Σε μια καταγγελία που συγκλονίζει, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΛ Παναγιώτης Βάλεσης αποκάλυψε κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης ότι επί δύο ολόκληρα χρόνια πραγματοποιούνταν μεταφορά πόσιμου νερού χωρίς συμβάσεις και χωρίς καμία πιστοποίηση υγειονομικής καταλληλότητας των μέσων μεταφοράς.

Απαντώντας σε ερώτηση της Λαϊκής Συσπείρωσης, ο κ. Βάλεσης παρουσίασε το έργο της ΔΕΥΑΛ για την ενίσχυση του υδροδοτικού δικτύου και την κάλυψη των αναγκών εν μέσω παρατεταμένης ξηρασίας. Ωστόσο, η τοποθέτησή του πήρε δραματική τροπή όταν αποκάλυψε ότι εργολάβοι μετέφεραν νερό σε όλη τη Λέσβο επί δύο χρόνια χωρίς καμία σύμβαση και χωρίς πιστοποίηση για μεταφορά πόσιμου ύδατος.

Χαρακτηριστικά δήλωσε ότι «επί δύο χρόνια μεταφέρανε νερό σε όλη τη Λέσβο δίχως να υπάρχει απολύτως καμία σύμβαση. Δεν είναι μόνο ο Παχής, είναι κι άλλοι. Και δίχως πιστοποίηση για μεταφορά του πόσιμου νερού. Με μη πιστοποιημένα βυτία».

Η καταγγελία του συνοδεύτηκε από την παρουσίαση εξώδικης διαμαρτυρίας και αγωγής εκ μέρους του εργολάβου «Παχής», ο οποίος διεκδικεί 154.480 ευρώ για μεταφορές νερού τα έτη 2022 και 2023 — υπηρεσίες που, σύμφωνα με τον κ. Βάλεση, πραγματοποιήθηκαν χωρίς σύμβαση και χωρίς ελεγχόμενες συνθήκες. Ενώ έγινε γνωστη στην παρούσα διοίκηση της ΔΕΥΑΛ με την επίδοση του εξωδίκου.

Η αποκάλυψη εγείρει βαρύτατα ερωτήματα για την ασφάλεια του πόσιμου νερού που διανεμήθηκε σε δεκάδες χωριά της Λέσβου. Η μεταφορά με μη πιστοποιημένα βυτιοφόρα και χωρίς υγειονομική παρακολούθηση εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Ποιος διασφάλιζε την ποιότητα του νερού που έφτανε στα σπίτια των κατοίκων; Ποιος ενέκρινε ή επέτρεπε την ανεξέλεγκτη λειτουργία αυτών των πρακτικών; Πώς γινόταν επί δύο χρόνια τέτοια διαχείριση χωρίς ουδεμία παρέμβαση;

Ώρα να παρέμβει η Δικαιοσύνη
Οι αποκαλύψεις Βάλεση καθιστούν επιβεβλημένη την παρέμβαση της Εισαγγελίας, τόσο για την εξέταση ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών όσο και για την προστασία της δημόσιας υγείας. Οι πολίτες της Λέσβου δικαιούνται να γνωρίζουν τι ακριβώς ήπιαν τα τελευταία δύο χρόνια και ποιοι φέρουν την ευθύνη για τη μεταφορά νερού με μη νόμιμους και ενδεχομένως επικίνδυνους όρους.

Η δημόσια και ξεκάθαρη τοποθέτηση του Παναγιώτη Βάλεση αποτελεί παράδειγμα θεσμικής υπευθυνότητας και διαφάνειας. Σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς δοκιμάζεται, η επιλογή του να μιλήσει ανοιχτά και να φέρει στο φως τέτοιες πρακτικές δείχνει πολιτικό θάρρος και αίσθημα καθήκοντος. Όπως τόνισε «ό,τι μπορώ να κάνω σαν επιχείρηση το κάνω με το χέρι στην καρδιά και με όσο καλύτερο δυνατό τρόπο. Τώρα για αυτά που έγιναν, θα τα δούμε στη συνέχεια».

Το ερώτημα είναι ποιοι άλλοι θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων — και κυρίως αν η Δικαιοσύνη θα αναλάβει να ρίξει φως εκεί που επί χρόνια επικρατούσε σιωπή.