Στην κρίσιμη περίοδο μετά την συγκομιδή του καρπού της ελιάς και στα μέτρα που πρέπει να πάρουν οι ελαιοπαραγωγοί αναφέρθηκε ο γεωπόνος Θοδωρής Αγγελέλλης μιλώντας στην κάμερα του «Ν». Ο κ. Αγγελέλλης τόνισε την ανάγκη το επόμενο διάστημα να αφαιρεθούν οι λαίμαργοι βλαστοί (σ.σ. φαγάδες κατά την τοπική διάλεκτο της Λέσβου) που έχουν εμφανιστεί στα κλαδεμένα ελαιόδεντρα και στην ανάγκη να σχεδιαστεί το πρόγραμμα θρέψης του κάθε ελαιώνα σύμφωνα με τις ανάγκες των δέντρων και τις οικονομικές δυνατότητες που έχει κάθε ελαιοπαραγωγός.

Ο κ. Αγγελέλλης, επισκεπτόμενος έναν ελαιώνα στα Αλυφαντά της Λέσβου, διαπίστωσε καρπόπτωση και πλήρη ωρίμανση στις ελιές της ποικιλίας Αδραμυτινή την ίδια ώρα που ο καρπός στην ελιές της ποικιλίας Κολοβή παραμένει πράσινος. Ο γεωπόνος υπογράμμισε πως είναι πολύ καλό για τα ελαιόδεντρα να ολοκληρώνεται η συγκομιδή του καρπού στα μέσα του Δεκεμβρίου. Διότι από εκεί και πέρα τα δέντρα ταλαιπωρούνται και δυσκολεύονται πολύ να μπουν σε φάση καρποφορίας την επόμενη χρονιά.

Το κλάδεμα της ελιάς και η στρατηγική κάθε παραγωγού

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο ελαιοπαραγωγός αυτή την περίοδο είναι να σχεδιάσει πως θα κινηθεί σε σχέση με το κλάδεμα των δέντρων του. Το κλάδεμα είναι μια δύσκολη και απαιτητική εργασία που παίζει εξαιρετικά κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη των δέντρων αλλά και στην παραγωγή καρπού που θα έχουν τα επόμενα χρόνια. Ο κ. Αγγελέλλης συνιστά στους παραγωγούς που καλλιεργούν μεγάλους ελαιώνες με πολλά δέντρα να ξεκινήσουν από τώρα το κλάδεμα ωστόσο να αποφύγουν τα χοντρά κλαδέματα. Δηλαδή να αποφεύγουν να κόβουν αυτή την εποχή τους βραχίωνες των δέντρων. Επίσης συνιστά τα κλαδέματα να ολοκληρωθούν ως τις αρχές του Απριλίου. Δηλαδή αρκετό χρονικό διάστημα πριν την ανθοφορία της ελιάς. Οι μικροί παραγωγοί, συνεκτιμώντας την κατάσταση των δέντρων τους, συνίστα ο γεωπόνος, αυτή την εποχή να κάνουν ψιλοκλάδεμα και καθαρισμούς των δέντρων από τα λαίμαργα. Το μεγαλύτερο μέρος των κλαδεμάτων, από τους μικρούς παραγωγούς, θα πρέπει να γίνει στα τέλη του Φεβρουαρίου και τις αρχές του Μαρτίου.

Ο Νοέμβριος - σημειώνει ο γεωπόνος - δεν είναι ο μήνας για να ρήξει λίπασμα ο καλλιεργητής στο χωράφι του. Όμως είναι η κατάλληλη εποχή για να γίνουν εδαφολογικές αναλύσεις ώστε να διαπιστωθεί ποιά είναι τα συστατικά που υπάρχουν σε κάθε χωράφι και ποιά είναι αυτά που λείπουν από το χωράφι. Τα αποτελέσματα των εδαφολογικών αναλύσεων θα δείξουν το είδος της λίπανσης που χρειάζεται κάθε χωράφι. Φυσικά για να ερμηνευτεί μια εδαφολογική ανάλυση ή μια ανάλυση φύλων θα πρέπει ο καλλιεργητής να συνεργαστεί με έναν γεωπόνο που να μπορεί να ερμηνεύσει τα αποτελέσματα αυτών των αναλύσεων.

Κυκλοκόνιο ένας μεγάλος «εχθρός» της ελιάς

Επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο, για τους ελαιοπαραγωγούς της Λέσβου, είναι να γνωρίζουν αν στα ελαιοκτήματα τους έχουν κυκλοκόνιο ή όχι, ώστε να πάρουν έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση του. Το κυκλοκόνιο, σημειώνει ο κ. Αγγελέλλης, είναι μια μυκητολογική ασθένεια που τις πρώτες προσβολές τις κάνει το χειμώνα παρότι συνήθως γίνεται πιο εμφανής την άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού. Ο μύκητας αυτός κάνει προσβολές στα φύλλα, τους μίσχους, τα άνθη και τους κλαδίσκους. Επιφέρει δε πολύ μεγάλη μείωση της παραγωγής. Στην Λέσβο το συναντάμε ευκολότερα στους πεδινούς ελαιώνες και σε σημεία των ελαιώνων με αυξημένη υγρασία.

Λίπανση της ελιάς

Η περίοδος της λίπανσης του ελαιώνα ξεκινάει τον Ιανουάριο για την βασική λίπανση. Το να γίνεται βασική λίπανση το Μάρτιο είναι μια λανθασμένη πρακτική εκτός κι αν πρόκειται για λίπανση με καθαρά αζωτούχα λιπάσματα. Επίσης ο γεωπόνος συνιστά στους ελαιοπαραγωγούς της Λέσβου να χρησιμοποιούν πλήρη λιπάσματα κι όχι αποκλειστικά αζωτούχα. Ακόμη στην στρατηγική θρέψης για τον ελαιώνα τους οι ελαιοπαραγωγοί του νησιού θα πρέπει να συνεκτιμούν τις δυνατότητες λίπανσης – θρέψης των δέντρων με διαφυλλικούς ψεκασμούς.

Δείτε το βίντεο με ολόκληρη την συνέντευξη του κ. Αγγελέλλη: