Επτά μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νίκος Παναγιωτόπουλος, εδέησε να επισκεφτεί τα νησιά του βορείου Αιγαίου και συγκεκριμένα τη Χίο. 

Η είδηση της επίσκεψης του Υπουργού επιφύλαξε μια σημαντική ανακοίνωση. Το σχέδιο για την ανέγερση νέας υπερδομής στον Θόλο της Χίου απορρίπτεται και αντί αυτού, θα αναβαθμιστεί η ήδη υπερκορεσμένη δομή της ΒΙΑΛ. Να σημειωθεί ότι η δομή της ΒΙΑΛ υπερβαίνει ήδη τα όρια δυναμικότητας της, φιλοξενώντας 1.065 αιτούντες άσυλο αντί για τους 1.014 που προβλέπεται. Ένα βήμα προς την «αναβάθμιση» μιας υπερφορτωμένης δομής, που σίγουρα δεν προσφέρει λύση.
Αυτά για τη Χίο. Εδώ στη Λέσβο, παρά τη συνεχιζόμενη πίεση που δέχεται το ΚΕΔ Λέσβου, εξακολουθεί να μην υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση από την κυβέρνηση. Το έργο της Βάστριας, που έχει πάρει παρατάσεις, έχει πλέον ορίζοντα ολοκλήρωσης το τέλος Απριλίου 2025, με το ερώτημα να παραμένει.Θα είναι τελικά έτοιμο ή θα υπάρξει νέα καθυστέρηση;

Ένα από τα ανησυχητικά στοιχεία, όμως, είναι και η απουσία στρατηγικής από τους τοπικούς άρχοντες της Λέσβου. Αν και το νησί είχε βιώσει στο παρελθόν έντονες κινητοποιήσεις και αντιδράσεις κατά των υπερδομών, σήμερα η τοπική αυτοδιοίκηση μοιάζει να έχει παραδοθεί πλήρως στις κυβερνητικές αποφάσεις χωρίς να διεκδικεί σαφή λύση για το μέλλον των δομών.

Η Λέσβος, παρά τις σοβαρές ενστάσεις της τοπικής κοινωνίας, κινδυνεύει να βρεθεί με δύο δομές φιλοξενίας — το ΚΕΔ Καρά Τεπέ και τη Βάστρια — χωρίς κανείς να γνωρίζει αν και οι δύο θα παραμείνουν ανοιχτές ή αν η κατάσταση θα βελτιωθεί με την ολοκλήρωση της νέας δομής.Η Χίος, τουλάχιστον, φαίνεται να «γλίτωσε» την υπερδομή στον Θόλο, αλλά η Λέσβος, παρά τις κινητοποιήσεις του παρελθόντος, δεν κατάφερε να αποφύγει την γιγαντιαία υπερδομή μέσα στο δάσος.

Η πολιτική του Υπουργείου, όπως αποδεικνύεται από τη στάση του κ. Παναγιωτόπουλου, ενισχύει την αίσθηση ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να λειτουργεί με αποσπασματικό και βραχυπρόθεσμο σχεδιασμό, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των αποφάσεών της στις τοπικές κοινωνίες.

Η Λέσβος παραμένει παραμελημένη, με το πρόβλημα των δομών φιλοξενίας να διογκώνεται και οι κάτοικοι να παραμένουν σε πλήρη αβεβαιότητα για το μέλλον τους. Η κυβέρνηση, αν θέλει να δείξει ότι πραγματικά ενδιαφέρεται για την ευημερία των νησιωτών, οφείλει να αναλάβει επιτέλους συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Ο χρόνος της αναμονής έχει τελειώσει, και η τοπική κοινωνία του νησιού μας απαιτεί άμεσες και ρεαλιστικές λύσεις καθώς βλέπει τους αριθμούς των προσφύγων και μεταναστών να αυξάνονται.