Συζητάμε με τον Καθηγητή Εξελικτικής Βιολογίας και Διατήρησης της Βιοποικιλότητας,  Κώστα Θεοδώρου, για τη σημασία της βιοποικιλότητας στην ευημερία των ανθρώπινων κοινωνιών, για τους παράγοντες που απειλούν τη βιοποικιλότητα και τα μέτρα που λαμβάνουμε για να τη διατηρήσουμε.

Πολλή συζήτηση διεξάγεται για την ανάγκη προστασίας οικοσυστημάτων και την εξαφάνιση ειδών πανίδας και χλωρίδας. Παρόλα αυτά, πόσο επηρεάζει την καθημερινότητά μας αυτό τελικά; Είναι η βιοποικιλότητα σημαντική για την ποιότητα ζωής και την ευημερία μας;

Για να συζητήσουμε το θέμα, μιλάμε με τον Αναπληρωτή Καθηγητή Εξελικτικής Βιολογίας & Διατήρησης της Βιοποικιλότητας, Κώστα Θεοδώρου. Η φύση και τα οικοσυστήματα μας παρέχουν μια σειρά από "υπηρεσίες" που θεωρούμε δεδομένες, αλλά που είναι ζωτικής σημασίας για την καθημερινότητά μας, την οικονομία και τη γενικότερη ευημερία μας. Αυτές οι υπηρεσίες περιλαμβάνουν την αντιπλημυρική προστασία, τη ρύθμιση του κλίματος και του νερού, την επικονίαση, την αναψυχή, ακόμα και τη "φαρμακευτική τράπεζα".

Παρ' όλα αυτά, η απώλεια αυτών των υπηρεσιών λόγω της εξαφάνισης ειδών πανίδας και χλωρίδας έχει ανεκτίμητο οικονομικό κόστος και σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορούν να αντικατασταθούν με την τεχνολογία. Είναι λοιπόν επιτακτική η ανάγκη προστασίας της βιοποικιλότητας.

Εξετάζουμε επίσης αν η εξαφάνιση ειδών πανίδας ή χλωρίδας, είναι κάτι καινούργιο. Μέσα από την διαδικασία εξέλιξης των ειδών έχουμε γένεση νέων ειδών; Ενώ είναι εντυπωσιακή η ποικιλία ειδών στον πλανήτη μας, ο ρυθμός εξαφάνισης τους ανησυχεί τους ειδικούς καθώς είναι σημαντικά αυξημένος.

Καθοριστικός παράγοντας για την εξαφάνιση των ειδών αποτελεί η γεωγραφική συρρίκνωση και η λειτουργική υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων (οικοσυστημάτων) τους λόγω αλλαγών στις χρήσεις γης αλλά και κλιματικής αλλαγής, ρύπανσης και βιολογικών εισβολέων που οφείλονται στην ανθρώπινη δραστηριότητα.

Η εμπειρία έχει δείξει ότι η Φύση έχει τα αντανακλαστικά της. Τα οικοσυστήματα και τα είδη μπορούν να ανακάμψουν όταν απομακρυνθούν οι ανθρωπογενείς πιέσεις. Κάτι τέτοιο δεν «μεταφράζεται» απαραίτητα σε αποκλεισμό της ανθρώπινης παρουσίας και δραστηριότητας. Υπάρχουν πρακτικές βιώσιμης συνύπαρξης. Υπάρχουν και παραδείγματα όπως είναι αυτό του δάσους, όπου η ανθρώπινη δραστηριότητα έδινε, κάποτε, παράταση ζωής στο οικοσυστήματα.