Ο Χρήστος Βαξεβάνης γεννήθηκε και έζησε στην Αγία Παρασκευή Λέσβου και δήλωνε περήφανος για την καταγωγή του από το νησί που όπως έλεγε εκπροσωπούσε τους «ποιητές και την Αριστερά». Υπήρξε ένας από τους φημισμένους παραδοσιακούς μαστόρους πέτρας και δεν εγκατέλειψε την τέχνη του, ούτε όταν τον κατέβαλε το γήρας και οι ασθένειες.

Από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας εντάχθηκε στις γραμμές της Αριστεράς έχοντας τα έντονα βιώματα της Αντίστασης (ο πατέρας του, Κώστας Βαξεβάνης υπήρξε ένα από τα τρία ιδρυτικά μέλη του ΕΑΜ στη Λέσβο) και του Εμφυλίου (ο θείος του εκτελέστηκε στο Επταπύργιο της Θεσσαλονίκης)

Πάλεψε από τις γραμμές του παράνομου ΚΚΕ και της ΕΔΑ και έζησε ποικιλοτρόπως διωκόμενος για τα πολιτικά του φρονήματα. Πίστευε στην ενότητα της Αριστεράς που θεωρούσε απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημοκρατική πορεία της χώρας.

Μεγάλη του αγάπη στάθηκε πάντα η πέτρα. Άψυχες κοτρόνες, πέτρες από τα ηφαίστεια του νησιού και τη θάλασσα, αποκτούσαν στα χέρια του πνοή.

Αγαπούσε τη γνώση που λόγω των συνθηκών στερήθηκε ο ίδιος την οποία δεν θεωρούσε μόνο στοιχείο ολοκλήρωσης του ανθρώπου αλλά και όπλο ενάντια στην εκμετάλλευση και την αδικία.

Απέκτησε τρία παιδιά τον Κώστα, τον Ευθύμιο και τον Αντώνη και έξι εγγόνια.

Η κηδεία θα γίνει στην Αγία Παρασκευή.