει ο πρώην Κοινοτάρχης Αγίας Παρασκευής, Απόστολος Κομνηνάκας. Μεταξύ άλλων, ζητά να διευκρινιστούν:

• Γιατί το έργο άλλαξε χαρακτήρα από αρδευτικό του Λεκανοπεδίου Καλλονής σε υδρευτικό για τη Μυτιλήνη και τους οικισμούς Καλλονής–Αγίας Παρασκευής, χωρίς καμία πρόβλεψη για άρδευση;
• Γιατί η χωρητικότητα του ταμιευτήρα αυξήθηκε στα 12,5 εκ. κ.μ., όταν επί δεκαετίες υπήρχε αρνητική γνωμοδότηση για όγκο άνω των 7 εκ. κ.μ. λόγω περιβαλλοντικών κινδύνων;
• Έχει υπολογιστεί το λειτουργικό κόστος (επεξεργασία νερού, αντλιοστάσια, ενέργεια) και ποιος θα το επωμιστεί; Μπορεί να αντέξει ο δημότης πενταπλάσια τιμή στο κυβικό;
• Έχει ερωτηθεί η τοπική κοινωνία αν δέχεται να πληρώνει το υπέρογκο κόστος;
• Εξετάστηκαν εναλλακτικές πηγές υδροδότησης, όπως ο καθαρός ποταμός Μυλοπόταμος, που είναι και πιο κοντά;
• Πότε –αν ποτέ– θα υπάρξει λύση για την άρδευση του Λεκανοπεδίου, που είναι κρίσιμη για την αγροτική οικονομία;
• Λήφθηκε υπόψη ότι η αύξηση της λεκάνης απορροής θα αφανίσει καλλιέργειες, κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις και γαίες νέων αγροτών;
• Τι θα γίνει με την πρόσβαση στον αρχαιολογικό χώρο της Κλοπεδής και τα κτήματα δυτικά του Τσικνιά, όταν η γέφυρα της Πρινής κατακλυστεί από τα νερά;

Όπως σημειώνει ο κ. Κομνηνάκας, οι προβλέψεις των μελετητών για υδροδότηση πληθυσμού 270.000 κατοίκων (και 360.000 το 2053) είναι εξωπραγματικές για ένα νησί με μόλις 70.000 κατοίκους. «Αντί για ένα φράγμα που θα σώσει τον κάμπο, πάμε σε ένα έργο που θα εκτοξεύσει το κόστος και θα ξεκληρίσει παραγωγούς» δηλώνει, καλώντας σε συνέχιση του αγώνα για ένα αρδευτικό φράγμα που θα κρατήσει τους νέους στον τόπο τους.

Η συζήτηση στο εργοτάξιο ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα έντασης.