Με λαμπρότητα γιορτάστηκε χθες η μνήμη του Αγίου Φανουρίου σε πολλές εκκλησίες και ξωκλήσια της Λέσβου που είναι αφιερωμένα στον Άγιο.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ευλογήθηκαν και οι Φανουρόπιτες που έφτιαξαν οι πιστοί και οι πιστές, ακολουθώντας την παράδοση που θέλει τον Άγιο Φανούριο να φανερώνει το καλό και να δείχνει το δρόμο σε κάθε χριστιανό που αναζητά την προστασία του και προσεύχεται στο όνομά του.

Ξεχωριστός εορτασμός με μεγάλη συμμετοχή κόσμου και πανηγυρική Θεία Λειτουργία πραγματοποιήθηκε στο εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου στις Νέες Κυδωνίες, στο δρόμο για τον Μανταμάδο που είναι ιδιαίτερα γνωστό στους κατοίκους και στους επισκέπτες του νησιού μας. Η ύπαρξη της μικρής αυτής εκκλησίας έχει συνδεθεί άμεσα με τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας οι οποίοι ήρθαν κατατρεγμένοι από τα απέναντι παράλια την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής, φέροντας μαζί την εικόνα του Αγίου Φανουρίου που έχει τοποθετηθεί στον ναό. 

Στο τεράστιο τραπέζι που στήθηκε γύρω από την εκκλησία τοποθετήθηκαν δεκάδες φανουρόπιτες οι οποίες ευλογήθηκαν από τον Ιερέα μαζί με τα ονόματα των πιστών.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας οι φανουρόπιτες μοιράστηκαν στον κόσμο μαζί με ευχές και χρόνια πολλά για το καλό της ημέρας.

Ποιος ήταν ο Άγιος Φανούριος

Μεγαλομάρτυρας της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας και από τους δημοφιλέστερους Αγίους. Η μνήμη του τιμάται στις 27 Αυγούστου και την ημέρα αυτή γιορτάζουν ο Φανούριος και Φανουρία. Με τον Άγιο Φανούριο συνδέεται ένα νηστίσιμο γλύκισμα, η φανουρόπιτα.

Η Εκκλησία δεν γνωρίζει πού και πότε μαρτύρησε, γι’ αυτό και ήταν άγνωστος στους Συναξαριστές. Έγινε γνωστός από την τυχαία ανεύρεση της εικόνας του μεταξύ 1355 και 1369 στη Ρόδο. Κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο νότιο μέρος των παλαιών τειχών της πόλης βρέθηκε αρχαίος χριστιανικός ναός με πολλές κατεστραμμένες εικόνες και μία καλώς διατηρημένη, που απεικόνιζε ένα νεαρό στρατιωτικό, ο οποίος κρατούσε σταυρό και λαμπάδα αναμμένη, ενώ ολόγυρα της εικόνας ήταν ζωγραφισμένες δώδεκα παραστάσεις με τα μαρτύρια που υπόφερε ο Άγιος. Η εικόνα έφερε επιγραφή με τις λέξεις «Άγιος Φανούριος». Ο τότε μητροπολίτης Ρόδου Νείλος Β' ο Διασπωρηνός (1355-1369) ανοικοδόμησε τον ναό του Αγίου, συνέταξε την ακολουθία του και καθιέρωσε την εορτή του στις 27 Αυγούστου.

Φανουρόπιτες

Συνηθέστατα, οι γυναίκες όταν χάσουν κάτι, επικαλούνται τη βοήθειά του, τάζοντάς του μια φανουρόπιτα (κέικ με αλεύρι, μαύρες σταφίδες, ζάχαρη, λάδι, ξύσμα πορτοκαλιού κ.ά.) και τη μοιράζουν για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες της μάνας του Αγίου, που σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση ήταν αμαρτωλή. Πολλές φανουρόπιτες φτιάχνονται κατά την ημέρα της εορτής του Αγίου, ως ευχαριστήρια προσφορά προς αυτόν ή ως ένα είδος προληπτικής αίτησης βοηθείας για μελλοντικές απώλειες.