Ολοένα και πιο συχνά οι κάτοικοι των χωριών της κεντρικής και βόρειας Λέσβου καταθέτουν τον προβληματισμό τους  για το γεγονός ότι στα χωριά τους δεν υπάρχουν μόνιμοι ιερείς και ότι οι λειτουργίες και οι ακολουθίες γίνονται από τους λιγοστούς παπάδες των γειτονικών χωριών, κάποιοι από αυτούς προχωρημένης ηλικίας, οι οποίοι τρέχουν από οικισμό σε οικισμό για να εξυπηρετήσουν τις ενορίες και τους πιστούς.

Αφορμή για το ρεπορτάζ αυτό, αποτέλεσε η επιστολή του Συλλόγου Σκαμιωτών Λέσβου «Παναγιά Γοργόνα» η οποία εστάλη στον Μητροπολίτη Μηθύμνης κ.κ. Χρυσόστομο. Η επιστολή δημοσιεύεται στην τρίμηνη έκδοση του Συλλόγου και αναφέρει μεταξύ άλλων ότι οι ενορίες της Συκαμνιάς και συγκεκριμένα η ναοί της Αγίας Φωτεινής στο χωριό και της Παναγιάς Γοργόνας στη Σκάλα αν και είναι γνωστές ιστορικές εκκλησίες με ξεχωριστή αρχιτεκτονική και ομορφιά εντούτοις σήμερα δεν έχουν μόνιμο ιερέα για να υπηρετήσει τις ανάγκες τους. «Η κατάσταση αυτή σημειώνεται στην επιστολή, προκαλεί αρνητικές συνέπειες στην τοπική κοινωνία πρωτίστως η οποία δεν έχει την δυνατότητα να ασκήσει τα θρησκευτικά της καθήκοντα με αποτέλεσμα ίσως την ακούσια απομάκρυνση από τις θρησκευτικές συνήθειες αλλά και την αδυναμία εκκλησιασμού των επισκεπτών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες κυρίως που κατακλύζουν τον όμορφο τόπο μας».

Ανάλογες αναφορές με αυτή των κατοίκων της Συκαμνιάς πολύ συχνά ακούμε από δημότες άλλων μικρών κοινοτήτων της Δυτικής κυρίως Λέσβου η οποίοι αναφέρονται στο πρόβλημα της μη ύπαρξης μόνιμου ιερέα στα χωριά τους.

Το «Ν» επικοινώνησε με την Μητρόπολη Μηθύμνης και μίλησε με τον υπεύθυνο για το ζήτημα αυτό θέτοντάς του το ερώτημα γιατί δεν χειροτονούνται νέοι ιερείς οι οποίοι θα ανανεώσουν τον κλήρο στην περιοχή καλύπτοντας πιο άνετα και πιο εύκολα τις ανάγκες που προκύπτουν.

Όπως μας εξήγησαν η Μητρόπολη έχει κάθε καλή πρόθεση και διάθεση να τοποθετήσει νέους ιερείς στα χωριά, ωστόσο σημείωσε χαρακτηριστικά, «δεν υπάρχουν άτομα που  εκδηλώνουν ενδιαφέρον να διακονήσουν τους  μικρούς οικισμούς».

«Οι περισσότεροι νέοι ιερείς, σημείωσε ο υπεύθυνος της Μητρόπολης Μηθύμνης, είναι άνθρωποι με οικογένειες, παιδιά και πολλές υποχρεώσεις. Οι άνθρωποι αυτοί θέλουν φυσικά να υπηρετήσουν τον Θεό όμως οι οικογενειακές τους ανάγκες δεν τους αφήνουν μεγάλα περιθώρια να πάνε στα χωριά. Οι περισσότεροι λοιπόν μετά την χειροτονία είτε επιλέγουν την Μυτιλήνη που είναι μια μεγάλη πόλη με αρκετές ενορίες, είτε πηγαίνουν σε κεφαλοχώρια τα οποία φυσικά έχουν σχολείο, φροντιστήριο για τα παιδιά τους, δραστηριότητες και άλλα πράγματα απαραίτητα πλέον για τις σύγχρονες οικογένειες ακόμη και τον ιερέων».

«Βέβαια υπάρχουν και φωτεινά παραδείγματα επισήμανε, ιερέων που έρχονται στον τόπο μας από μακριά και δέχονται να διακονήσουν και να υπηρετήσουν τον Θεό σε μικρά χωριά. Χαρακτηριστική η περίπτωση  νέου σε ηλικία ιερέα ο οποίος ήρθε από την Σπάρτη και υπηρετεί με ζέση και πολύ αγάπη σε Λεπέτυμνο και Άργενο. Είχαμε και άλλη μια περίπτωση καλού ιερέα ο οποίος ήρθε από την Ρόδο για να υπηρετήσει στα Χίδυρα. Δυστυχώς δεν έμεινε πολύ καιρό και ζήτησε να φύγει. Δεν μπορούμε να αναγκάσουμε κανέναν να μείνει παρά τη θέλησή του. Ούτε φυσικά να αναγκάσουμε ιερείς να έρθουν στα χωριά μας χωρίς να το επιθυμούν».

Την  λύση στο πρόβλημα έλλειψης μόνιμων ιερέων, δίνει συνήθως η μετακίνηση ιερέων από χωριό σε χωριό με τις λειτουργίες και τις ακολουθίες των εορτών να γίνονται σε διαφορετικές ώρες.

Όπως αναφέρει ο υπεύθυνος της Μητρόπολης Μηθύμνης η ιεροσύνη είναι διακονία δεν είναι επάγγελμα. «Οι υφιστάμενοι ιερείς δέχονται με χαρά να υπηρετήσουν και να καλύψουν τις ανάγκες και άλλων χωριών πέρα από την ενορία που έχουν μόνιμη θέση. Ποτέ κανείς δεν παραπονέθηκε γι αυτό ούτε και αρνήθηκε να λειτουργήσει και να κάνει τα πανηγύρια και τις γιορτές στα μικρά χωριά. Μακάρι να είχαμε πολλές επιλογές και πολλούς ανθρώπους που έχουν δυνάμεις να υπηρετήσουν ακόμη και στους πιο απομακρυσμένους οικισμούς. Δεν υπάρχουν και αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο στη Μητρόπολη Μηθύμνης και στην Λέσβο αλλά σε όλη την Ελλάδα και όπου υπάρχουν μικρές ενορίες και χωριά με λιγοστούς κατοίκους»