Την περιπέτειά του στα γρανάζια της ελληνικής γραφειοκρατίας, της Εφορίας και των τραπεζών, διηγείται στην κάμερα του «Ν» ο συμπολίτης μας Νικόλας Λαλάς ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, λαμβάνει αναπηρική σύνταξη από το εξωτερικό, δυστυχώς όμως εδώ και χρόνια ταλαιπωρείται από το ελληνικό δημόσιο που κάνει κατασχέσεις στους τραπεζικούς λογαριασμούς του.

Ο κ. Νικόλας δούλευε από μικρό παιδί στη Γερμανία, ωστόσο ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα του προκάλεσε αναπηρία στο πόδι με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εργαστεί. Κατάφερε να βγάλει αναπηρική σύνταξη στη χώρα που εργαζόταν και επέστρεψε στην γενέτειρά του, την Λέσβο  για να ζήσει με την οικογένειά του στο χωριό του στην Αγιάσο.

Το 2021 ωστόσο, το ελληνικό δημόσιο του επέβαλε να πληρώσει συνολικά 29.000 ευρώ επειδή όπως του είπαν δεν δήλωνε τα προηγούμενα χρόνια ως εισόδημα την σύνταξη που έπαιρνε από το εξωτερικό. Ο ίδιος, όπως αναφέρει στο «Ν» δεν είχε ενημερωθεί για αυτό, παρά το γεγονός ότι έκανε κανονικά φορολογικές δηλώσεις όλα τα χρόνια που ήταν στην Ελλάδα.

Ακολούθησε διακανονισμός ο οποίος τηρείται πιστά, όπως σημειώνει, ωστόσο παρολ’ αυτά το ελληνικό δημόσιο εξακολουθεί να κατάσχει χρήματα από τους λογαριασμούς του και τους λογαριασμούς που είναι μέσα το όνομα της γυναίκας του.

Μάλιστα όπως είπε πρόσφατα κατάσχεσαν μεγάλο χρηματικό ποσό από αγροτική δραστηριότητα της γυναίκας του, επειδή ήταν και το δικό του όνομα στον τραπεζικό λογαριασμό.

«Έχω εξηγήσει πολλές φορές ότι τα χρήματα στον λογαριασμό μου,  προέρχονται από αναπηρική σύνταξη από την Γερμανία. Μου ζητούν να τους προσκομίσω χαρτιά για το ποσοστό της αναπηρίας μου. Η Γερμανία ωστόσο σε σχετική αλληλογραφία την οποία τους έχω παραδώσει μου εξηγεί ότι δεν κάνει διαχωρισμό αναπήρων με ποσοστό. Είμαι πολύ κοντά στην εξόφληση του χρέους. Μένουν περίπου 2.000 ευρώ, δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί συνεχίζουν να κατάσχουν τα χρήματα. 

Αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζω σοβαρό πρόβλημα υγείας και πρέπει να μεταβώ στην Αθήνα για σοβαρές επεμβάσεις. Δυστυχώς με την περιπέτεια αυτή των χρημάτων είμαι σε δυσχερή θέση και με πιάνει το παράπονο για τον τρόπο που με αντιμετωπίζει το ελληνικό δημόσιο».